Hamshahri corpus document

DOC ID : H-771215-44101S1

Date of Document: 1999-03-06

عاشقان سينما در كلاسهاي آزاد بازيگري دنبال چه؟ هستند گزارشي درباره آموزشگاههاي خصوصي سينما اوانس اوهانيان نخستين مدرسه سينمايي را در سال 1340 در تهران تاسيس كرد و فيلم حاجي آقا آكتور سينما را با كمك هنرجويان اين مدرسه ساخت. هدف اوهانيان در آن زمان تربيت بازيگران حرفه اي بود كه در آغاز براي جلب جوانان به سينما از هنرجويان به صورت مجاني ثبت نام مي كرد. از اين مدرسه افراد زيادي فارغ التحصيل شدند كه همه از پيشگامان سينماي ايران بودند ازآن جمله مي توان به ابراهيم مرادي و حبيبالله مراد اشاره كرد. در سال 1348 نخستين انجمن سينماي آزاد تاسيس شد كه هنرجويان مدارس سينمايي مي توانستند آثار كوتاهشان را درآنجا به نمايش بگذارند. در واقع سينماي آزاد با ورود دوربين هشت ميلي متري به ايران شروع به كار كرد و اولين كسي كه با اين دوربين فيلم عبدالحسين ساخت سپنتا بود (فيلم پاييز ). سينماي آزاد باعث شناخته شدن بسياري از كارگردانان و بازيگران مجرب در سينماي ايران شد كه از جمله افرادي كه باساختن فيلم كوتاه شناخته شدند مي توان به كيانوش عياري عبدالله، باكيده مجيد، قاري زاده علي، حاتمي، داريوش ارجمند اشاره كرد. واقعيت اينكه سينماي ما امروز احتياج به افرادي دارد كه بتوانند بعدها جاي بازيگران حرفه اي امروزي را بگيرند. چند سالي است كه در تهران بازار كلاسهاي هنري در رشته هاي مختلف بازيگري، كارگرداني، فيلمنامه نويسي و... گرم است. بسياري از اين كلاسها با آگهي هاي پرطمطراق و دريافت شهريه هاي گزاف از جوانان علاقه مند به سينما آنها را به سوي خود جلب مي كنند. بسياري از اين آموزشگاهها در آگهي هاي خود به جوانان علاقه مند تضمين مي دهند كه پس از پايان eدوره آموزشي، در سريالهاي تلويزيوني بازي خواهند كرد. تعداد كمي از اين كلاسها از استادان مجرب استفاده مي كنند اما متاسفانه بيشتر اين كلاسها از استادان كم تجربه و بازيگران جوان تلويزيون استفاده مي كنند. بر خلاف آنچه در ابتدا وعده داده شده، از هنرجوياني كه از اين گونه كلاسها فارغ التحصيل مي شوندبه عنوان سياهي لشگر در فيلم ها استفاده مي شوند سلام فيلم سينما ساخته محسن مخملباف eنمونه كوچكي بود از سيل علاقه مندان به سينما كه بيشتر به خاطر شهرت و علاقه و نه بر اساس استعداد قصد ورود به سينما را به داشتند چند آموزشگاه سينما سرزده ايم تا ببينيم هنرجويان آنها دنبال چه هستند. * تضمين صددرصد در يكي از آموزشگاههاي خصوصي سينما هستيم كه براي يك eدوره سه ماهه آموزش سينما از هنرجويان خود بالغ بر 45 هزار تومان شهريه دريافت مي كند. اين موءسسه نيز در آگهي هاي خود تضمين صددرصد براي ايفاي نقش در سريالهاي تلويزيوني را به هنرجويانش داده است. فاطمه احمدوند 28 ساله ديپلمه يكي از هنرجويان كلاسهاي بازيگري اين موسسه است. او مي گويد: من از دوران كودكي به هنر علاقه فراوان داشتم و قبلا در كلاسهاي گريم و كارگرداني نيز شركت كرده ام و مدت يكماه است كه