Hamshahri corpus document

DOC ID : H-771210-44060S5

Date of Document: 1999-03-01

ديدگاه و اين هم... يك تجربه ديگر انتخابات شوراها، از هر جهت يك تجربه بي نظير بود. به ويژه از نظر شمار نمايه هايي كه در و ديوار را پوشانده بود. آنچنانكه بسياري، تعبير شهرهايي با ديوارهاي كاغذي را براي توصيف سيماي شهرها در بحبوحه اين انتخابات به كار بردند. قطعا اين حجم استفاده از پوسترهاي تبليغاتي را مي بايست نشانه اي از تحرك و نشاط فزاينده فضاي سياسي كشور دانست. تحركي كه انتظار مي رود در دوره هاي بعدي انتخابات بسيار چشمگيرتر شود. در چنين صورتي آيا باز هم در هر انتخابات مي بايست شاهد چنين اتلاف گسترده يي از منابع ملي؟ بود شايد هزينه پاك كردن در و ديوار و برطرف ساختن آلودگي تصوير پوسترها و ديوار نوشته ها، نسبت به تاثيرات اجتماعي جلب مشاركت سياسي مردم قابل چشم پوشي باشد، اما قطعا هزينه اتلاف چنين حجمي از كاغذ در سراسر كشور، آنقدر هست كه مي بايست چاره اي اساسي انديشيده شود تا شيوه تبليغات در انتخابات دگرگون شده و از اين پس، اينگونه همراه با زيان كاري غيرقابل جبران نباشد. باتوجه به چهارساله بودن دوره هاي انتخابات رياست جمهوري، مجلس شوراي اسلامي و شوراهاي شهر و روستا و نيز نوبت هاي انتخابات مجلس خبرگان و مرحله دوم انتخابات مجلس شوراي اسلامي، به طور متوسط سالانه در كشور ما يك انتخابات فراگير برگزار مي شود. پس انتظار مي رود با شرايط كنوني هر سال يك بار بازار كاغذ اين كالاي حياتي زندگي كنوني با بحران مواجه شده و گذشته از افزايش قيمت آن، كه فشار مضاعفي را بر خانواده مطبوعات وارد خواهد كرد، باتوجه به افزايش چشمگير مصرف، موجب خروج درآمد ملي براي واردات كاغذ و يا نابودي گسترده تر گستره هاي محدود جنگلي كشور، براي توليد كاغذ داخلي شود. از اين رو، شايد مناسبتر آن باشد كه يك بار براي هميشه نمايه هاي ثابت تبليغات در تمامي مناطق ايجاد شده و نيز شرايطي فراهم شود كه نامزدهاي انتخاباتي بتوانند با دسترسي آسان تر به كانال هاي متعدد راديو و تلويزيون، تبليغات كاغذي خود را كمتر كرده و حتي الامكان آن را محدود به صفحات آگهي مطبوعات كنند. اگر پوسترهاي چاپ شده توسط هريك از كانديداهاي فعال در امر تبليغات انتخاباتي راحدود يكصد هزار برگ در نظر بگيريم و اگر اين صد هزار پوستر از نوع سبك ترين نوع كاغذ گلاسه ( گرمي ) 90 باشد چاپ آن نيازمند استفاده از حدود دويست بند كاغذ خواهد بود كه وزن آن در مجموع از يك تن نيز فراتر خواهد رفت و مي دانيم كه براي توليد هر تن كاغذ، دست كم چهل درخت قطع مي شود. با اين حساب تبليغات پوستري هر كانديداي رده پايين هر انتخابات در تهران به معناي قطع چهل درخت ديگر از گستره در حال واپس نشيني جنگل هاي كشور خواهد بود. اين شمار را مي بايست در حجم تبليغات نامزدهاي رده بالا كه قطعا چند برابر است و نيز تبليغات نامزدهاي بسياري كه در رده هاي غيرقابل انتخاب قرار مي گيرند ضرب كرد. بر اين اساس، اگر شمار پوسترهايي را كه براي انتخابات شوراها در سراسر كشور چاپ شده است، جمع بزنيم، مي توان متصور شد كه اين انتخابات در كنار تمام مزايا و محاسني كه داشته است، اين پيامد منفي را نيز داشته كه نابودي يك گستره جنگلي از كشور را دامن زده است. شايد هم بهتر آن باشد كه شوراهاي آتي شهر، يكي از نخستين دستور جلسه هاي خود را به ساماندهي امر تبليغات اختصاص دهند و نيز خوب است كه همه قرار بگذاريم در انتخابات بعدي به آنها راي دهيم كه در عمل نشان دهند پيروزي خود را به بهاي نابودي محيط زيست نمي خواهند و مي دانند كه هر چند برگ پوستر، شاخ و برگي است از درختي تناور كه روزي در جايي سايه ساراني داشته و برگ و باري كه مي توانسته است ما را شيفته خود كند. ناصر كرمي