Hamshahri corpus document

DOC ID : H-780209-44480S2

Date of Document: 1999-04-29

آزادگي; پرشكوه ترين واژه تاريخ سرور آزادگان حسين بن علي عليه السلام در واپسين لحظه هاي زندگانيش به شمر و كوفيان همراهش كه قصد حمله به خيام آل رسول اكرم (ص ) را داشتند فرمود: اگر دين و آئيني نداريد و از روز جزا هراسي نداريد لااقل در زندگي خود آزاده باشيد. دشت وسيع كربلا در روزهاي اول تا دهم محرم سال 61 هجري شاهد بزرگترين حادثه جانسوز تاريخ بشريت بود. براثر حركت سال قمري محرم سال 61 هجري از اواخر تابستان آن سال آغاز شده بود. افرادي ازقبيله بني اسد در آن روزگار در حوالي كربلا مي زيستند و به واسطه موقعيت خاص جغرافيايي خطه كربلا روزهاي گرم و سوزان تابستان را به سختي مي گذرانيدند. حضرت حسين بن علي عليه السلام باياران وفادارش در روز دوم محرم سال 61 هجري در سرزمين كربلا فرود آمدند و خيمه ها برافراشتند. گروه شش هزار نفري جبهه باطل به سرداري عمرسعد با كندن حفره ها و خندق هاي بي شمار از هر سو ياوران اندك ولي فداكار و مصمم به دفاع از حق و حقيقت را محاصره كردند و بي صبرانه در انتظار آن بودند تا هولناك ترين جنايت تاريخ را رقم بزنند. سرور آزادگان حسين بن علي عليه السلام پيام آور آزادگي و حقيقت با قامتي برافراشته به وسعت ابديت با صبر و بردباري، مقاوم و استوار در برابر هجومهاي بي وقفه دشمنان دين خدا از طلوع خورشيد روز دهم محرم ايستادگي كرد. وي با شهامت و شجاعت بر بالين هر يك از شهداي هاشمي و غيرهاشمي كه ياران باوفايش بودند حاضر مي شد و با دستان توانمندش جسد غرق به خونشان را نوازش مي داد و سپس برايشان از قادر متعال آمرزش مي خواست. در نزديكي هاي ظهر روز دهم (عاشورا ) ياوران اندك جبهه حق جملگي به دست كوفيان دون صفت در خاك و خون غلتيدند و حسين فرزند دلاور علي صاحب ذوالفقار بود كه با وجود داشتن زخمهاي متعدد در بدن، يكه و تنها بدون وحشت و هراس از برق شمشيرهاي آخته كوفيان بدان روبه صفتان حمله مي برد و يكي را پس از ديگري راهي دوزخ مي ساخت. ابي مخنف در صفحه 111 و 112 كتاب مقتل الحسين مي نويسد: پس از اينكه قاسم بن حسن (ع ) به شهادت رسيد. امام حسين (ع ) بر سر نعش او حاضر شد و جسد او را در حالي كه سينه جوان را بر سينه خود نهاده بود و پاي قاسم ( ع ) بر زمين كشيده مي شد او را برد و در كنار پسرش علي اكبر ( ع ) و ديگر كشته هاي اهل بيتش قرار داد. ابي مخنف پس از بيان مطالبي ديگر از حوادث عاشورا در صفحه 113 كتاب ياد شده آورده است شمربن ذي الجوشن با ده نفر از پيادگان اهل كوفه به طرف خيمه حسين ( ع ) رفت. حسين ( ع ) نيز به طرف شمر حركت كرد ولي دشمن ميان او و خيمه ايستاد و فاصله انداخت. حسين عليه السلام گفت: واي بر شما! اگر دين نداريد واز روز معاد نمي ترسيد، پس در كار دنياتان آزاده باشيد. ابوالفرج علي بن الحسين اصفهاني در صفحه 186 جلد اول مقاتل الطالبين مي نويسد: شمر ضيابي بر خرگاه حسين حمله آورد و تا خيمه گاه او پيش رفت. ابوعبدالله الحسين فرياد كشيد: اگر دين نداريد واي بر شما، دست كم در دنيا مردمي آزاده باشيد. محمدبن جرير طبري در صفحه 305 تاريخش در حوادث سال شصت ويكم هجري به نقل از ابي مخنف مي نويسد: شمربن ذي الجوشن با گروهي در حدود ده نفر از پيادگان كوفه سوي منزلگاه حسين رفت كه بنه و عيال وي در آن بود. حسين (ع ) سوي آنها رفت كه ميان وي و بنه اش حايل شدند. آنگاه حسين گفت: واي بر شما اگر دين نداريد و از روز معاد نمي ترسيد در كار دنياتان آزادگان و جوانمردان باشيد. سرور آزادگان حسين بن علي عليه السلام در روز دهم محرم سال 61 هجري در حالي كه بيش از صدتن از جوانمردترين و وفادارترين مردم عصرش در جبهه حق عليه باطل به شهادت رسيده بودند، در كمال شهامت و شجاعت در حالي كه خون از سروصورتش فرو مي ريخت به تاريخ و به مردم روزگار پس از عاشوراي سال 61 هجري درس آزادگي و آزاد زيستن را آموخت و با فريادي بلند به قسي القلبترين مخلوق انسان نماي تاريخ فرمود: ان لم يكن لكم دين و كنتم لاتخافون المعاد فكونوا احرارا في دنياكم اگر دين و آئيني نداريد و از روز جزا هراسي نداريد لااقل در زندگي خود آزاده باشيد بدر تقي زاده انصاري