Hamshahri corpus document

DOC ID : H-780222-44614S15

Date of Document: 1999-05-12

اوريون بيماري اوريون كه به گوشك نيز شهرت دارد از انواع ويروسهايي است كه در تمام دنيا مشاهده مي شود و از طريق استنشاق ترشحات آلوده و برخي ابزار و وسايل با تماس مستقيم منتقل مي شود. اين بيماري در هر دو جنس ديده مي شود %و 85 از مبتلايان به آنرا افراد زير 15 سال تشكيل مي دهند. شايعترين زمان اپيدمي و شيوع آن در اواخر زمستان و فصل بهار است و ميزان شيوع بيماري در نتيجه واكسيناسيون در كشورهاي پيشرفته كمتر است. اين بيماري از يك روز قبل تا روز 3 بعد از متورم شدن غدد بزاقي دهان و بناگوش (پاروتيد ) مي تواند به بقيه سرايت كند، دوره كمون اين بيماري از 12 تا 25 روز است. ابتلا به اوريون باعث مي شود كه مقاومت نسبت به اين عفونت تا پايان عمر به وجود آيد. تظاهرات باليني در اكثريت موارد، علامت در بيماران مبتلا به اوريون ديده نمي شود و در برخي موارد نيز علائمي چون تب، درد عضلات بدن، احساس ضعف و بيحالي و ناخوشي، درد و تورم غده بناگوشي مشاهده مي شود كه به مدت 73 روز به طول مي انجامد. معمولا وقتي روي غده پاروتيد فشار بدهيم و يا از آب ميوه هاي ترش مزه استفاده كنيم، درد رخ مي دهد. در %حدود 15 كودكان نيز غدد تحت فكي ( چانه اي ) متورم و بزرگ مي شوند. عوارض اوريون - 1 التهاب مغز و مننژيت كه گاهي تا 10 روز پس از شروع بيماري رخ مي دهد. - 2 التهاب بيضه ها و مجاري تناسلي كه به صورت تورم و قرمزي بيضه ها مي باشد و گاهي نيز عقيمي به دنبال دارد. - 3 پانكراتيت (عفونت پانكراس ) كه گاهي همراه استفراغ و درد ناحيه معده نيز همراه مي باشد. - 4 التهاب كليه ها و قلب و تيروئيد و پستان و همچنين عوارض چشمي و مفصلي و كري به ندرت ديده مي شوند. درمان تنها مي توان از داروهايي كه علائم تب و درد بدن را از بين مي برند استفاده نمود و احتياجي به آنتي بيوتيك نمي باشد. پيشگيري معمولا در مواردي كه شيوع اوريون زياد مي باشد مي توان از واكسن اوريون زنده ضعيف شده در ماه 15 براي كودكان استفاده كرد. اين واكسن معمولا همراه با واكسنهاي سرخك و سرخجه به صورت سه گانه ( mmr) وجود دارد. واكسن اوريون داراي اثر حفاظتي و پيشگيرانه بسيار بالايي است.