Hamshahri corpus document

DOC ID : H-780201-44420S1

Date of Document: 1999-04-21

جوانان به سوي سال 2000 برنامه اقدام جهاني براي جوانان در سال 2000 * هر دولتي بايد به جوانان فرصت هايي بدهد تا در جامعه مشاركت كامل داشته باشند و از تحصيل برخوردار شوند; به طوري كه اشتغال مولد و رضايتمندانه اي برايشان به همراه آورد اشاره: آگاهي از مسايل جوانان به منظور طراحي و اقدام مناسب در زمينه امور مربوط به آنان از حساسيت فراواني برخوردار است. از آنجايي كه نقش جوانان در آينده كشور بسيار چشمگير و بارز است، لذا براي دستيابي به توسعه - در ابعاد گوناگون - بايستي روي اين قشر جامعه سرمايه گذاري عظيمي همراه با برنامه ريزي منظم و منسجم صورت گيرد. پس بنابر اهميتي كه جوانان در سازندگي يك كشور دارند، امروزه دولتها در تمامي كشورهاي جهان در زمينه مسايل و امور مربوط به جوانان سرمايه گذاري وسيعي انجام مي دهند. درحال حاضر تعدادي از سازوكارهاي همكاري در زمينه فعاليت هاي مربوط به جوانان در سيستم سازمان ملل وجود دارد. به عبارتي ديگر همان طور كه يك سياست اجماع جهاني براي موفقيت برنامه در سطح جهاني مهم است، شكل دهي، ترويج و اعلام يك بيانيه ملي حاوي سياست كلي مربوط به جوانان و تعيين يك ارگان دولتي - ملي براي تقبل مسئوليت رسيدگي به موضوعات جوانان توسط هريك از دول عضو سازمان ملل به منظور حصول موفقيت نقشي اساسي دارد. به منظور آگاهي از مفاد تقويم فعاليت هاي برنامه اقدام جهاني جوانان براي سال 2000 و فراتر از آن پيش نويس برنامه اقدام جهاني جوانان سازمان ملل متحد از نظرتان مي گذرد. برنامه اقدام جهاني براي جوانان عمدتا در سطوح ملي و بومي انجام خواهدشد و همان طور كه مشخص شده است، با اقدام مناسب در سطوح بين المللي و منطقه اي مساعدت خواهدشد. برنامه اقدام ذيل در سطح ملي و بومي پيشنهاد اين مي شود برنامه بر شش زمينه اولويت دار كه ضمن قطعنامه /45 103شماره مجمع عمومي سازمان ملل تعريف شده تمركز است، دارد. محورهاي اين برنامه عبارتنداز: تحصيل; اشتغال; گرسنگي; بهداشت; محيط زيست و سوءاستفاده از موادمخدر. اهداف اين زمينه ها با توجه به اولويت مطروحه در هر بخش دسته بندي شده است. * تحصيل - اگرچه پيشرفت به سوي تحصيل و سواد جهاني به طور منصفانه اي در سال هاي اخير گسترش يافته است، ولي شمار بي سوادان رشد خواهد كرد. به عبارتي، كشورهاي توسعه يافته به احتمال زياد تاقبل از سال 2000 ازشاخص تحصيل در سطح جهاني عقبخواهند ماند. دو نكته اي كه درخصوص سيستم هاي جاري تحصيل وجود دارد، از اين قرار است: الف: قلت فرصت هاي تحصيلي براي زنان جوان، مهاجران، پناهندگان، اقليت ها و جوانان مناطق روستايي و جواناني كه از معلوليت ها رنج مي برند. ب: ارتباط تحصيل با اشتغال و بي استفاده بودن آن در كمك به جوانان براي گذار به بزرگسالي. - به منظور تشويق و توسعه سيستم هاي تحصيلي براي انطباق بيشتر با نيازهاي جوانان و نيازهاي آينده جوامع، مشاركت در تجربه و رسيدگي به امور غيررسمي براي تدارك سواد پايه مفيد خواهدبود. اهداف: - 1 دستاوردهاي 85 درصدي در رشد سواد ميان جمعيت جوانان تا تاريخ تعيين شده: دولت هاي ملي بايد به عنوان