Hamshahri corpus document

DOC ID : H-771211-44074S7

Date of Document: 1999-03-02

نبض هنر قلم زني كرمانشاه همچنان با يك استاد مي تپد قلم زن گفت وگو با استاد علي اكبر عين القضايي آخرين بازمانده نسل قلم زنهاي كرمانشاهي هنر مردم، را مي فهمند و سعي مي كنند از هنرمندان به هر نحو قدرداني كنند گروه شهرستانها: در سمت راست ابتداي بازار سرپوشيده طلا فروشي كرمانشاه آنجا كه زرق و برق طلاها تمام مي شود تا با اندك فاصله اي، دوباره تلالوء ويترينهاي پرنور طلا فروشي ها آشكار شود، دالاني وجود دارد كه يك سمت آن به حوزه علميه امام صادق ( ع ) ختم مي شود و سمت ديگرش را چند حجره تشكيل مي دهند. هر رهگذري كه به اين قسمت بازار وارد مي شود، پس از آن كه بوسه اي بر در چوبي و بزرگ و قديمي حوزه كه به قاپي شاه نجف معروف است مي زند، به طرف حجره استاد علي اكبر عين القضايي كشيده مي شود. حجره استاد پر است از آثار نفيس قلم زني و خود استاد در ميان آثار به زحمت جايي را يافته است تا آثار بديع و تحسين برانگيز ديگري را خلق كند. بعد از سلام و احوالپرسي وقتي خودم را معرفي مي كنم، به گرمي از من استقبال مي كند و درخواست مرا براي گپي دوستانه مي پذيرد. استاد مي گويد: 1298 متولد هستم و از هفت سالگي كار قلم زني را نزد استادم مرحوم ابوالقاسم معتمدي آغاز كردم، استاد ابوالقاسم شاگرد نمي پذيرفت اما چون پدربزرگم آدم سرشناسي بود و به توصيه دائي ام موفق به شاگردي استاد شدم. در آن ايام كار قلم زني برروي نقره انجام مي گرفت تا اينكه زماني فرارسيد كه نقره كمياب شد و بيشتر هنرمندان اين رشته را ترك گفتند و دنبال كسبي ديگر رفتند، من با اجازه استاد ابوالقاسم براي خودم حجره اي گرفتم ومستقل شدم و پس از كمياب شدن نقره، كار را برروي مس، برنز و ديگر فلزات آغاز كردم و تا به امروز كار را ادامه داده ام. استاد علي اكبر عين القضايي درباره تفاوت هنر قلم زني در اصفهان و كرمانشاه مي گويد: ما در كرمانشاه آثار باستاني و عكس نوابغ را قلم مي زنيم در حالي كه اساتيد اصفهاني بيشتر مينياتوري قلم مي زنند، در كرمانشاه استاد من و خودم علاوه بر قلم زنيهاي معمول، برروي علامتها هم قلم زني كرده ايم و بيشتر علامتهاي شهر را به شخصه قلم زده ام. در ميان آثاري كه حجره استاد را آراسته اند برروي آثار مذهبي جمله فروشي نيست نوشته شده است. استاد مي گويد: هر كدام از آنها را براي يك مكان مقدس قلم زده ام. استاد پيش از اين نيز آثار نفيسي را به اماكن متبركه هديه كرده است. اما از ارايه توضيحات بيشتر در اين باره خودداري مي كند. استاد چند آلبوم عكس را در حجره اش نگهداري مي كند كه اين آلبومها تصاوير شاگردان را در خود جاي داده است. مي گويد: زماني بود كه روزانه بين 50 تا 60 نفر را آموزش مي دادم. استاد با وجودي كه احترام زيادي براي هنرمندان قلم زن اصفهاني قائل است، اما اين هنر را خاص آنجا نمي داند واضافه مي كند: اين تصور غلطي است كه بگوييم هنر قلم زني هنر اصفهانيهاست، بلكه اين هنر در هر شهري ممكن است وجود داشته باشد و هر شهري براي خود شيوه اي دارد. استاد در حالتي كه چند اثرش را به عنوان اثر برجسته خود نشان مي دهد، با افسوس از مفقود شدن يكي از آثارش ياد مي كند و مي افزايد: يكي از بهترين كارهايم تصويري از حافظ شيرازي بود كه مي توان گفت اثري به ياد ماندني بود كه در راه انتقال به تهران براي آب طلا دادن به سرقت رفت و تاكنون مامورين موفق به يافتن آن نشده اند. استاد دفتري دارد كه مخصوص اظهار نظرهاي خريداران تابلوهاي اوست و هر كس كه اثري از استاد خريداري مي كند، بايد به يادگار شعر و يا مطلبي را بنويسد و امضاء كند، در ميان نوشته ها، گاه به متنهايي برمي خوريم كه به زبانهاي خارجي نوشته شده است. استاد درباره مشتريهاي خارجي مي گويد: معمولا پنج شنبه ها مشتري خارجي دارم. آنها هنر قلم زني را بسيار دوست دارند و با دقت فوق العاده اي تابلوها را از نظر مي گذرانند و تقريبا هر خارجي كه آمده، تابلويي را به رسم يادگار برداشته است. كلام آخر استاد درباره وضع معيشتي هنرمندان است كه چنين اظهار نظر مي كند: اگر چه امروزه مانند قديم نيست كه مردم ظروف منزلشان را قلم زني كنند، اما مردم هنر را مي فهمند و سعي مي كنند از هنرمندان به هر نحوي قدرداني كنند، اما گله مندم از هنرمنداني كه مصاحبه مي كنند و از وضعيت مالي خود مي نالند. به اعتقاد من انسان هنرمند مزدكارش را مي گيرد و اگر كمبودي هم داشته باشد، نبايد با بيان آن، ارزش هنر را ازبين برد. استاد عين القضايي از آخرين نسل هنرمندان قلم زن استان مي باشد كه با وجود كهولت سن هر روز قلم بدست مي گيرد و اثر جديدي خلق مي كند. او از اساتيدي ياد مي كند كه يا به حرفه ديگر مشغولند و يا خانه نشين شده اند و گرچه شاگردان بسياري هنر قلم زني را از استاد آموخته اند، اما هيچكدام به صورت حرفه اي وارد كارزار هنر قلم زني نشده اند و نبض هنر قلم زني كرمانشاه، همچنان با يك استاد قلم زن مي تپد. كرمانشاه - خبرنگار همشهري جهانشاه شهبازي