Hamshahri corpus document

DOC ID : H-780115-44265S1

Date of Document: 1999-04-04

به مناسبت عيد خجسته غدير خم آغاز دوران نوين هدايت بحث وصايت و شورا، و اينكه تاريخ و تمدن اسلامي دراين مبحث دچار انشقاقي مهم و بنيادين گرديد، در عصر ما تفسيري ديگر يافته و معنايي تازه بر آن حمل گرديده است. اين نو شدگي، بيان جديدي ازاصالت ديدگاههاي ائمه و صحابيان و دانشوران صدر اسلام را مجددا به ميان آورده واقعيت است اين است كه در مسئله امامت، هيچكس ژرفتر و عالمانه تر از امامان معصوم سلام الله عليهم و بويژه اميرالمومنين علي (ع ) وارد نشده و اساسا صلاحيت ورود نداشته است. امروزه تتبعات فراواني در تاريخ اسلام صورت گرفته و منابع درجه اول حيات و سوانح روزگار پيامبر و قرون اوليه به صورت انتقادي و علمي در دسترس قرار داده شده است. في المثل رجوع گسترده دانشور بي غرض و ژرف انديش شيعه، علامه اميني، به مسئله غدير در كتاب الغدير في الكتاب والسنه و الادب و التاريخ به تنهايي نشان دهنده اجماع مورخان و عالمان مسلمان بر واقعيت ماجراي غدير و صدور حكم ولايت علي ( ع ) از سوي مقام ارجمند نبوي (ص ) است. سواي از اقليتي از خوارج و فرقه هاي كم رمق، اكثريت مطلق مسلمانان اعم از اهل سنت و شيعه، از همان ابتدا بر افضليت علي ( ع ) صحه نهاده و بر اين موضوع در آثار خود تصريح كرده اند. از جمله معتزليان كه اغلب علما و متكلمان عامه در قرون اوليه بوده اند و نزديك به عصر پيامبر و خلفاي راشده زيسته اند، تاكيد داشته اند كه از رسول خدا ( ص ) نصي بربيعت امت با خليفه اول وارد نشده، بلكه تنها انتخاب مردم موجب صحت آن است. اين قول غالب علماي اهل تسنن معتزلي است. برخي نظير ابن ابي الحديد فقيه شافعي و اصولي معتزلي (متولد- 586 متوفي ) 656 نيز به پيروي از مكتب معتزله بغداد علي (ع ) را افضل از خلفاي سه گانه مي داند و تصريح مي كند كه آن حضرت هم در كثرت ثواب و هم در فضايل و خصال حميده از ديگران افضل است. بطوري كه صراحتادر خطبه ابتداي شرح معروف خود بر نهج البلاغه نيز مي گويد: سپاس خداوندي را كه مفضول را بر افضل مقدم داشت. (شرح نهج البلاغه ج 1 ص ) 3 اين ديدگاهها، البته امروز بحثي كلامي و تاريخي است، اما نشانگر اصالت حركت پيشوايان معصوم دين و چهره هاي برجسته اسلام است. به شهادت تاريخ، تا پيش از آنكه جدالهاي فرقه اي و خونريزيهاي مسلكي، امت محمدي ( ص ) را پاره پاره سازد، جز اندكي از كژانديشان و نيز گروههايي آزمند و افزون طلب، دست به شمشير نمي برده اند. بحثهاي كلامي و مستندات دانشورانه، از خونريزي ها و جنگ ها پيشگيري مي كرد و حقيقت بر تارك استدلالهاي استوارتر مي درخشيد. تشيع، نيز به عنوان رجوع به اصالتهاي آيين اسلام، از عهد حيات پيامبر گرامي اسلام آغاز شد. درواقع در هنگامه دعوت عامي كه پيامبر اكرم در مكه از روءساي قريش و معاريف خويشاوندان داشتند، اعلام كردند هر كه دعوت ايشان را پذيرا شود، البته منزلت جانشيني رسول را خواهد يافت. علي (ع ) در عنفوان جواني چنين منزلتي را كسب كرد و ابلاغ آييني و همه جانبه آن به صورت فرماني الهي و منزل، در منزل غدير رخ داد و اين منزلت عظيم كه علي (ع ) و فرزندان ارجمند ايشان يافتند، ريشه در چنين فرمان مبارك و فرخنده اي داشت. عيد غدير، سالروز تاكيد بر افضليت اسلام مجسم و قرآن ناطق، علي (ع ) است و از اين منظر عيد همه مسلمانان و بر همه آنان مبارك است. اما شيعه كه دلبسته و شيفته و پيرو آن ابرمرد روزگاران است، روز ظهور نص امامت و آغاز دوران تازه اي از هدايت را خجسته و جاودان بر منظر چشم مي نهد.