بخشي از سياست ملي درخصوص جوانان به ترويج سواد و دانش بپردازند. سازمان هاي غيردولتي مرتبط با جوانان و سازمان هاي مرتبط با تحصيل، مانند شوراي بين المللي تحصيل و سواد بزرگسالان، بايد اقدام به توسعه برنامه هاي ترويج سواد كنند. گروه هاي ويژه جوانان، ازجمله جوانان مهاجر و پناهنده و فقير در مناطق شهري و روستايي كه در شرايط بلاتكليفي و سرگرداني به سر مي برند، بايد مورد توجه قرار گيرند و در زمينه مشكلات ويژه آنان مانند باسواد كردن جوانان نابينا و نيز ديگر ناتوانايي هاي جوانان اهتمام ورزيده شود. بايد به توسعه برنامه هايي براي توانمند ساختن افراد بازنشسته و سالمندان براي تعليم سواد و ديگر مهارت هاي موردنياز به جوانان توجه شود. - 2 تقدير از ميراث فرهنگي و الگوهاي معاصر جامعه: دولت هاي ملي بايد براي آموزش جوانان درخصوص ميراث فرهنگي جوامع شان اقدام به طرح ريزي و اجراي برنامه هاي لازم آنها كنند بايد با استفاده از همكاري سازمان هاي غيردولتي جوانان و برنامه هاي مسافرتي و اردوگاههاي كار، به جوانان كمك كنند تا درك درستي از تنوع فرهنگي داشته باشند و در حفظ دستاوردها و ذخاير فرهنگي مشاركت كنند. سازمان تربيتي، علمي و فرهنگي ملل متحد ( يونسكو ) بايد ضمن همكاري با سازمان هايي نظير شوراي بين المللي موزه ها و آثار تاريخي به توسعه برنامه هاي بين المللي بپردازد. جوانان با فرهنگ هاي مختلف مي توانند با استفاده از اين برنامه ها به بازگشت آثار عمده فرهنگي بين المللي كمك كنند. - 3 آموزش فني و حرفه اي: دولت ها و موءسسات آموزشي بايد به برقراري اصول راهنما كه تضمين كننده تداوم آموزش فني و حرفه اي مرتبط با ملزومات اقتصاد ملي است، اقدام كنند. همچنين بايد سيستم هايي را براي ارزيابي دستاوردهاي تحصيلي دانش آموزان و آمادگي آنها براي اشتغال ايجاد سازمان هاي كنند منطقه اي و بين دولتي بين المللي بايد ضمن همكاري با سازمان هاي غير دولتي مربوط به جوانان اقدام به برقراري بهترين مدل هاي نمونه مهارت ها و آموزش حرفه اي كنند. - 4 آموزش براي برنامه هاي فوق العاده: دولت ها بايد به ايجاد مراكز فعاليت هاي بزرگي كه جوانان امكان طراحي و آزمايش ابتكارات و خلاقيت هاي خود را در آنها داشته باشند، اقدام كنند. - 5 زير ساختارهاي آموزش كارگران جوان و رهبران جوانان: - دولت ها بايد كافي بودن تسهيلات و برنامه هاي آموزش كارگران جوان و رهبران جوانان را ارزيابي كنند. آنها بايد براساس چنين ارزيابي هايي براي طراحي و اجراي برنامه هاي آموزشي گام بردارند. سازمان هاي غير دولتي مربوط به جوانان بايد دوره هاي نمونه آموزشي را براي استفاده اعضاي سازمان ها شكل داده و انتشار دهند. - سازمان ملل متحد و ديگر سازمان هاي ذي ربط بايد مساله تشكيل يك موءسسه بين المللي براي آموزش كارگران جوان و رهبران جوانان را مورد رسيدگي قرار دهند. در اين خصوص براي پذيرش شركت كنندگان از كشورهاي درحال توسعه اولويت قايل شوند. همچنين با استفاده از همكاري سازمان هاي ذي ربط - كه عرضه كننده فرصت هاي آموزشي به جوانان هستند - بايد يكسري اصول راهنما با سيستمي گسترده براي برنامه هاي فوق تهيه و تدوين شود. - سازمان ها بايد به جوانان كشورهاي