در اين كلاسها مشغول يادگيري هستم. يك دختر جوان نيز خود را آزاده عزيزي 19 ساله و ديپلمه معرفي مي كند: او نيز از eعلاقه خود به بازيگري مي گويد: من از بچگي به تاتر علاقه تجربه داشتم بازي در فيلم هاي سيماي دانشگاه شب، و روباه از، خواستگاري تا ازدواج و فيلم سينمايي آبي مثل دريا داشته ام. * جنون سينما! علي پورطيب 22 ساله نيز در اين باره مي گويد: از دوران مدرسه به تاتر علاقه داشتم. در نمايش هاي مدرسه بازي مي كردم، پدرم موسيقي كار مي كند و همين در جلب من به طرف هنر موءثر بوده به خاطر علاقه ام به بازيگري وارد سينما شدم و اين كلاسها را مفيد مي دانم. فرزاد حاتميان ساله 26 و داراي مدرك كارشناسي يكي ديگر از هنرجويان مي گويد: ازدوره نوجواني به تاتر علاقه مند بودم و در ترم چهار دانشگاه اين علاقه به اوج خود رسيدي به طوري كه در حد جنون، eديوانه عالم سينما شدم. به خاطر همين علاقه، در كلاسهاي آموزش سينما ثبت نام كردم. * مبالغ هنگفت براي آموزش سينما حيدريان مدير موءسسه آموزش سينما كه زير نظر شهرداري منطقه ده فعاليت مي كند، مي گويد: در بيشتر كلاسها قبل از انتخاب هنرجويان مبالغي هنگفت از آنها مطالبه مي شود و بعد از انجام آزمون نيز مقدار زيادي پول از هنرجويان مي گيرند كه اصلا درست نيست. دومين مشكل كلاسهاي بازيگري اين است كه اكثر اين كلاسها در تبليغات خود اعلام مي كنند كه بازيگري، كارگرداني، فيلمبرداري و تدوينگري را در مدت مثلا دو ماه به هنرجويان آموزش مي دهند. تضمين هم مي دهند كه پس از آموزش از آنهادعوت به همكاري كنند و اما واقعا امكان ندارد كه در يك كلاس آن هم در طول دو ماه تمام مسايل و ريزه كاريهاي كارگرداني را ياد داد و در آخر يك كارگردان خوب تحويل جامعه سينمايي داد و اين خودمعضل بزرگي است كه جامعه سينمايي ايران با آن روبه رو است. پوريا پورمعاني 18 ساله دانش آموز پيش دانشگاهي يكي از هنرجويان اين موءسسه است كه مي گويد: علاقه من به سينما از زماني شروع شد كه وارد اين كلاسها شدم و براي اينكه بتوانم يك بازيگر خوب هم بشوم، علاقه و هم استعداد هر دو مهم است. اوليايي نژادساله 20 مي گويد: من فكر مي كنم استعداد بازيگري ازدوران كودكي در من وجود داشته است و براي شكوفا شدن آن در كلاسهاي آموزش سينما ثبت نام كرده ام. منوچهر دولتي، كه از شيراز براي شركت در كلاسهاي بازيگري به تهران آمده است، مي گويد: من عاشق سينما هستم. اما براي من كه از شهرستان و با زحمت زياد براي حضور در اين كلاسها به تهران آمده ام، اين كلاسها اصلا مفيد نبود و چيزي هم ياد نگرفتم. شاهين امين منتقد سينما در اين باره مي گويد: وجود اين كلاسها لازم است اما بستگي به كاركرد اين كلاسها دارد، دربعضي از اين كلاسها فقط مباحث تئوريك را به هنرجو آموزش مي دهند و هنرجو هزينه سرسام آوري را بايد براي آن بپردازد. تعدادي از اين آموزشگاهها در اين شرايط بحراني اقتصاد جامعه هزينه زيادي را از هنرجو مطالبه مي كند. وي افزود: در اين كلاسها يا هر جا كه هنر آموزش داده مي شود، اساسا نبايد به كار تئوري