Hamshahri corpus document

DOC ID : H-780126-44364S8

Date of Document: 1999-04-15

آلودگي هوا و بي تفاوتي در امر تحقيقات خودرو اين روزها بحث در زمينه آلودگي هوا و صرفه جويي در مصرف بنزين از طريق تعيين قيمت اين آلاينده بسيار داغ است. مي دانيم كه 70 درصد آلودگي در تهران ناشي از مصرف بنزين خودروها است و مصرف بنزين در كشور ما رشد فزاينده اي دارد كه بايد فكري اساسي براي آن كرد. زيرا راه هايي كه براي مقابله عنوان مي شوند، در كنار نكات مثبت احتمالي، هر كدام پيامدهاي منفي خود را دارند. در كنار راهكارها تنها يك راه است كه ابدا پيامد منفي ندارد و ما را به سرمنزل مقصود مي رساند و آن تحقيقات در زمينه طراحي و ساخت خودروي ملي و در اين راه توجه ويژه به مشخصات فني موتور، خصوصا ميزان مصرف و نوع سوخت و ميزان آلودگي آن است. در اينجا لازم مي دانم اشاره كنم كه كشورهاي پيشرفته در امر صنعت خودروسازي به طور شتابان در حال تحقيق در زمينه كمتر كردن مصرف سوخت بنزين در خودرو هستند. در حال حاضر خودروهاي ساخت خارج نصف خودروهاي هم رده داخلي سوخت مصرف مي كنند و استاندارد آلودگي آنها حكم مي كند كه با استفاده از سيستم تصفيه دود، تنها يك دهم خودروهاي فعلي ما آلودگي داشته باشند. آنها رسيدن به مصرف سه ليتر در صد كيلومتر را هدف تحقيقات خود قرار داده اند و در زمينه به كارگيري موتورهاي گازسوز، برقي، خورشيدي و هيبريد نيز به طور وسيع تلاش در مي كنند حالي كه ما همچنان بر ساخت و استفاده از خودروهايي كه در هر صد كيلومتر در جاده حدود 12 ليتر و در شهر 20 ليتر بنزين مصرف مي كنند اصرار داريم! درك اين مطلب بسيار ساده است كه با نصف كردن مصرف موتور خودروها، مصرف بنزين و آلودگي هوا به نصف تقليل مي يابد و ساير مسايل جنبي نيز حل مي شود. اما سئوال اين است كه ما در ايران در كدام نقطه از اين راه هستيم. حقيقت اين است كه به همت بخش خصوصي تلاشها و دستاوردهاي زيادي را در زمينه ساخت قطعات خودرو داشته ايم و دولت نيز در اين امر كمك مي كند و هماهنگي دارد. اما از آنجا كه اداره كارخانجات ساخت خودرو در دست دولت است، بخش خصوصي تاكنون در زمينه طراحي موتور خودروي سواري و بهينه سازي سوخت آن دخالتي نداشته اگر است هم دلسوزاني خواسته اند يا بخواهند در اين زمينه فعاليت كنند، نياز به هماهنگي و گرفتن سفارش از كارخانجات دولتي داشته اند و دارند كه تاكنون موفق به كسب اين همكاري و هماهنگي نشده اند و كارخانجات همچنان از موتورهاي از رده خارج شده خارجي استفاده مي كنند. اگر صنعت خودروسازي دولتي در زمينه تحقيقات، بخش خصوصي را به بازي نگيرد، لابد بايستي خود، اين مهم را عهده دار شود. لذا به نيروي انساني متخصص، سرمايه و تجهيزات لازم براي تحقيقات و مديريت دانشمند و دلسوز و متعهد نياز خواهد داشت كه بايد ديد در حال حاضر كدام يك را در اختيار دارد. در حال حاضر نيروي تحصيل كرده در سطوح كارشناسي ارشد و دكتراي فارغ التحصيل داخل و خارج كه در زمينه خودرو مي توانند در حد يك محقق حرفه اي متخصص فعاليت كنند و يا رهبري يك مركز تحقيقات را به عهده گيرند، به اندازه نياز داريم. گواه اين مدعا، رساله هايي است كه در زمينه خودرو و بهسازي موتورهاي ساخت داخل در كتابخانه هاي دانشگاههاي ما خاك مي خورند! اما سرمايه و تجهيزات لازم را نيز به حد كافي در چند مركز تحقيقات انباشته اند و هر كارخانه خودروسازي نيز در سازمان خود واحدي به نام تحقيقات دارد. براي نمونه يكي از اين مراكز تحقيقات را شركت سايپا در مركزي وابسته، به نام مركز تحقيقات و نوآوري صنايع خودرو فراهم كرده كه در كيلومتر 14 جاده مخصوص تهران - كرج داير است. در اين مركز سرمايه و تجهيزات خوبي فراهم شده است و ساليان درازي است كه داير شده (حداقل پنج سال ) ولي كارش در حدي نبوده است كه نياز كشور را رفع كند، يا در زمينه تحقيقات و نوآوري خودرو گام بردارد. علت چيست؟ علت، عدم وجود فاكتور سوم مورد نياز، يعني مديريت دانشمند و متخصص و دلسوزاست كه درك صحيحي از تحقيقات و نوآوري و نياز جامعه (كاهش مصرف سوخت و آلاينده هاي هوا ) و برنامه ريزي و هماهنگي براي برآوردن نياز را نداشته است. حال به جاي اين همه بحث براي كاهش مصرف بنزين و آلودگي هوا و.. و پيشنهادهايي كه همه مي توانند حداكثر فقط مسكني با تاثير كوتاه مدت باشند، بهتر نيست فورا براي حل اساسي و دايمي مشكل با توجه به مطالب فوق اقدام؟ كنيم دكتر سيروس الوند - مهندس مكانيك