در حال توسعه كمك كنند تا در موءسسات آموزشي مناسب كشورهاي توسعه يافته جايگاهي براي خود بيابند. * اشتغال - بيكاري و مشاغل سطح پايين در ميان جوانان، در همه جا به صورت يك مشكل مطرح است. اين مشكل به لحاظ ركود جهاني كه غالبا بيشترين تاثير را بر كشورهاي در حال توسعه داشته - اخيرا بزرگ تر شده است. مشكل يافتن شغل مناسب با دسته ديگري از مشكلات، از جمله بيسوادي و آموزش ناكافي همراه شده است. در برخي از كشورها مشكلاتي كه براساس هجوم جوانان به بازار اشتغال به وجود مي آيد، دقيق و ظريف است. مطابق با برآوردهاي سازمان بين المللي كار (ILO) به منظور تامين اشتغال مناسب براي جوانان و جمعيت فعال اقتصادي در كشورهاي در حال توسعه، ظرف بيست سال آينده، بيش از يك صد ميليون شغل جديد ايجاد خواهد شد. همچنين وضعيت دختران، زنان و نيز جوانان معلول، پناهنده و مهاجر مستلزم توجه فوري است. - پيشرفت تكنولوژي و ارتباطات با قدرت توليدي بالا، موجب كاهش اهميت نسبي عامل انساني در توليد شده است، به شكلي كه محصولات و توليدات زيادي با بهره گيري تعداد اندكي از كارگران به دست مي آيد. جوانان از جمله افرادي هستند كه شديدا براثر اين توسعه صدمه مي بينند. زيرا اين وضع از آينده اي خبر مي دهد كه فرصت هاي كاري كاهش خواهد يافت. اهداف: - 1 فرصت هاي خود اشتغالي دولت ها و سازمان ها بايد طرح هاي بزرگي را براي صرف پول، حمايت از امور كلان و همچنين برنامه هاي اشتغال براي جوانان تهيه و ايجاد كنند. از تجارت و امور كلان بايد براي دستيابي به حمايت مالي و تكنيكي متناسب با طرح هاي مزبور استفاده شود. طرح هاي همكاري مرتبط با جوانان در توليد و بازاريابي كالاها و خدمات بايد توسعه يابد. بايد به شكل دهي بانك هاي توسعه امور جوانان توجه نمود. سيستم ملل متحد كميته اي را براي تقويت كمك ها به همكاري هايي كه لازم است توسعه دهنده مدل هاي همكاري هاي ارائه شده توسط جوانان در كشورهاي توسعه يافته و كشورهاي در حال توسعه باشد، منسوب كرده است. چنين مدل هايي مي تواند شامل اصول راهنما براي آموزش مديريت و آموزش تكنيك هاي مديريتي باشد. - 2 فرصت هاي اشتغال براي گروه هاي ويژه از جمعيت جوانان: دولت ها بايد در محدوده سرمايه هاي تخصيصي براي ارتقاي سطح اشتغال جوانان درصدهاي ثابتي از آنها را به برنامه هاي حمايت كننده از زنان جوان، جوانان معلول، جوانان تازه برگشته از خدمت سربازي و مهاجران اختصاص دهند. زيرا اين جوانان مستقيما با طراحي و اجراي برنامه هاي مزبور مرتبط هستند. - 3 خدمات داوطلبانه براي جوانان: دولت ها بايد تشكيل برنامه هاي خدمات داوطلبانه براي جوانان را در مناطقي كه اين گونه خدمات وجود ندارد، مدنظر قرار دهند. چنين برنامه هايي مي توانند تامين كننده موارد جايگزين براي خدمت سربازي و تشكيل دهنده عنصري مورد نياز در برنامه آموزش البته باشد اين موارد بستگي به سياست ها و اولويت هاي ملي دارد. فرصت هاي عرضه شده بايد متضمن برنامه هاي اردوگاه هاي كار، محافظت از محيط زيست و همكاري هاي بين منطقه اي باشد. سازمان هاي جوانان بايد مستقيما با طراحي و اجراي چنين برنامه هاي خدمات داوطلبانه مرتبط باشند. - 4 نيازهاي ايجاد شده توسط