Hamshahri corpus document

DOC ID : H-771227-44238S1

Date of Document: 1999-03-18

امام دانشوران امام محمدبن علي عليه السلام، حضرت جوادالائمه، پس از شهادت پدر نامدار و ارجمند خويش، امام علي بن موسي الرضا (ع ) رداي، امامت را بر دوش افكند. با آن كه در بدو امامت، آن حضرت اندك سال بود، اما همگان اقرار داشتند كه آن امام همام از عجايب و دانشوران روزگار است. مامون عباسي در جايي در ميان جمعي از نخبگان اذعان داشت كه: به راستي او (امام جواد ) از شما فقيه تر و به شناخت خدا و پيامبر و سنت و احكامش داناتر است و كتاب خدا را از شما بهتر مي خواند و به محكم و متشابه و ناسخ و منسوخ و ظاهر و باطن و خاص و عام و شان نزول و تفسيرش آگاهتر از شماست. از او پرسش كنيد و بيازماييد اگر مطلب چنان بود كه شما توصيف كرديد از شما مي پذيرم و اگر چنان بود كه من توصيف كردم دانسته ام و دانسته باشيد كه اين مرد جانشين و جايگزين شماست... (تحف العقول ) امام جواد ( ع ) با ارشاد و راهنمايي شيعيان، به زودي مرتبه بلند خود را آشكار ساخت. ايشان همواره خرد جاودان خود را نثار نيازمندان و ياران مي فرمود و از جمله در حكمتي نغز چنين اظهار داشتند: اظهار چيزي پيش از آن كه استوار شود مايه تباهي آن است. و اين سخن از آنرو بيان گرديد كه در عهد امام، جدلهاي بسيار و سفسطه هاي فراوان رواج يافته بود. امام از همين رهگذر به ياران خويش انذار مي داد كه: هر كه گوش به گفته سخنگويي دهد در واقع او را پرستيده، اگر سخنگوي خداست پس خدا را پرستيده و اگر سخنگوي شيطان است پس شيطان را پرستيده است. سالروز شهادت نهمين ستاره آسمان امامت بر شيعيان تسليت باد.