Hamshahri corpus document

DOC ID : H-780123-44324S1

Date of Document: 1999-04-12

روش باستاني سرخپوستان هندوراس مانع فرسايش خاك مي شود واحد رسانه هاي خارجي همشهري: از زماني كه توفان ميچ ( Mitch) امريكاي مركزي را درنورديد و هزاران تن را به كشتن داد و روستاها پلها و جاده ها را تخريب كرد 4 ماه مي گذرد. كارشناسان اين مدت را صرف كرده اند تا ببينند چگونه مي توان از اين نوع فاجعه و ويراني در آينده جلوگيري كرد. هندوراس كشوري بود كه شديدترين ضربه ها به آن وارد آمد زيرا تقريبا تمام محصولات كشاورزي آن به خاطر سيلهاي عظيم و رانش زمين نابود شد. اما يك منطقه از كشور آسيب نديده و اين امر به خاطر استفاده از يك روش باستاني كشاورزي سرخپوستان آن بوده است. از اين رو، احتمالا اين روش درس مهمي براي آينده خواهد داشت. به گزارش تلويزيون بي. بي. سي، دهه هاي متوالي است كه در سراسر كوههاي امريكاي مركزي كه شيبهاي تندي دارند، هر سال كشاورزان آتشهايي به پا مي كنندكه در آن برخي درختان را مي سوزانند تا بتوانند شخم بزنند و بذر افشاني كنند. نتيجه اين كار، فرسايش چشمگير زمين بوده است. توفان ميچ /1 5حدود ميليون مورد رانش زمين به بار در آورد بيشتر موارد، محصولات كشاورزي نابود شد. اما، يك منطقه بدون آسيب باقي ماند. در منطقه غربي لمپيدا در حال حاضر، كشاورزان بالاترين ميزان برداشت ذرت و ذرت خوشه اي (Sorghum) را تجربه مي كنند. اين در حالي است كه توفان ميچ درست از بالاي آن گذشت، و پيش از آن پديده جوي ال نينو سبب خشكسالي شديدي شده بود. گفتني است اين منطقه كه زماني يكي از فقيرترين مناطق هندوراس بود، حالا ذخيره اضافي غلات هم دارد. راز آن در روشي است كه سرخپوستان لنكا در زماني دور از آن بهره برداري مي كردند. قرنها پيش از رسيدن اسپانيايي ها به هندوراس، اين مردمان بومي ذرت را ميان درختان مي كاشتند. كارلوس الاير يك مهندس كشاورزي اهل هندوراس، كه با اداره مواد غذايي و كشاورزي سازمان ملل كار مي كند براي نخستين بار 6 سال پيش متوجه اين موضوع شد. وي مي گويد: من فكر مي كنم اگر اين روشي كه بوميان سرخپوست هندوراس بكار مي بستند رعايت نمي شد تمام اين تپه ها شسته شده و محصولات آنها نابود مي گرديد. از آن هنگام او و يك مهندس كشاورزي ديگر اين روش را ترويج داده اند. اين روش را كتزوم وايل مي نامند. كشاورزان اكنون درمي يابند نور خورشيدي كه از لابلاي درختاني كه هر سال شاخه هاي آنها را مي زنند به ذرتها مي رسد براي آنها كافي است. بنابراين درختان را ديگر قطع نمي كنند. برگهاي درختان و بقاياي ذرتهاي قديمي در خاك مي پوسد و ديگر نيازي به سوزاندن درختان و شخم زدن نيست. كارلوس مي گويد: بيش از 3 ماه است اينجا باران نباريده است همان طور كه مي بينيد رطوبت زيادي در خاك باقي مانده است. اين يكي از مزاياي بزرگ اين روش هنگامي است كه خشكسالي مي شود، خاك رطوبت را در خود نگه مي دارد. اما وقتي كه باران زياده از حد مي بارد، مانند زمان توفان ميچ، آنگاه خاك مانند يك اسفنج بزرگ عمل مي كند. در اينجا كشاورزي به نام پرهيليو هست كه با اين روش زمين خود را مي كارد. وي از محصولات خود سود خوبي مي برد. در ضمن وي، خوراك دام، هيزم و غذاي خانواده اش را نيز تامين مي كند. پرهيليو مي گويد: زندگي بهتر شده زيرا محصول ما بيشتر شده است. پيشتر تمام اين منطقه فقرزده بود. در ماههاي پيش از برداشت، مردم گرسنه بودند. اما با روش جديد ما زمين را احياء كرده ايم. وقتي درختان را مي سوزانيد فقط براي سال اول خوب و كارساز است. اما بعد، تمام خاك شسته شده و به رودخانه مي ريزد. در تمام اين منطقه درختان روي زمينهاي شيبدار لخت دوباره ظاهر مي شوند. گلها، حشرات و حيات وحش برمي گردند. مهم تر از همه، مواد غذايي فراوان موفقيت است اين روش دهان به دهان مي گردد. يك كشاورز ديگر به نام نيكلاس ماهيا اين روش را به طور كامل شرح مي دهد اما مي گويد هرگز آموزش فني در اين باره نديده فقط است فكر آن را از يك همسايه شنيده و بقيه را خودش دريافته است. اينجا يكي از منزوي ترين مناطق هندوراس در است اينجا بود كه سرخپوستان قبيله لنكا در آخرين جنگ خود در برابر اسپانيايي ها مقاومت كردند. از اين رو است كه اين روش كشاورزي هنوز زنده مانده است. حالا بانك جهاني و ديگران مي خواهند آن را در جاهاي ديگر رواج دهند. ميراث سرخپوستان احتمالا خواهد توانست هندوراس را از سيلابها و خرابي ها به موقع نجات بخشد.