تحولات تكنولوژيك: - دولت ها به طور كلي - بويژه دولت هاي كشورهاي جهان سوم - بايد فرصت هاي اشتغال را براي جوانان درزمينه هايي كه به سبب ابتكارات تكنولوژيك شاهد تحول سريع هستند، تضمين كنند. آنها بايد يك مركز جمع آوري اطلاعات اشتغال ايجاد كنند تا جوانان با استفاده از آنها به زمينه هاي اشتغال بوجود آمده توسط تكنولوژي نوين هدايت شوند. - بايد توجه ويژه اي معطوف به توسعه و انتشار ديدگاه هايي كه تقويت كننده انعطاف در سيستم هاي آموزشي و همكاري بين موءسسات آموزشي و كارفرمايان بويژه براي جوانان در صنايع تكنولوژي بالا هستند، شود. اقدام جهاني جوانان براي سال 2000 و فراتر ازآن از نظرتان گذشت. ادامه اين برنامه جهاني را با هم دنبال مي كنيم. * گرسنگي گرسنگي يكي از جدي ترين تهديدات دنياي بشري است كه به آساني قابل كنترل نيــست. گرسنـ -گي باعث مي شود، افرادي كه از آن رنج مي برند - غالبا جوانان و كودكان - از شركت در امور جامعه حتي با وجود فرصت براي چنين مشاركتي محروم شوند. گرسنگي معلول چندين عامل است. اين عوامل عبارتند از: بهره گيري غيرعاقلانه از منابع طبيعي، آلودگي زيست محيطي، فجايع طبيعي و ساخته دست بشر، اختلاف بين سيستم هاي توليدي سنتي و معاصر، بي مديريتي در توزيع، توزيع ناسالم منابع مالي، رشد جمعيت و سرانجام درگيري هاي مسلحانه. اهداف: - 1 برنامه بهبود كشاورزي و جذابتر شدن زندگي در مناطق كشاورزي: - حكومت ها بايد در مناطق روستايي خدمات آموزشي و فرهنگي را افزايش دهند و آنها را براي جوانان جذاب سازند. برنامه هاي كشاورزي تجربي بايد با هدف اشتغال جوانان آغاز همچنين شود خدمات گسترشي نيز بايد براي حفظ پيشرفت ها در توليدات كشاورزي و بازاريابي توسعه يابند. - حكومت هاي بومي و ملي بايد رويدادهاي فرهنگي خود را سازماندهي كنند و تبادلات بين جوانان شهري و روستايي را افزايش دهند. سازمان هاي مربوط به جوانان بايد به تنظيم كنوانسيون ها و جلسات در مناطق روستايي بپردازند و تلاش هاي ويژه اي براي تنظيم همكاري بين جمعيت هاي روستايي از جمله جوانان روستايي به عمل آورند. - 2 آموزش مهارت به جوانان به منظور توليد درآمد: حكومت ها بايد ضمن همكاري با سازمان هاي مربوط به جوانان، به توسعه برنامه هاي آموزشي براي جواناني كه مي توانند سبب رشد شيوه هاي توليد كشاورزي و بازاريابي شوند، بپردازند. آموزش بايد براساس نيازهاي اقتصادي روستايي و نيازهاي جوانان در مناطق روستايي و مبتني بر توسعه توليد استوار باشد. بايد از طريق چنين برنامه هايي به زنان جوان و ديگر جواناني كه از شهرها به مناطق روستايي باز مي گردند و نيز به جوانان معلول، پناهنده و مهاجر و همچنين جوانان بازگشته از خدمت سربازي توجه شود. - 3 اعطاي زمين به جواناني كه نياز ويژه دارند: حكومت ها بايد زمين هايي را در اختيار جوانان و سازمان هاي مربوط به جوانان قرار دهند و با كمك هاي مالي، تكنيكي و آموزشي ازآنان حمايت كنند. سازمان خواربار و كشاورزي ملل متحد ( FAO) و سازمان بين المللي كار (ILO) بايد اطلاعات وتجارب ملي در زمينه طرح هاي اعطاي زمين و اسكان كشاورزان را به صورت سند انتشار داده، در اختيار حكومت ها قرار دهند. - 4 همكاري بين