Hamshahri corpus document

DOC ID : H-780219-44584S2

Date of Document: 1999-05-09

عاشورا، روز شهادت و آزادگي را چگونه پاس؟ بداريم اين روزها كه روزهاي مياني ماه محرم مي باشد، روزهايي كه سرآغاز رويداد عظيم عاشورا را مجسم مي كند، روزهايي كه به سمت اوج يك حركت، يك معني و يك فلسفه يعني شهادت پيش مي روند و روزهايي كه پيام آزادي را در ذهن ها فرياد مي كنند لازم است به چند مسئله توجه كنيم. - 1 درست است كه زنده نگاهداشتن حماسه عاشورا وظيفه ماست و بايد در هرچه باشكوه تر برگزار كردن اين مراسم تلاش كرد اما در اين ميان نبايد به گناه نابخشودني اسراف هم تن داد. در وضعيت فعلي كه كشور از لحاظ اقتصادي با مشكلاتي روبه رو مي باشد شايسته نيست مردم مسلمان ما هرچند با انگيزه محبت مولا امام حسين (ع ) تن به اسراف و ريخت و پاش هاي غيرضروري بدهند. - 2 با اينكه يكي از اهداف مهم برگزاري مراسم عزاداري رسيدن به وحدت در بين مردم مي باشد متاسفانه سالهايي است كه مشاهده مي شود مردم يك منطقه با وجود امكان عزاداري در يك محل بخصوص، دسته دسته مي شوند و هر دسته (شايد حتي چند ده نفر ) در تكيه هاي كوچك با فاصله كمي از هم به عزاداري مي پردازند كه اين با روح وحدت در تضاد است. - 3 بايد توجه كرد كه مراسم سوگواري داراي اهداف بسيار والاي معنوي و اجتماعي مي باشد و نبايد اين مراسم را با خرافه ها و مسايل جانبي ديگر سبك جلوه داد. به عنوان مثال در بعضي از دسته هاي عزاداري مي بينيم كه در كنار نوحه خواني (آنهم گاهي به شكل سخيف و حتي تقليد موسيقي لوس آنجلسي ) از سازهاي غربي مثل ساكسيفون كه مخصوص موسيقي رقص و جاز مي باشد استفاده مي شود، همانطور كه استفاده از سازهاي ايراني مثل تار و سه تار و كمانچه و... در عزاداري نمي تواند بكار برده شود چه دليلي وجود دارد كه از نوع غربي بشود استفاده كرد و كسي هم خرده اي نمي گيرد. به عاشورا و محرم بايد به عنوان پديده اي سازنده و نو نگريست نبايد با اين نمايش ها و حركات به آن توهين كرد، عاشورا روز آزادي است، آزادي از قيدها و بندهاي روزمره گي، آزادي از ناهنجاري هايي كه در ظاهر به هنجار تبديل شده اند روز فرياد، روز شهادت. محمد دهاقين - تهران