Hamshahri corpus document

DOC ID : H-780219-44584S3

Date of Document: 1999-05-09

رعايت اخلاق پزشكي در اورژانس بيمارستان شريعتي تهران /11 5ساعت شب /2/78 11مورخ وقتي كه از يورش موتورسواران كيف ربا كه مجروح و مصدومم كردند، جان سالم بدر بردم به اميد مداوا به اورژانس بيمارستان شريعتي پناه بردم اما در آنجا وضعي برمن و همراهم گذشت و رفتاري با ما شد كه دردها و صدمات جسمي پاك فراموشم شد. خانم مسئول بخش راديولوژي كه هر نيم ساعت يك نفر را بيشتر نمي پذيرفت به بهانه خوانا نبودن نسخه پزشك و كم بودن وجه پرداختي دستگاه را خاموش و از گرفتن عكس خودداري كرد. من كه آماده گرفتن عكس بودم پيشنهاد كردم كه عكس را بگيريد، همراهم قبض را مي آورد اما قبول نكردند، چون توان حركت نداشتم و با ويلچر به اتاق راديولوژي منتقل شده بودم، اعتراض كردم و ناصحيح بودن رفتارشان را گوشزد كردم، ليكن نه تنها فايده اي نداشت بلكه من و همراهم علاوه بر شنيدن توهين ها و تحقيرها متهم شديم كه دستگاه عكسبرداري را خاموش كرده و از كار انداخته ايم! و طبق معمول همكارانش نيز از ايشان دفاع كردند. كار به مسئول شيفت شب كشيده شد و تا /2 5ساعت بامداد پس از كلي بحث و جدل و ارائه دلايل كافي از اين دادگاه تبرئه شديم و اجازه ترك بيمارستان برايمان صادر شد. از اين حادثه بسيار متاسف شدم بخصوص براي تاثير بسيار بدي كه روي جوان همراهم گذاشت. به ياد اخلاق پزشكي و قسم نامه پزشكان و پرستاران و نحوه رفتار آنان با بيماران افتادم. آيا چنين؟ است! آيا با مصدومي كه توان حركت ندارد بايد بحث و جدل كرد و دادگاه تشكيل داد، و آيا در پي درج اين چند سطر شكوائيه مسوءولين بيمارستان به كسي تذكري خواهند داد و اقدامي صورت؟ مي پذيرد من كه چشمم آب نمي خورد. محمدجعفر پناهي