جوانان شهري و روستايي در زمينه توليد و توزيع غذا: سازمان هاي غيردولتي مربوط به جوانان بايد گروه هاي بازارياب مستقيم، از جمله تعاوني هاي توليد و توزيع را هماهنگ سازند; به طوري كه محصولات كشاورزي مستقيما توسط كشاورزان جوان به مصرف كنندگان عرضه شود، هدف از وجود گروه هاي بازارياب مستقيم، بايد كاهش كمبود مواد غذايي و كاستن ضررهايي باشد كه از سيستم هاي غيرموءثر حمل غذا به بازارها ناشي مي شود. * بهداشت جوانان در تمامي بخش هاي جهان از فقر بهداشتي كه ناشي از شرايط اجتماعي و اقدامات خودشان است، رنج مي برند. فقر بهداشتي غالبا معلول فقر اطلاعات است. مشكلات ناشي از فقر بهداشتي عبارتند از: بيماري هاي مسري جنسي از جمله ابتلا به ويروس تضعيف كنند مصونيت بدن، حاملگي هاي بيماري هاي زودرس، ژنتيكي، بيماري هاي رواني و روحي، سوءاستفاده از مواد مخدر و مواد روانگردان; سوءاستفاده از الكل و تنباكو، فعاليت هاي تخريبي و خطرساز كه منجر به حوادث مي شود، سوء تغذيه و سرانجام فقدان خدمات بهداشتي براي جوانان. اهداف: - 1 توسعه برنامه هاي بهداشت جنسي حكومت ها بايد همراه با موءسسات آموزشي، به توسعه يك برنامه براي آموزش بهداشت جنسي مناسب اقدام كنند. حكومت هاي ملي و بومي بايد با همكاري سازمان هاي غيردولتي مربوط به جوانان به توسعه فرصت ها براي اجراي برنامه هاي جامع آموزشي در اين زمينه بپردازند تا از طريق آنها مخاطرات رويه هاي ناسالم جنسي براي آنان روشن شود. - 2 تقويت حكومت ها ضمن همكاري با سازمان هاي مربوط به جوانان، بايد به تقويت انجمن هاي ملي بهداشت جوانان بپردازند تا از اين طريق، سطح رويه هاي حفظ بهداشت و سالم سازي، ارتقا يابد. - 3 تقويت برنامه هاي طراحي خانواده براي جوانان حكومت ها بايد برنامه هاي خدماتي طراحي شده براي خانواده را براي جوانان نيز گسترش دهند و به منظور مطلع ساختن جوانان از شرايط شكل دهي بهداشت خانواده و عرضه خدمات مشورتي به جواناني كه در شرايط بلاتكليفي و سرگرداني به سر مي برند، برنامه هايي را طراحي كنند. - 4 جلوگيري از شيوع بيماري ناشي از اعمال ضعيف بهداشتي در جوانان - حكومت ها با همكاري سازمان هاي مربوط به جوانان بايد احتمال اتخاذ سياست هاي لازم، به منظور كاهش گرايش جوانان به استعمال تنباكو و نيز ممنوعيت تبليغ مصرف تنباكو را مورد بررسي قرار دهند. - بايد برنامه هايي تهيه شود كه با استفاده ازآنها به دانش آموزان و دانشجويان پزشكي و نظاير آنها موضوعات بهداشتي - به ويژه موارد بهداشتي مرتبط با جوانان - آموزش داده شود. - حكومت ها بايد فرصت كار براي موءسسات كنترل مواد مخدر كه تحت مقررات موجود كنوانسيون هاي سازمان ملل براي نظارت و توزيع مواد مخدر اعتيادآور تشكيل شده اند افزايش ارگان هاي دهند دولتي و سازمان هاي غيردولتي بايد مطابق با پيمان ها و قراردادهاي موجود، در خصوص اجراي برنامه هاي كاهش تقاضا براي مواد مخدر غيرقانوني و تنباكو و الكل، همكاري لازم داشته باشند. - 5 مبارزه با سوء تغذيه جوانان حكومت ها بايد با استفاده از افراد و سازمان هاي مربوط به جوانان، به تقويت پروژه هاي بهداشت دوران قبل از مدرسه و بهداشت دوران بعد از دبستان بپردازند و بر توزيع