Hamshahri corpus document

DOC ID : H-771204-44011S6

Date of Document: 1999-02-23

مي گويند 200 هزار دانش آموز كذب محض است... معتاد داريم! گفت وگو با دكتر سيد مختار موسوي، مديركل مشاوره و برنامه ريزي امور تربيتي وزارت آموزش و پرورش * نتايج يك تحقيق علمي نشان مي دهد كه 86 درصد جوانان و نوجوانان يازده تا هجده ساله فيلم تايتانيك را ديده اند و 36 درصد آنها نوار موزيك متن اين فيلم را دارند * در سال جاري ما موفق شده ايم نزديك به 85 هزار دانش آموز را كه وابسته به والدين معتاد هستند و در معرض خطر اعتياد قرار دارند، شناسايي كنيم اشاره: تعليم و تربيت يكي از مسائل پيچيده اي است كه در هر كشوري از امور بنيادي محسوب تعليم مي شود و تربيت است كه جوانان و نوجوانان را براي زندگي در دنيايي كه پر از ناشناخته ها است، آماده مي كند. در اين ميان امر تربيت از حساسيت و ظرافت خاصي برخوردار است و وارد شدن در اين مقوله آگاهي و بينش، تجربه و مهارت ويژه اي را طلب نحوه مي كند تربيت كودكان يك جامعه است كه در كيفيت آن تاثير مي گذارد و باعث مي شود تا كودكان، نوجوانان و جوانان با تربيت صحيحي كه دريافت مي كنند، جامعه خود را به خوبي بسازند. تربيتي كه محدود به مدرسه نمي شود و همه ابعاد زندگي را دربرمي گيرد، درباره مسائل تربيتي مدارس كشور، با دكتر سيد مختار موسوي مديركل مشاوره و برنامه ريزي امور تربيتي وزارت آموزش و پرورش گفت وگويي شده است كه با هم مي خوانيم. گفتني است آقاي موسوي، مسئول دفتر اجرايي ستاد مبارزه با مواد مخدر وزارت آموزش و پرورش نيز هست. * دفتر مشاوره و برنامه ريزي امور تربيتي وزارت آموزش و پرورش براي دانش آموزان مقاطع مختلف در سال تحصيلي آينده، چه برنامه ريزيهايي در زمينه مسائل تربيتي صورت داده ؟ است * در زمينه فعاليتهاي دانش آموزي در وزارت آموزش و پرورش، چند استراتژي را به عنوان راهبردهاي اساسي كارمان در نظر گرفته ايم. براين اساس، طرح ريزيهايي صورت گرفته كه احياي ارزشهاي اسلامي در مدارس، مشاركت دانش آموزان در كليه فعاليتهاي پرورشي مدرسه و همچنين تحقق مدرسه محوري در فعاليتهاي پرورشي و تربيتي مدارس از جمله محورهاي آن است البته، سعي مي شود كه اين محورها ابتدا به صورت آزمايشي اجرا شود و پس از رفع نقايص، به صورت كلي به اجراء درآيد. همچنين در طراحي اين برنامه ها نيز، از مشاركت دانش آموزان و افراد صاحبنظر، نهايت استفاده شده است. از آنجايي كه اين برنامه ها براساس واقعيتهاي موجود طرح ريزي شده و مي بايست از بنيان علمي و صحيح برخوردار باشند، از عنصر پژوهش و تحقيق در تهيه اين برنامه ها استفاده زيادي شده است. يكي از طرحهايي كه براي دانش آموزان داريم، بحث شوراهاي دانش آموزي است. شوراي دانش آموزي، در حقيقت نقش هماهنگ كننده مديريت فعاليتهاي دانش آموزي و ارائه نقطه نظرات دانش آموزان در برنامه هاي مدرسه را عهده دار خواهد بود. در كنار اين فعاليتها، ما در دوره متوسطه طرحي تحت عنوان واحدهاي پرورشي ارائه كرده ايم كه امسال به صورت آزمايشي در سال اول دبيرستانها اجرا مي شود. اين طرح به انگيزه هاي