اكتفا كرد بلكه بايد به هنرجوامكان حداقل يكبار تجربه بازيگري را داد. در آموزشگاههاي هنر يا eدانشكده هنر افرادي هستند كه به بازيگر فصلي شهرت دارند و اينها كساني هستند كه فقط براي يك بار وارد سينما مي شوند، اين مشكل در مورد كلاسهاي تدوينگري و گريم بيشتر است و كساني كه وارد اين كلاسها مي شوند، هرگز نمي توانند پشت ميز تدوين بنشينند يا گريم يك بازيگر را انجام دهند. جواد خالصي يكي از استادان كلاسهاي بازيگري است كه مي گويد: در اين كلاسها ميزان علاقه هنرجويان بسيار بالا است، اما امكانات كم. هنرجويان اغلب حتي امكان بازي در يك فيلم يا سريال را پيدا نمي كنند. وي افزود: بايد در اين كلاسها هم تئوري و عملي كار شود يعني بايد مباحث تئوريك سينما راآموزش داد و عملا امكان تجربه را به هنرجويان داد. وي در ادامه گفت: شايد تنها ده درصد از اين هنرجويان بعدها امكان ورود به عالم سينما را پيدا كنند. نغمه ثميني، منتقد سنيما در اين باره مي گويد: من هميشه فكر مي كنم گروهي كه نمي توانند به دانشگاه راه پيدا كنند بايد طوري سروسامان بگيرند و كساني كه علاقه مند به سينما هستند وارد اين كلاسها مي شوند. وي در پاسخ به اين سوءال كه چرا علاقه جوانان، زيادي به سينما دارند، گفت: شعر، موسيقي و ادبيات همه هنرهاي فردي است و هر فرد بنا به اقتضاي سليقه و علائق شخصي اش به سراغ يكي از اين هنرها مي رود، سينما در اين ميان داراي جذابيت هاي ويژه اي است. وي مي گويد: به نظر من 50 درصد جوانان كه وارد اين كلاسها مي شوند بعدها واقعا جذب سينما مي شوند و سينما را به طور جدي دنبال مي كنند ولي 50 درصد ديگر فقط براي يكبار و آن هم فقط به خاطر شهرت يا جبران كمبودهاي عاطفي شان وارد سينما مي شوند. * يك داستان واقعي از ميان كارگرداناني كه در فيلم هاي خود از بازيگران غيرحرفه اي استفاده مي كنند، مي توان به امير نادري، عباس كيارستمي، جعفر پناهي، ابوالفضل جليلي و پرويز شهبازي اشاره كرد. ابوالفضل جليلي يكي از كارگرداناني است كه از بازيگران غيرحرفه اي در فيلم هاي خود استفاده مي كند او در مورد انتخاب بازيگر براي يكي از فيلم هايش مي گويد: من ابتدا مي خواستم پسر فيلم ساعت را بسازم يك شب كه براي خريد از منزل بيرون رفته بودم در يك نانوايي پسر بچه اي را ديدم كه روي حصير در نانوايي نشسته بود، نامش را كه پرسيدم، خودش جواب نداد و دوستانش گفتند كه نامش علي رضا محمدخاني است با او قرار گذاشتم كه فردا به دفتر كارم بيايد بعد از مدتي متوجه شدم كه او مريض است. تصميم گرفتم داستان معالجه و آشنايي ام با عليرضا را به صورت فيلم در بياورم. آن فيلم را ساخته و نامش را هم يك داستان واقعي گذاشتم. يك سينماگر نيز گفته است: سينماي امروز ما احتياج به افرادي دارد كه با استفاده از دانش روز و تجربه بازيگري بتوانند جاي بازيگران فعلي را بگيرند شايد بهتر باشد مسئولان آموزشگاههاي بازيگري قبل از ثبت نام از هنرجويان ازآنها آزموني به عمل بياورند تا افرادي با استعداد و كارآزموده وارد هنر سينما شوند. گزارش از: عاطفه طلوع