Hamshahri corpus document

DOC ID : H-780229-44687S1

Date of Document: 1999-05-19

شبكه ملي اطلاع رساني ضرورتي فراموش شده اشاره; شعار اطلاعات، قدرت است در، حال حاضر در جهان مصداق هاي فراواني پيدا كرده است و بسياري از دولت ها، آن را مبنايي براي سرمايه گذاري در زمينه اطلاعات علمي و فني خود قرار داده اند. شمار شبكه هاي اطلاع رساني در سراسر جهان، آن قدر چشمگير است كه تقريبا هيچ زمينه اي از علوم و فنون نيست كه زير پوشش آنها قرار نگرفته باشد. ايجاد شبكه هاي ملي و بين المللي اطلاع رساني، روند تاريخي خاصي را طي كرده است. با شكل گيري شبكه هاي اطلاع رساني، به مرور زمان، نياز به مبادله اطلاعات بين آنها احساس شد و به اين ترتيب، شبكه هاي ملي و بين المللي اطلاع رساني شكل گرفت. شبكه هاي اطلاع رساني در كشور ما، چه وضعيتي؟ دارند آيا در ايران شبكه اي ملي كه هماهنگ كننده فعاليت شبكه ها باشد، وجود؟ دارد اينها سوءالهايي است كه در گفت وگو با كارشناسان و متخصصان امر به دنبال پاسخي براي آنها گشتيم. مهندس امير پارسي اصفهاني كارشناس، كامپيوتر، مي گويد: ما درحال حاضر، چيزي به نام شبكه هاي اطلاع رساني نداريم، هرچند سازمان پژوهش ها، چند سالي است كه تصميم گرفته شبكه ملي را ايجاد و ازطريق آن، بين دانشگاه ها ارتباط برقرار كند. متخصصان و محققان و مراكز علمي و پژوهشي، با استفاده از شبكه اينترنت، از جديدترين دستاوردهاي علمي و تحقيقي جهان، اطلاع مي يابند، اما آيا وجود شبكه ملي كه بتواند هماهنگ كننده فعاليت هاي شبكه هاي داخلي باشد، ضروري ؟ نيست شبكه ملي بايد رهبري كننده شبكه هاي ديگر باشد و تمامي مراكز اطلاع دهنده و اطلاع گيرنده را دربرگيرد و اطلاعات رايگان را در اختيار عموم قرار دهد. پس چرا با وجود فعاليت شبكه هاي اطلاع رساني و استفاده از اينترنت در كشورمان، هنوز نتوانسته ايم داراي اينترانت (شبكه ملي اطلاع رساني )؟ شويم برنامه ريزي صحيح; گام اول يكي از مشكلات عمده در راه ايجاد شبكه هاي اطلاع رساني، فقدان برنامه ريزي صحيح است. درواقع ما فاقد اصول راهبردي مناسب در اين زمينه هستيم. امير پارسي اصفهاني، با تاكيد بر نقش رهبر و راهنما در هر سازمان يا برنامه اي، مي گويد: شبكه هاي اطلاع رساني ما، مثل اركستر بدون رهبر گروه است اركستر، نمي تواند بدون رهبر، فعاليت هماهنگي داشته باشد. درنتيجه، هرج و مرج ايجاد مي شود و هركس، ساز خود را مي زند. از طرف ديگر، به نظر مي رسد كه ما از لحاظ زيرساخت اطلاعاتي نيز با مشكلاتي مواجه هستيم ما هنوز، نتوانسته ايم مسايل بنيادين مربوط به شبكه هاي اطلاع رساني را حل كنيم و شبكه هاي داخلي خود را در قالب يك شبكه ملي هماهنگ كنيم، درصورتي كه اكثر آنها ازطريق اينترنت با شبكه هاي جهاني درارتباط هستند. ايجاد شبكه ملي به معناي انحصارطلبي در اطلاع رساني نيست شبكه ملي را نبايد به معناي انحصارگرايي در اطلاع رساني تلقي كرد. در هيچ جاي دنيا نيز اين تلقي از شبكه ملي وجود ندارد. يكي از دلايل فقدان شبكه ملي اطلاع رساني در كشورمان، وابستگي بخش اطلاع رساني كشورمان به دولت و شركت مخابرات است. كورش ميرسعيدي دانشجوي كارشناسي ارشد علوم ارتباطات، در اين زمينه مي گويد: تحول در اطلاع رساني ايران، بستگي به بودجه شركت مخابرات به نظر دارد من، از يك سو بايد خصوصي سازي را تجربه كنيم و از سوي ديگر، وزارتخانه هاي پست و تلگراف و تلفن، فرهنگ و ارشاد اسلامي، فرهنگ و آموزش عالي و آموزش و پرورش، بايد با مددجستن از متخصصان شركت هاي خصوصي و صاحبنظران، در اين زمينه همكاري و همياري كنند. رقابت منفي برخي شركت ها و موءسسات اطلاع رساني نيز در عدم ايجاد اينترنت در كشورمان بي تاثير نيست. احمد محمدزاده كارشناس، كامپيوتر، معتقد است كه بسياري از موءسسات، به دلايل مختلف، علاقه مندند خود را باني ايجاد شبكه ملي بدانند، بنابراين، به جاي همكاري و همياري در اين زمينه، به نوعي رقابت منفي با يكديگر مي پردازند. دولت; نظارت يا دخالت شركت هاي خصوصي موفق ترند يا شركت هاي وابسته به؟ دولت واقعيت اين است كه رقابت در ميان شركت هاي خصوصي، به مراتببيشتر از موءسسات و شركت هاي دولتي است. از سوي ديگر، با توجه به اينكه موءسسات خصوصي، انگيزه بيشتري براي فعاليت و پيشرفت دارند، شبكه هاي اطلاع رساني بايد خصوصي باشند يا؟ دولتي و اگر قرار است دولتي باشند، آيا دولت بايد فقط نقش نظارتي داشته باشد يا اينكه تمام كارها را در دست؟ گيرد اغلب متخصصان و كاربران شبكه هاي ملي اطلاع رساني، معتقدند كه دولت، تنها بايد بر فعاليت شبكه هاي اطلاع رساني نظارت داشته باشد. احمد محمدزاده كارشناس، كامپيوتر، در اين زمينه مي گويد: من فكر مي كنم كه اگر شبكه هاي اطلاع رساني در دست شركت هاي خصوصي باشد، رقابت بيشتري ايجاد مي شود. از اين رو، دولت بايد نقش نظارتي داشته باشد.