اطلاعات مربوط به اعمال بهداشتي غذا خوردن تاكيد داشته باشند. برنامه هاي غذايي مدارس، تهيه موادغذايي و خدمات مشابه بايد هرزمان كه نياز به رژيم هاي غذايي مناسب براي جوانان است، در دسترس باشد. - 6 ابتلا به ويروس تضعيف كننده مصونيت بدن و ابتلا به بيماري ايدز در ميان جوانان حكومت ها و سازمان هاي مربوط به جوانان بايد برنامه هاي ويژه اطلاعات و تحصيل براي جوانان را توسعه دهند. به طوري كه آنها بتوانند احتياطات مناسب را در مقابل ابتلا به ويروس تضعيف كننده مصونيت سيستم بدن انسان در مقابله با گسترش ويروس ايدز انجام دهند. * محيط زيست جريان تخريب محيط زيست ادامه دارد و اين يكي از موارد نگران كننده براي جوانان در سطح جهان است. محيط زيست طبيعي بايد حفظ و نگهداري شود و با علل تخريب آن مبارزه شود. بهره برداري مناسب از منابع طبيعي كه به محيط زيست نيز توجه شده باشد و نيز رشد اقتصادي كه از بعد زيست محيطي قابل حمايت و پايدار باشد، باعث ارتقاي سطح زندگي بشر خواهد شد. توسعه پايدار در سراسر جهان تبديل به يك امر كليدي در برنامه هاي سازمان هاي مرتبط با جوانان شده است. اگرچه هر بخش از جامعه مســئول محافــظت از مجموعـ -ه محيط زيست در جامعه است، ولي جوانان مسئوليت ويژه اي در حفظ سلامت محيط زيست دارند كه از اين مسئوليت بايد در تنظيم و اجراي سياست هاي مناسب محيط زيستي استفاده شود. اهداف: - 1 پيوند آموزش محيط زيستي به برنامه هاي تحصيلي و آموزشي - برنامه هاي درسي مدارس بايد تاكيد بيشتري بر آموزش محيط زيست داشته باشد. براي آگاهي معلمان در زمينه موضوعات مربوط به محيط زيست بايد اطلاعات كافي در اختيار آنان گذاشت تا آنان نيز قادر باشند، شيوه هاي زندگي سالم در ابعاد محيط زيستي را به جوانان آموزش دهند. - لازم است شركت گروه هاي جوانان به منظور جمع آوري داده هاي محيط زيست و درك اقدام واقعي مرتبط با آن مورد تشويق قرار گيرد تا دانش زيست محيطي و توجه مناسب آنان به اين زمينه ها تقويت شود. - 2 ارتقاي تبادل اطلاعات در خصوص موضوعات محيط زيست بين كشورهاي توسعه يافته و كشورهاي در حال توسعه: برنامه محيط زيست ملل متحد بايد بر توليد مواد آموزشي سمعي - بصري كه مي تواننــد در ارتبــاط با تخـ -ريب محيط زيست در كشورهاي در حال توسعه و كشورهاي توسعه يافته و توصيف نتايج اقدامات انجام شده در آن كشورها موءثر باشد، تاكيد كند. حكومت ها و سازمان هاي مربوط به جوانان بايد ارتباط بين جوانان را از طريق ايجاد ارتباط با شهرها و برنامه هاي مشابه توسعه دهند تا بتوانند در استفاده از تجارب به دست آمده در كشورهاي گوناگون مشاركت جويند. - 3 تقويت مشاركت جوانان در حفظ نگهداري و توسعه محيط زيست حكومت ها و سازمان هاي مرتبط با جوانان بايد در خصوص تحقيق و اجراي برنامه هاي كاهش زباله و بازيافت آن اقدام كنند. مشاركت جوانان و سازمان هاي مرتبط با جوانان در چنين برنامه هايي مي تواند آموزش خوبي براي دانش و اقدام آتي جوانان باشد. چنين برنامه هايي ممكن است در كشورهاي در حال توسعه به عنوان فعاليت هاي درامدزاي بالقوه مورد توجه قرار گيرند، زيرا مي توانند عرضه كننده فرصت هاي مناسب اشتغال در بازارهاي ضعيف اشتغال باشد.