Hamshahri corpus document

DOC ID : H-780118-44278S2

Date of Document: 1999-04-07

تجربه شيوه هاي جديد نگاهي به دوازدهمين جشنواره تئاتر دانشجويان كشور دوازدهمين جشنواره تئاتر دانشجويان كشور چندي پيش در تالارهاي مولوي، فارابي، تجربه نمايش، فردوسي، شهيد آويني و ناصرخسرو با حضور 44 نمايش از دانشگاههاي تئاتري كشور برگزار شد. اين جشنواره همچنين با حضور دانشگاههاي غيرتئاتري در 4 بخش كارشناسي ارشد تئاتر كارشناسي تئاتر رشته هاي غيرتئاتري و ميهمان برپا شد. در برپايي اين جشنواره ها كه در آن سعي مي شود تا هر مقوله به صورتي تخصصي انجام شود بايد ديد تا چه حد به رشد يا حداقل تغيير ديدگاههاي هنرمندانه و كسب تجربه آنها مي انجامد. يك جشنواره بايد بتواند كارنامه هنري مناسبي از فعاليتهاي يكسال گذشته آن مقوله و مجموعه آثار ارايه شده آينده اش به دست بدهد. آيا جشنواره دانشجويي به راستي نشاندهنده اين برآيند؟ است و اينكه طي اين 12 دوره توانسته جايگاه مناسبي براي گردهمايي دانشجويان در تبادل انديشه ها و تجربه هايشان محسوب؟ شود متاسفانه هر ساله برخلاف رشد كمي و تخصصي شدن، جشنواره دانشجويي دچار افت كيفي مي شود و ما مي بينيم كه دانشجويان اين جشنواره را نه به عنوان محلي براي تبادل آموخته هايشان بلكه رهگذاري مي دانند كه به سبب آن در مدتي كوتاه تئاتري توليد مي كنند و به جوايز احتمالي آن مي انديشند و اين خود بزرگترين دليلي مي شود براي اينكه آثار به اجرا درآمده در نهايت خامي و شتابزدگي ارايه شود و در آخر هيچ توشه اي را نصيب تماشاگران و حتي خود شركت كنندگان نكند. نگاهي به آثار ارايه شده در دوازدهمين دوره جشنواره دانشجويي دليلي بر اين مدعاست. به اين مفهوم كه از ميان چهل وچند اثر اجرا شده حداكثر چند نمايش را مي توان يافت كه تا حدودي توانسته به عنوان نمايش دانشجويي مطرح شود و به اين مراسم 9 روزه اعتبار ببخشد. براي نمونه وعده گاه نهنگها بازي، خيال جل پشت ها،، همسر چيني، هنرپيشه از جمله نمايشهايي هستند كه در سطحي قابل قبول ارايه شده بودند و مي توانست به عنوان آثاري شاخص معرفي شود. بزرگترين اشكال نمايشهاي اجراشده جشنواره، همان مشكل انكارناپذير تئاتر كشور، يعني نمايشنامه است. بيشتر نمايشهاي ارايه شده نه تنها از جهت ساختار با مشكلات عديده اي روبه رو بودند متاسفانه استفاده از موضوعهايي كه چندان در شرايط كنوني مورد توجه نيست يا ارايه و طرح آنها به گونه اي كه به كليشه هاي رايج نزديكتر است، نمايشها را به انفعال مي كشاند. علاوه بر اين، يكي از خصوصيات جشنواره هاي دانشجويي; نوآوريها، تجربه شيوه هاي جديدتر و يافتن راههاي بياني متفاوت است و اينكه اصولا چون يك دانشجو در حال تجربه است به خود اين جرات را بدهد تا هم از جهت مضمون و هم پرداخت فراتر از چارچوبهاي رايج اما برود نه تنها اينگونه نمي شود بلكه ما به راحتي مي توانيم دريابيم كه هر سال دانشجويان با اطلاع يافتن از سليقه هاي داوران و عملا اهدافي كه جشنواره دنبال مي كند، به سراغ متنهايي مي روند كه احتمال جايزه گرفتنشان بيشتر باشد تا در اين رهگذر توشه اي براي آثار بعدي خود به دست بياورند. براي نمونه در جشنواره امسال در ژانر كودكان بجز نمايشهايي مانند پ مثل پاكي، پ مثل پليدي و ملحفه هاي شسته من كه آنهم در بخش ميهمان حضور داشتند، هيچ تلاش يا اثري چشمگير وجود نداشت. امسال جشنواره از جهت برگزاري بهتر از سالهاي گذشته برگزار شد و به نظر مي رسد روابط عمومي جشنواره با بهره گيري از تجربيات سالهاي گذشته شكل منسجم تري به اطلاع رساني بخشيده بود تا جشنواره بتواند همه ظرفيتهاي خود را به منصه ظهور برساند. در ضمن برنامه ريزي اجراها و انتخاب نمايشها از دانشگاههاي مختلف - با كمي اغماض - بهتر از سالهاي گذشته صورت گرفته بود. دوره دوازدهم جشنواره دانشجويي نشان داد كه از نظر بازيگر پتانسيل بالايي در بين دانشجويان وجود دارد يعني مي توان در اين جشنواره بيش از 10 بازيگر بسيار خوب نظير; آيدا كيخايي، سپيده نظري پور، حسن وارسته، مهدي سجادي فر، يونس لطفي و... را يافت كه با برخورداري از تجربه هاي قبلي خود به سطح بالايي از نقش پردازي دست يافته بودند. هدايت اين گروه علاقه مند و خلاق بازيگر نيازمند برنامه ريزي دقيق و حسابشده اي است تا روز به روز اين بازيگران دچار رشد شوند و بتوانند جايگاه واقعي خود را در هنر كشور بيابند. جداسازي رشته هاي تئاتري و غيرتئاتري و ارزيابي گروههاي تئاتري در بخشهاي كارشناسي و كارشناسي ارشد باعث شد تا گذشته از اينكه هر كدام از گروههاي تئاتري نسبت به سابقه تحصيلي و بالطبع كاري خود مورد ارزيابي و رقابت قرار مي گيرند، بتوانيم سنجشي بين رده هاي مختلف آكادميك داشته باشيم. يعني اين مساله تا حدودي مشخص مي كند كه وقتي يك دانشجو به دوره بالاتر تحصيلي صعود مي كند آيا به راستي از اين دوره چيزي آموخته است و در دوره عالي بر مهارت، دانش و خلاقيتهاي او افزوده مي شود يا خير. در جشنواره دوازدهم متاسفانه اين نمود جنبه عكس داشت. به اين معني كه در مجموع نمايشهاي ارايه شده در بخش كارشناسي تئاتر از سطح كيفي بهتري نسبت به ساير بخشها برخوردار بود.