Hamshahri corpus document

DOC ID : H-771225-44203S1

Date of Document: 1999-03-16

سفري دلپذير بر شهر خاطره هاي دويست ساله به مناسبت برپايي نمايشگاه عكسهاي هوايي شهر تهران نمايشگاهي از آثار عكس جاسم غضبانپور با عنوان عكسهاي هوايي شهر تهران از ششم تا بيستم اسفند در نگارخانه تحقيقاتي آينه شهر برگزار شد. غضبانپور، در نگرشي ويژه به چشم انداز هوايي تهران، كوشيده است با ارائه تصويري سنجيده از نمادهاي تهران امروز، جلوه اي از فعاليتها و پروژه هاي عمراني شهرداري تهران و ارگانهاي وابسته به آن را به مردم عرضه كند. اين نمايشگاه تحقيقاتي كه با همت و تلاش مركز مطالعات و برنامه ريزي شهر تهران برگزار شده است، در واقع پنجاه و چهارمين نمايشگاه از سلسله نمايشگاههاي اين مركز پژوهشي است كه در نگارخانه آينه شهر و ساير مراكز هنري برپا مي شود و اين فرصت را در اختيار دوستداران و علاقه مندان پژوهشهاي شهري قرار مي دهد تا با جلوه هايي از سيماي واقعي شهر تهران آشنا شوند. غضبانپور با نگاهي سخت جدي اما هوشمند ما را به سفري دلپذير بر شهر خاطره هاي دويست ساله دعوت مي كند با او همراه مي شويم و او در چرخشي جذاب، ما را از ميدان آزادي در غرب، به شمال و سپس به شرق و جنوب تهران و پس از آن مجددا به ميدان آزادي رهنمون مي شود. در اين گشت وگذار، فرصت مي يابيم، تا با همراهي عكاس، از پروژه هاي عمراني شهرداري تهران ديدن كنيم و بويژه با درنگي بر ميادين شهر، از بافت قديمي و سنتي تهران به جديدترين مراكز و تاسيسات شهري، بنگيريم و با جاذبه هاي اين شهر بزرگ كه در كانون رخدادهاي اجتماعي، سياسي، فرهنگي و اقتصادي قرار دارد، آشنا شويم. آنچه در اين مجموعه، به چشم نمي آيد، سيماي خيال انگيز اين پايتخت دويست ساله است، كه مي توانست با اندكي تامل در نگاه و ذهنيت عكاس بازتاب در يابد آن صورت، عكسهاي غضبانپور، از صورت يكنواخت و محدود يك كار سفارشي صرف خارج مي شد و به قلمرو آثار ماندگار هنري راه مي يافت. در هر حال، سيماي واقعي شهر تهران به مجموعه تلاشهاي درخور تحسين شهرداري تهران محدود اي نمي شود كاش، دست اندركاران مركز و برگزار كنندگان نمايشگاه، با نگاهي وسيعتر و فراتر از مصلحتهاي اداري و تشكيلاتي به تهران مي نگريستند و در آن صورت، با جلوه هايي بديع تر و جذابتر از ميادين و موءسسات شهري روبه رو مي شدند و اين فرصت استثنايي را از دست نمي دادند كه شهر تهران را در گستره واقعي تري نظاره كنند. در هرحال، با وجود زيبايي مناظر و موضوع عكسها، بهره گيري خوب از مانورهاي موجود و كادربندي سنجيده و نگاه درست دوربين كه از تسلط عكاس حكايت مي كند و به عكسهاي اين مجموعه تشخص مي بخشد، مي توان از خلاء ناشي از محدوديت نگاه، كليشه نگري حاصل از نمادگرايي و فقدان تخيل عكاس در ارائه تصاويري جذابتر و انساني تر انتقاد كرد، به ويژه آنكه عكاس در تمامي آثار اين مجموعه، فرصت حضور انسان و جريان سيال و پوياي زندگي اجتماعي را مغتم نشمرده است.