Hamshahri corpus document

DOC ID : H-780123-44317S6

Date of Document: 1999-04-12

نقدروز درباره همشهري روزنامه همشهري در طول بيش از هفت سال انتشار با روشي آرام و معتدل كه عمدتا معطوف به امكان ادامه انتشار آن بوده است، همانند همه نشريات، دوستان، منتقدان و درعين حال مخالفاني را براي خود دست و پا كرده است. اقشار متوسط شهري كه روزنامه همشهري در سبد هزينه روزانه آنان جايي دائمي پيدا كرده است، در شمار وفادارترين دوستان همشهري اند، زيرا اين قشر، پرداختن روزنامه همشهري به مسائل شهري، اجتماعي و زيست محيطي را بر درگيرشدن دائمي درمشاجرات حاد سياسي ترجيح مي دهند و فضاي لطيف و آرامي را كه همشهري از جامعه به نمايش مي گذارد، با طبع خود موافقتر مي يابند. منتقدان همشهري، افرادي اند كه مشي ملايم روزنامه در شرايطي كه جامعه دستخوش تنشهاي سياسي تندي آنها است، را راضي نمي كند. اين دسته از افراد با انتقاد از همشهري كه پايه كار خود را برامكان تداوم انتشار بنا نهاده است، آن را متهم مي كنند كه تنها زماني وارد مجادلات تند سياسي مي شود، كه موجوديت خودش به خطر افتد و در ساير اوقات راه محافظه كاري را درپيش البته مي گيرد منتقدان، در عين حال تاثير روزنامه همشهري در فضاي زندگي سياسي - اجتماعي كشور را مثبت ارزيابي مي كنند و كليت آن را مورد تاييد قرار مي دهند. اما مخالفان همشهري آن دسته از تندروهاي انگشت نمايي اند كه هر گونه پرداختن به مشكلات و نابسامانيهاي مربوط به زندگي عادي مردم را بزعم خود، تلاش براي انقلاب زدايي از جامعه تعبير كرده و توجه به سرسبزي، نشاط، آرامش و شور زندگي را مغاير تلقي خاص خود از زندگي كه ظاهرا توام با تيرگي، دلمردگي و هيجانهاي معطوف به مرگ و خشونت مي دانند است. به، ديگر سخن، اين دسته از افراد بر اين اعتقادند كه همشهري به خلاف ظاهر آرام و ملايم خود، بنيادهاي فكري تمامت خواهي را هدف گرفته و به تدريج فرسايش داده است به گونه اي كه مي توان گفت در جهت بسترسازي اجتماعي براي تحول دوم خرداد، نقش مهمي ايفا كرده است. صرف نظر از همه اين قضاوتها، همشهري برغم تمام فراز و فرودها در طول 7 سال گذشته هيچگاه از ادامه انتشار بازنمانده است. اما اينك كه نوبت به شوراي شهر تهران رسيده است تا با بكارگيري اين تريبون فراگير در جهت طرح معضلات شهر تهران به حل مشكلات فزاينده مردم مبادرت كند، برخي از مخالفان به تكاپو افتاده اند تا شوراي شهر را از اين ارگان مهم محروم كرده و آن را به دست سازماني بسپارند كه مديريت آن بر فرهنگسراها، ترديدي در ناتواني آن براي ادامه انتشار همشهري باقي نگذاشته است. درواقع، معدود نمايندگاني كه در كميسيون داخلي مجلس به واگذاري روزنامه همشهري به سازماني كه عملا تحت اشراف و مديريت شهرداري تهران نيست راي داده اند، با اين كار خود، پيگيري دو هدف پنهان را عيان ساخته اند. نخست آنكه شوراي شهر در ابتداي فعاليت خود از هر گونه ابزار لازم براي حل معضلات پيچيده شهر تهران و طرح ديدگاههاي خود در مورد مسائل شهري محروم بماند كه اين به نوبه خود، مقابله آشكار با راي مردم و كارشكني در سر و سامان دادن به وضع شهراست. دوم اينكه با تحميل مديريتي ضعيف و ناكارا بر روزنامه همشهري، آنرا به سراشيب زياندهي اندازند و عملا انتشار روزنامه را متوقف و صدها تن از پرسنل آن را به خيل بيكاران كشور اضافه كنند. بنابراين انتظار منطقي تمامي كاركنان روزنامه همشهري از قاطبه نمايندگان محترم اين است كه در صحن مجلس به چنين طرحي راي منفي داده و در آخرين سال دوره جاري نمايندگي جلوه ارزشمندي از مقابله با اقدامات كودكانه و بي مبناي دست هائي را كه در اختفاء به طراحي هاي آنچناني مشغولند نشان دهند. احمد زيدآبادي