Hamshahri corpus document

DOC ID : H-780308-44777S1

Date of Document: 1999-05-29

مصلحت بزرگتر را فدا نكنيم رئيس جمهوري در ديدار اخير خود با مراجع عظام در قم بارها بر اين نكته تاكيد ورزيد كه دولت در صدد دفاع از آزادي است و آزادي موردنظر دولت نيز بي بند و باري نيست. اين تاكيد رئيس جمهوري كه در نگاه اول، غيرضروري به نظر مي رسد، گوياي تبليغات پر حجم و دامنه دار مخالفان برنامه هاي آقاي خاتمي و القاي تصويري نامانوس از اين برنامه ها براي حضرات آيات عظام است; تاثير اين تبليغات به گونه اي است كه رئيس جمهوري خود را ناگزير ديده است در ديدار با اين بزرگواران بارها بر اين نكته تاكيد ورزد كه دغدغه وي براي دفاع از ارزش هاي ديني و عرفي جامعه اگر بيشتر از ديگران نباشد، قطعا كمتر نيست و آزادي موردنظر وي، براي هجوم به ارزش ها طراحي نشده است. واقعيت اين است كه پايبندي به هر ارزشي اگر تضمين كننده ساير ارزش ها نباشد و يا حتي فراتر از اين، ناقض ارزش هاي ديگر باشد، ممكن است به نفي كننده نظام ارزشي تبديل شود. آنچه رئيس جمهوري در اين سفر كوشيد، آن را روشن كند و براي علما و پاسداران دين تبيين كند، منبعث از اين واقعيت بود كه نظام اجتماعي ايران در دو دهه اخير تحولي عظيم را پشت سر گذاشته است و تحولات بزرگتر و پرشتابتر ديگري نيز در پيش است كه همگي آنها متوليان امر را به مبارزه مي طلبد. اين تحولات عبارتند از تغيير ناگهاني در بافت جمعيتي كشور و پيدايش مطالبات سيل آساي جوانان براي تجربه اشكال جديد زيستن، تاثيرپذيري اجتنابناپذير از تحولات جهاني، پيدايش نگرش هاي جديد به سياست و حكومت، واكنش هاي اجتماعي به پاره اي شكست هاي فرهنگي و اقتصادي و... اين نيازها و مطالبات كه وجودشان قابل انكار نيست و چانه زني درباره مشروعيت آنها نيز آب در هاون كوفتن است، مصرانه در برابر نظام سياسي ما قد برافراشته اند و اگر دولت نتواند با شگردها و برنامه هاي منطبق با هنجارهاي امروزي به آن پاسخ دهد، فشار مطالبات مجال و تواني براي دفاع از ارزش ها و نظام باقي نخواهد گذاشت. به عبارت ديگر، اگر نظام سياسي كه در چارچوب اولويت بنديهاي انقلاب اسلامي بر همه چيز رجحان دارد، بخواهد از سوي برخي گروهها با عنوان دفاع از ارزش ها، خود را در برابر اكثريت جمعيت فعال و بالنده كشور قرار دهد، اين احتمال به صورت جدي وجود دارد كه با انكار اجتماعي روبرو شود و در چنان وضعيتي ديگر ريشه و تنه اي برجاي نمي ماند كه كسي بخواهد از شاخ و برگ آن دفاع كند. پس بپذيريم وقتي كه كسي يا كساني، خاتمي را آخرين فرصت براي جمهوري اسلامي مي نامند، اگر هم سخني اغراق آميز مي گويند، سخن آنان جاي اين مداقه و تامل را دارد كه اگر رئيس جمهور فرزانه و پرهوادار ايران، مجال نيابد مطالبات سيل آسا را با تدبير و خردورزي به مسيري مطمئن هدايت كند، مصلحت بزرگ تر حفظ نظام قرباني مصلحت كوچكتر مي شود. به هوش باشيم كه چنين نشود.