Hamshahri corpus document

DOC ID : H-771227-44225S3

Date of Document: 1999-03-18

گزارشي از نمايشگاه هزاره جهاني نقاشي مسابقه هزاره جهاني نقاشي در قالب نمايشگاهي با عنوان كشور من در سال 2000 در فرهنگسراي نياوران برپا شد. در مراسمي كه به همين منظور برگزار شد، برندگان معرفي شدند و مراسم اهداي جوايز آنها در كشور انگلستان انجام مي شود. از ايران حدود 900 نقاش از سراسر كشور در اين مسابقه شركت كرده اند كه هياءت داوران در مرحله نخست مسابقه 100 اثر نقاشي را انتخاب كردند و در مرحله دوم مسابقه از اين تعداد، پنج نفر را از نفر اول تا پنجم برنده اين مسابقه به اين شرح اعلام كردند: كوروش شيشه گران، رضوان صادق زاده، فرح سيدابوالقاسم، مرجان حبيبيان و آريا اقبال. هياءت داوران نمايشگاه نيز متشكل از روئين پاكباز، جلال شباهنگي، غلامحسين نامي، مهدي حسيني، مرتضي مميز و محمد جعفري هستند. به هر كدام از برندگان جوايزي از طرف شركت ونيزو و نيوتن به مبلغ سيصد هزار تومان اهدا شد. انتخاب هياءت داوران برپايه 3 اصل نوجويي خلاقيت و داشتن روحيه ايراني استوار بوده است. اين هياءت همچنين اعلام كرد كه نمي توان تمام آثار برگزيده را به عنوان شاخص ترين نمونه هاي نقاشي امروز ايران تلقي كرد. تعداد صد اثر از نقاشي هاي انتخابي مرحله اول در نمايشگاه فرهنگسراي خاوران در معرض ديد علاقه مندان قرار گرفت كه اين آثار عمدتا كارهاي دانشجويان و هنرجويان است. يكي از نقاشان جوان درباره اين نمايشگاه مي گويد: آيا پتانسيل نقاشي ايران همين اندازه؟ است و آيا مي توان اين كارها را به عنوان قدرت بالفعل نقاشان ايران ارائه؟ كرد نقاش ديگري نيز مي گويد: ما فارغ التحصيلان نقاشي هستيم و در شهرستان زندگي مي كنيم و اصلا از برگزاري نمايشگاه مطلع نشديم. اين مسئله براي ما مبهم است كه چرا تمام منتخبين تهراني هستند. يكي ديگر از نقاشان حاضر در نمايشگاه چنين مي گويد: آثار قوي تري در همين نمايشگاه بود كه بهتر از كارهاي انتخاب شده بود. اين چند تابلو و اين چند نقاش نمي توانند نقاشان ايران را به دنيا معرفي كنند. مدير نمايشگاه نقاشي كشور من در سال 2000 نيز گفته است: انتخابها با دقت انجام شده و در 3 مرحله صرت گرفته است. ابتدا از ميان هزار اثر صد اثر انتخاب شده و بعد در مرحله بعد 13 اثر و در نهايت پنج اثر و ما مطمئن هستيم كه يكي از برندگان اصلي از ايران خواهد بود. محمد جعفري يكي از اعضاي هياءت داوران اين مسابقه در جواب نقاشان معترض چنين مي گويد: اين انتخاب داوري يكي از مردمي ترين و بهترين انتخابهاي داوران در سالهاي اخير بوده است. من در جواب كساني كه مي گويند انتخاب براساس سه اصل نوجويي، نوگرايي و هويت ايراني صورت نگرفته مي گويم در كشور ما مسئله برخورد با نقاشي مشكل دارد. نقاشي بايد يك بيان جهاني داشته باشد و ما در ايران وقتي مي گوييم نقاشي ايراني يعني موضوعي ايراني داشته باشد. مثلا در تابلوي (فال گير ) كمال الملك همه به خاطر اجزاء تابلو اعم از رداي فالگير و استكانها و... مي گويند تابلو ايراني است ولي اگر بيشتر بررسي كنيم و نبود پرسپكتيو و.. نشان مي دهد كه كار اروپايي است ولي اگر يك گبه را تغيير فرم بدهيم و بكشيم 59 ميليون ايراني مي گويند اين فرم اروپايي است. آنچه مهم است اين كه بايد فرق ميان سنت و هويت را بفهميم. سنت در نقاشي شكل و اندازه دارد ولي هويت اندازه و ماده ندارد. يعني مي گوييم سنت براي نقاشي (رنگ ايراني - رنگ اسلامي - قلم گيري و.. ) يعني همان شكل و اندازه و هويت بايد بال هنر باشد. سنت مي تواند نقطه اوليه پرواز باشد و سنت مي تواند ريشه باشد. مثلا پل كله كه با الهام از هنر اصيل شرق كه تاثير بي نهايت در هنر معاصر جهان داشته مي گويد: هنرمند ديدني ها را تكرار نمي كند بلكه به ناديده ها خاصيت ايده شدن مي بخشد. بطور كلي در مورد هنر، نقاشي، موسيقي و.. فقط كساني مي توانند اثري را با اطمينان ارزيابي كنند كه توان آن را داشته باشند و از طريق ديدن به بافت تخيل سازنده اثر فايق آيند. ممكن است فكر كنند فلان نقاشي كه شكل يك كاسه آش است ايراني است ولي ممكن است نقاش امريكايي آن را كشيده مثل باشد ورمير كه قالي ايراني را به بهترين وجه نقاشي كرده است، ولي نقاش امريكايي است. به هرحال، ما كارهاي اين نمايشگاه را در سه مرحله انتخاب كرديم و حتي در مرحله اول كارهايي را انتخاب كرده بوديم كه سه اثر متفاوت داشتند ولي سپس متوجه شديم كه اينها خودشان هم متوجه نشده اند و فقط براي مسابقه و نمايشگاه كار كرده اند.