Hamshahri corpus document

DOC ID : H-780302-44733S2

Date of Document: 1999-05-23

اديان جهاني در آستانه سال 2000 گزارشي از همايش بين المللي اسلام، مسيحيت و يهوديت - دينداري در جهان سياسي 2 گزارش از سيدمسعود رضوي همايش اديان ابراهيمي، ايمان و دينداري در جهان سياسي از آن جهت كه سخنگويان سه مذهب بزرگ و جهاني را در آخرين سال سده بيستم ميلادي و آغاز هزاره اي جديد گردآورده بود، معنا و درنگي عميق را برمي انگيخت. به راستي آيا عصر همسخني و گفتگو نبايد جانشين منازعات و قهرها و تكفيرها شود و خونريزيهايي و رنجهايي كه به نام مبارك و متعالي خداوند و شرايع متبرك الهي بر انسانها رفته است، نبايد به پايان رئيس؟ رسد مركز گفتگوي جهاني اديان، در خطابه گشايش سمينار، چهره جهان را اين گونه تصوير كرد: در آستانه سده بيست ويكم، هنوز بي عدالتي و فقر بيداد مي كند. ما شاهد رشد و پيشرفت علم و تكنولوژي هستيم، اما وضع انسانها در جهان چگونه؟ است بايد اعتراف كرد كه امكانات بهتر براي بشر فراهم نشده و حتي با نوعي زوال اخلاقي و رواج خشونت و بي عدالتي در سراسر جهان، حتي كشورهاي مدعي پيشرفت و توسعه روبه رو هستيم. بي ترديد، دين و ايمان به خداوند كه از كهن ترين روزگاران گشاينده درهاي معنويت به روي بشريت بوده است، همچنان مي تواند نقشي بنيادين ايفا نمايد. فارغ از منازعات و جنگها، اين سه دين مي بايد با تعامل و ارتقاي فهم بين ديني، و درنتيجه ايجاد احترام متقابل در جهاني كه منافع شخصي بر انگيزه هاي افراد حكومت مي كند، به ياري بشر بشتابند. بايد براساس اشتراكات معنوي و منافع متقابل به وحدت اهداف بينديشيم مشترك سبب خواهد شد كه سنتهاي مشترك را به ياد بياوريم و اختلافات را از كدام طرق كنار بگذاريم. تمركز و تامل در اصول مشترك و روشهاي وحدت، به ما خواهد آموخت كه چگونه با تفاوتها و اختلافات روبه رو شويم و به صورت منطقي از تبديل تفاوتها به دشمنيها پيشگيري نماييم. درواقع مي بايد به اين نتيجه برسيم كه چگونه مي توان اختلافها را براي دستيابي به وحدتي پايدارتر برجسته كنيم. هدف اين سمينار بازانديشي در همين معناست... با چنين چشم اندازي، شركت كنندگان در سمينار مي توانستند تامل كنند كه گروهي از نخبگان فكري و علما و روشنفكران و استادان معاصر، با تعلق خاطري ويژه به مسائل و موضوعات اديان، در زير يك سقف گردآمده اند تا ضمن حفظ اعتقادات خود، بر وحدت و همسخني و صلح تاكيد كنند. اما در خارج از اين ساختمان، هنوز موجهاي بي اعتمادي خروشان است و خشم و نفرت به عنوان واقعيتي سهمگين درميان پيروان اديان وجود دارد. پيروان اديان مختلف و مردمان جوامع گوناگون، گاهي به نام آيين و اعتقاد خود به ديگراني با عقايدي متفاوت هجوم مي برند و خونشان را مي ريزند و معابدشان را ويران مي كنند. در همين سالهاي قريب به اكنون، مسلماناني در بوسني و سپس آلبانيايي تبارها، نسل هايي محكوم به محو و فنا معرفي مي شوند و در سالهايي پيشتر در هندوستان مسجد بابري را با خاك يكسان مي سازند و مسلمانان را زنده زنده در آتش اين مي سوزانند تراژدي در فلسطين به حديثي هميشگي بدل شده و.. اينها اندكي از موج انديشه هايي است كه در چنين مجمعي به ذهنها خطور مي كند باري، همچنان كه سخنرانيهاي افتتاحيه ادامه مي يابد، با درنگ در چنين موضوعاتي، به واقعيتي فراتر از ديوارهاي اطراف