Hamshahri corpus document

DOC ID : H-771125-43920S10

Date of Document: 1999-02-14

غرب، افغانستان جنگ زده را فراموش كرده است ده سال پيش وقتي آخرين گروه از سربازان شوروي سابق، افغانستان را ترك مي كردند جهان و مردم افغانستان اميدوار بودند كه با بازگشت صلح، اين كشور جنگ زده بار ديگر آباد شود، اما آرزوهاي آنها بر باد رفت. افغانها همچنان در حال جنگند. به ويژه آنكه اين بار با خودشان مي جنگند و هيچ اميدي هم به دستيابي به يك راه حل سياسي براي پايان دادن به اين درگيري وجود ندارد. غرب كه از چريك هاي مجاهد اسلامي افغان در مقابل تهاجم شوروي حمايت مي كرد عقبنشيني بيش از 100 هزار سرباز روسي از افغانستان در 15 فوريه سال 1989 را كه براساس پيمان صلح سال 1988 ژنو به ميانجيگري سازمان ملل صورت گرفت، جشن گرفت و براي كمك به افغانستان براي بازسازي اين كشور وعده داد. اما اكنون بيشتر كشورهاي غربي از افغانستان نااميد شده اند. وعده روسيه نيز براي كمك مالي به افغانستان در بازسازي اين كشور، بعد از فروپاشي شوروي سابق عملي نشد. مجاهدين افغان كه براي رشادت هايشان در جنگ با ارتش سرخ شهرت دارند بعد از سقوط دولت كمونيست افغانستان در سال 1992 به دليل قدرت طلبي هاي فرماندهانشان درگير يك جنگ خونين شدند. بيشتر مردم افغانستان احزاب افغان را كه به شدت تحت تاثير تعصبات قومي قبيله اي هستند عامل بروز جنگ در اين كشور مي دانند; البته براي دخالت خارجي نيز در اين درگيري ها سهم بسزايي قائلند. اما به راستي مقصر؟ كيست شبه نظاميان طالبان كه اكنون كنترل بيشتر مناطق افغانستان را در دست دارند، رژيم دست نشانده اي را كه مسكو بعد از عقبنشيني از افغانستان در كابل حاكم كرد مقصر مي دانند. طالبان همچنين گروههاي مجاهدين را كه دولت نجيبالله رئيس جمهور كمونيست افغانستان را در سال 1992 سرنگون كردند عامل ادامه جنگ در افغانستان مي دانند. يك مقام طالبان مي گويد: بعد از عقبراندن نيروهاي شوروي، افغانها دولت دست نشانده آنها را نيز سرنگون كردند، پس برخي از عناصر خارجي كه برقراري صلح را در افغانستان نمي خواستند براي ويراني اين كشور دست به كار شدند. طالبان، روسيه و جمهوريهاي سابق آسياي مركزي را به دخالت در امور افغانستان متهم مي كند. اما اتحاد شمال انگشت اتهام را به سوي پاكستان نشانه مي رود. احمدشاه مسعود فرمانده مخالفان طالبان مي گويد: پاكستان هدايت كننده و عامل تمامي مصيبت هايي است كه از زمان عقبنشيني نيروهاي روسي گريبانگير افغانستان بوده است. او پاكستان را به تلاش براي دستيابي به يك دولت دست نشانده در كابل متهم مي كند و تحريك گلبدالدين حكمتيار را براي جنگ با دولت مجاهدين در كابل كه وي در آن مقام نخست وزيري را به عهده داشت بخشي از اين توطئه اسلام آباد مي داند. وي مي گويد: پاكستان وقتي از طريق حكمتيار به هدفش نرسيد، تصميم گرفت از نيروي ديگري استفاده كند و آن طالبان بود. اسلام آباد و طالبان هر دو اين موضوع را كه شبه نظاميان اين گروه، دست پرورده پاكستان هستند رد مي كنند. كشورهايي كه براي دخالت در امور افغانستان در مظان اتهام هستند به ابتكار سازمان ملل گروه را 26 تشكيل داده اند كه براي دستيابي به دولتي فراگير كه نماينده تمامي گروهها و احزاب افغان باشد تلاش اين مي كنند گروه شامل شش كشوري است كه با افغانستان مرز مشترك دارند يعني چين، ايران، پاكستان، تاجيكستان، تركمنستان و ازبكستان در كنار آمريكا و روسيه. آمريكا كه هدايت غرب در كمك به مجاهدين افغان در جنگ با شوروي سابق را به عهده داشت بيشتر از همه براي بي توجهي جامعه جهاني به فاجعه اي كه در افغانستان در حال وقوع است مورد سرزنش قرار مي گيرد. يك شهروند كابلي مي گويد: ما مي دانيم كه از ما براي مقابله با روس ها استفاده شده اما حالا آمريكا و غرب توجهي به آنچه كه در اينجا مي گذرد ندارند. ما بهاي سنگيني براي تقابل كمونيست ها و كشورهاي غربي پرداختيم و حالا آمريكا نبايد از زير بار مسئوليتي كه در مقابل مردم افغان دارد شانه خالي كند و نسبت به فجايعي كه در اين كشور مي گذرد بي اعتنا بماند.