دروني دانش آموزان و فعاليتهاي آنها يعني برمي گردد محور كار، تلاشها، فعاليت ها و استعدادهاي خود دانش آموزان است. در دوره ابتدايي نيز، طرحي با عنوان طرح كرامت (طرح واحدهاي كارپرورشي ) در دستور كار داريم كه براساس آن تلاش مي شود تا دانش آموزان در صحنه فعاليتهاي مدرسه و با همكاري آموزگاران، فعال شوند. از طرفي، بحث برگزاري مجامع پرسش و پاسخ با حضور دانش آموزان نيز از جمله كارهايي است كه هم اكنون در سطح وسيعي در كشور در حال انجام با است اجراي اين طرح، دانش آموزان به اطلاعات مفيدي درباره تحولات روز كشور دست پيدا مي كنند و مسئولان نيز با مسائل و مشكلات دانش آموزان آشنا مي شوند. به علاوه، برنامه هاي مشاوره و راهنمايي كه در حال حاضر تنها در دبيرستانها اجرا مي شود، قرار است در مقاطع ديگر نيز اجرا شود. همچنين درصدد هستيم تا خدمات مشاوره تربيتي، شغلي و تحصيلي به دانش آموزان را گسترش دهيم و به آنها كمك كنيم تا راه آينده خود را با دقت و اطلاعات بيشتر و عميق تري انتخاب كنند. همچنين طرح سازمان دانش آموزان هم از جمله برنامه هايي است كه با هدف سازمان دهي كليه فعاليت هاي دانش آموزان در خارج از مدارس، پيش بيني شده است. تصور مي كنم كه اين سازمان قادر باشد از توان عظيم و وسيع جوانان و نوجوانان كشور به نحو احسن براي سازندگي كشور استفاده كند. * اشاره كرديد كه يكي از طرحهايي كه در مقطع متوسطه در نظر گرفته شده، طرحي با عنوان واحدهاي پرورشي است، لطفا در مورد اين طرح توضيح بيشتري بدهيد. * هدف از ارائه واحدهاي پرورشي در دبيرستان ها، عمق بخشيدن به معرفت ديني دانش آموزان توام با افزايش مهارت هاي زندگي و افزايش توان جامعه پذيري دانش آموزان است. ما براي اين كار، اصولي را مورد نظر قرار داديم كه شامل، بحث، توجه به علاقه ها، استعدادها و ويژگي هاي فردي و اجتماعي دانش آموزان در است اين طرح، در قالب فعاليت هايي مشخص از دانش آموزان دعوت مي كنيم تا براساس راهنماي كاري كه براي معلمان تدوين شده است به فعاليت بپردازند. ضمن اين كه واحدهاي پرورشي، كتاب درسي ندارند. چون فكر مي كنم كه دانش آموزان به اندازه كافي گرفتار كتابهاي درسي هستند. در حقيقت محتواي اصلي اين درس، حاصل افكار و انديشه هاي دانش آموزان است. عناويني كه تاكنون درباره اين واحدها ارائه شده، شامل بهداشت رواني در قالب آشنايي با مهارت هاي زندگي است. مانند تصميم گيري، هدف گزيني و نظاير آن و همچنين بحث قانون اساسي است كه در حقيقت در اين فعاليت، دانش آموزان با شيوه هايي كه پيش بيني شده با قانون، بويژه قانون اساسي آشنا شده و نسبت به آن حساسيت خوبي پيدا مي كنند. آشنايي با آئين مطالعه و پژوهش نيز يكي ديگر از فعاليت هايي است كه در قالب اين طرح صورت مي گيرد و براساس آن تلاش مي شود تا دانش آموزان با مطالعه و پژوهش، به عنوان يك جزء بسيار مهم زندگي آينده خود آشنا شوند. همچنين تلاش مي شود تا دانش آموزان را در قالب فعاليت هاي گروهي و اجتماعي، جامعه پذير كرده و هدفهاي تربيت اجتماعي را به طور جدي محقق كنيم. آشنايي با بهداشت محيط زيست و خانواده نيز عنوان ديگري است كه به نظر مي آيد يكي از نيازهاي بسيار جدي نسل نوجوان است. * گفته مي شود كه در دبيرستان هاي كشور حدود 200 هزار دانش آموز به مواد مخدر معتاد هستند. آيا اين مطلب صحت داردو اگر صحت داردو براي كم كردن آمار دانش آموزان معتاد دبيرستاني، چه كاري مي توان صورت؟ داد * اولا اين آمار كاملا تكذيب مي شود و ما رسما اين آمار را تكذيب كرده ايم و از مرجع ارائه دهنده آمار خواسته ايم كه مستندات خودش را به ما ارائه دهد، ولي تاكنون پاسخي دريافت نكرده ايم. آموزش و پرورش از طريق دفتر اجرايي ستاد مبارزه با مواد مخدر وزارت آموزش و پرورش پي گيري موضوع سوء مصرف مواد را دنبال مي كند. اساسا اعتياد به عنوان يك پديده مخفي مطرح است. چون از نظر قانونگذار جرم محسوب مي شود، در نتيجه اين پديده مخفي است. بنابر اين نمي توانيد آمار دقيقي از اين پديده داشته باشيد. آن چه كه از سوي ستاد مبارزه با مواد مخدر رياست جمهوري اخيرا اعلام شده است، براساس حدس و گمان هاي علمي و فعاليت پژوهشي علمي، تعداد معتادان را تخمين زده اند كه مي تواند با درصد معيني خطا نيز همراه باشد. در مورد جامعه دانش آموزي، آنچه كه ما در دفتر اجرايي ستاد مبارزه با مواد مخدر وزارت آموزش و پرورش انجام مي دهيم، شناسايي دانش آموزان وابسته به والدين معتاد و در معرض خطر اعتياد است. اعتياد عوامل گوناگوني دارد، آن چه كه مدرسه مي تواند ارائه دهد، در حقيقت بحث پيشگيري از اين خطر، از طريق برنامه هاي آموزشي است كه به دانش آموزان داده مي شود و ما آن را در دستور كار خود داريم. در سال جاري ما موفق شده ايم نزديك به 85 هزار دانش آموز را كه وابسته به والدين معتاد هستند و در معرض خطر اعتياد قرار دارند، شناسايي كنيم. تلاش مي كنيم كه آنها به اعتياد مبتلا نشوند و عمده اين دانش آموزان هم در استانهاي شرقي كشور ما كه مستقيما در معرض تهديد مواد مخدر هستند، درس مي خوانند. * ولي ظاهرا آمار 200 هزار معتاد در دبيرستان ها صحت دارد. يعني شما مي فرمائيد كه اين آمار صحت؟ ندارد * اين آمار به هيچ عنوان صحت ندارد و خيلي عجيب است. چون در گزارش محرمانه اي كه در مورد آمار 200 هزار معتاد در دبيرستان ها توسط شخصي كه آن را ارائه داده، اعلام شده بود 200 هزار معتاد تزريقي در دبيرستان ها داريم. در حالي كه اين مطلب در يك جامعه غيرممكن است. تزريقي يعني حالت حاد اعتياد و چنين چيزي اصلا صحت ندارد. * وجود 85 هزار دانش آموز معتاد يا در خطر ابتلا به اعتياد نيز آمار بالايي است. * خب اين آمار مربوط به دبيرستان ها نيست. اين آمار اولا مربوط به كل مدارس كشور است و ثانيا اين آمار مربوط به دانش آموزان وابسته به والدين معتاد است. يعني دانش آموزاني كه پدر يا مادر معتاد دارند يا در معرض قاچاق مواد مخدر هستند. * آيا آماري از تعداد دانش آموزان معتاد در كشور؟ داريد * البته، من گفتم كه پديده اعتياد چون يك پديده مخفي است، در نتيجه نمي توان به هيچ آماري استناد كرد كه مثلا ما اين تعداد دانش آموز معتاد داريم. اين كه پديده مخفي است، باعث مي شود كه ما نتوانيم افراد معتاد را شناسايي كنيم. ما پديده مخفي را تنها مي توانيم حدس ولي بزنيم براي آگاهي از آمارهاي دقيق دانش آموزان در معرض خطر اعتياد، مي توانيد از ستاد مبارزه با مواد مخدر سوءال كنيد. * آنها چگونه اين آمار را به دست مي؟ آورند * آنها تعداد معتادان را شناسايي نكرده اند. بلكه براساس پژوهشهايي كه صورت داده اند، حدس مي زنند كه تعداد معتادان كل كشور حدود يك ونيم ميليون نفر باشد. به علاوه به هر سطحي از اعتياد هم، معتاد مي گويند. ممكن است فرد يك بار يا دوبار حشيش مصرف كرده باشد كه او را به عنوان معتاد معرفي آنها مي كنند هم آمار دقيقي از تعداد معتادان ندارند، بويژه در جامعه دانش آموزي. به خاطر اين كه اين كار در مدارس ممنوع است. در محيط خارج از مدرسه هم كه اطلاعات دقيقي مدرسه نمي تواند از آنها داشته باشد. در نتيجه اين كاري كه ما مي توانيم انجام دهيم، شناسايي دانش آموزان در معرض اعتياد است. اگر احيانا دانش آموزي معتاد باشد و خودش به مراكز مشاوره مراجعه كند يا توسط مربي يا معلمي شناسايي شود، اين تعداد را مي توانيم شناسايي كنيم، ولي واقعا پديده اعتياد آمار مشخصي در كشور ما ندارد. جدا * از مصرف مواد مخدر، هستند دانش آموزاني كه سيگار مي كشند. در خيابان ها و بعد از ساعات مدرسه، ما نوجواناني را مي بينيم كه سيگار مي كشند. اينها سواي انحرافات ديگري است كه در ميان دانش آموزان مشاهده مي شود. چه كاري مي توان صورت داد تا اين معضلات در مدارس كشور به پايين ترين حد خودش؟ برسد * از جمله وظايف ما در آموزش و پرورش، پيشگيري اوليه است. پيشگيري اوليه از طريق آگاه سازي و آموزش افراد امكان پذير است. بسياري از افراد معتاد به علت ناآگاهي از عواقب اين پديده، معتاد مي شوند. خيلي از آنها از طريق دوستان، يا مشكلات اقتصادي خانواده و يا حتي كنجكاوي يا خلاقيت خودشان و عوامل متعدد ديگري به اعتياد روي آنچه مي آورند كه وظيفه ما است، اين است كه از طريق آموزش دادن آنها بتوانيم بچه ها را از خطراتي كه اعتياد براي آنها دارد آگاه يعني كنيم خطراتي كه هم به لحاظ جسمي و هم به لحاظ روحي براي آنها دارد. ما آموزش را در دستور كار خودمان قرار داده ايم. سال قبل، دفتر اجرايي مبارزه با مواد مخدر وزارت آموزش و پرورش را كه تاسيس كرديم، حساس شديم به اين كار و در حال حاضر در سطح مناطق و استانها فعاليت مي كنيم. از سوي ديگر با نشر كتاب، مجله يا از طريق كتابهاي درسي و تهيه فيلم هاي آموزشي و برگزاري جلسات مشاوره، جلسات آموزش خانواده و برنامه هايي كه جنبه هاي آموزشي دارد، سعي داريم تا دانش آموزان را از مسائل و مشكلاتي كه در پيش رو دارند آگاه كنيم. ولي مي دانيد كه همه اين عوامل دست ما نيست. آموزش و پرورش بخشي از رسالت و مسئوليت را در اين زمينه مي تواند انجام دهد كه اميد داريم بتوانيم در اين مسير كارهاي زيادي صورت دهيم. ضمن اين كه ما براي مبارزه جدي با اين معضلات، معتقد به مشاركت مردمي الان هستيم طرحي داريم كه به نوعي خود جوانان و نوجوانان را در مقابله با اين پديده بسيج كنيم و از مشاركت خود دانش آموزان بتوانيم در حل اين معضلات يا كاهش آنها كمك بگيريم. ادامه دارد