نيز مي توان انديشيد. هلموت اشميت صدراعظم اسبق آلمان و سپس جرج واسيليو رئيس جمهور سابق كشور ميزبان نيز در جلسه افتتاحيه سخنراني اشميت كردند به مسائل جاري جهان اشاره مي كرد و رواج خشونت، فساد و جنگهاي منطقه اي را دلايلي بر تداوم انحطاط مي شمرد. او رهبران اديان را به آموزش پيروان خود و درك واقعيتهاي جهاني كه به سرعت به سوي همگرايي و تبادل فرهنگي و اقتصادي مي رود دعوت كرد. اين موضوع، يعني فرايند جهاني شدن موضوع اصلي بسياري از خطابه ها بود و جرج واسيليونيز توجه اصلي خود را به همين موضوع معطوف كرده بود. واسيليو گفت: مسئله مهم اين است كه اين همايش ارزشمند در جزيره كوچك قبرس، در مديترانه اي كه مركز اتصال تمدنها و قاره هاي بزرگ است برگزار مي شود. او از سالها تنش و جنگ و خشونت پيش از دوران كوتاه استقلال قبرس سخن گفت و با تاسف و حسرت از تقسيم جزيره در سال 1974 ياد كرد. نتيجه اين تجربه را در اعتقاد جازم به صلح و افزايش پيشرفت و آموزش همه جانبه به نسلي كه همواره درگير جنگ و رنج و بدبختي بوده است دنبال نمود. واسيليو سوءاستفاده رهبران سياسي از اعتقادات ديني ملتها را عامل اصلي تنازعات ديني خواند و موءمنين را به ساختن دنيايي تازه بر مبناي معيارهاي اصلي اديان، يعني ايمان، صلح و همزيستي انسانها در پرتو معنويت و عقل فراخواند. به نظر او تنها موءمنان راستين مي توانند افراطي ها و سوءاستفاده كنندگان از دين را از جوامع خود اخراج كنند وتحمل و مدارا و فهم متقابل را به عنوان اساسي ترين اصول ديانت در دوران حاضر مطرح كرد. اين محورها بادقت بيشتري در پيام فدريكو مايور دبيركل يونسكو بازتاب يافته بود. دكتر نراقي مشاور ويژه دبيركل يونسكو، موضوعات مندرج در مباحث سمينار را از ديدگاه اين سازمان فرهنگي مطرح كرد: ... يونسكو همواره كوشيده براي نزديكي فهم متقابل اسلام و غرب زمينه ايجاد كند... در تاريخ بشر، اديان با تاثير بر فلسفه و عرفان و ارتقاي معنويت، نقش مهمي در اعتلاي تمدنهاي بزرگ بشري داشته است. آنچه گاهي موجب سوءتفاهم ميان ملتها شده، نحوه ء ارتباط ميان دين و سياست است كه گاهي به درستي درك مي شود و گاهي نيز به جنگهاي داخلي يا فرامرزي انجاميده است... جايگاه مسئله معنويت در جوامع تغيير يافته، گاهي اديان باعث بروز ارزشهاي متعالي هستند و احترام كافي به پيروان اديان گذاشته مي شود و گاهي برعكس به خشونتهايي منجر مي شود كه ارباب قدرت در پي آن هستند. اين تخطي از اصول اساسي اديان در است برخي از كشورها ارزشهاي ملي و بين المللي كنار گذاشته شده و تقسيمات ژئوپوليتيك كه قواعد خاص خود را دارد در تعارض با اين نگرشها موجب تنازعات افزونتري مي گردد.. پرسش اين است: اديان چگونه مي توانند در جهت صلح حركت؟ كنند دبير كل يونسكو، سپس با برشمردن تلاشهاي يونسكو، ديدگاه اين سازمان را افزايش نقش اصيل دين در ارتقاي فرهنگ صلح در سال 2000 خواند. سال 2000 سال فرهنگ صلح است و اين مقدمه اي بر پيشنهاد عالي رئيس جمهوري ايران، آقاي خاتمي است كه سال را 2001 به عنوان سال گفتگوي جهاني تمدنها خوانده است. اين ديدگاهها، پيشگيري از جنگها و تنازعات ديني و غيرديني است. احترام متقابل ميان اديان، به همبستگي پيروان دينها خواهد انجاميد و تكيه بر اشتراكات، بيش از همه در ميان سه دين ابراهيمي قابل تحقق و امكانپذير خواهدبود. ادامه دارد