Hamshahri corpus document

DOC ID : H-771124-43905S2

Date of Document: 1999-02-13

تهمينه ميلاني، كارگردان فيلم تابلويي از زندگي را دو زن: به تصوير كشيده ام اشاره: دو زن به كارگرداني تهمينه ميلاني يكي از فيلم هاي جشنواره هفدهم بود كه به دليل طرح موضوعي جسورانه، در تابلويي سمبليك مورد توجه منتقدان و مخاطبان قرار گرفت. در نشست مطبوعاتي اين فيلم ميلاني، مريلا زارعي، نيكي كريمي، محمدرضا فروتن، آتيلا پسياني و ملك جهان خزاعي به پرسشهاي مطرح شده پاسخ گفتند. گزارش اين جلسه را مي خوانيد: o فيلمي به شدت جسورانه و تاثيرگذار ساخته ايد. اما البته دو زن يك فيلم فمينيستي تمام عيار بود. من نمي دانم تعريف شما از فمينيسم چيست. ولي تعريف من از فمينيسم، ضد مرد در نيست حقيقت من فمينيسم را يك جريان فكري براي متعادل كردن شرايط زنان مي دانم و البته اصلا هم ناراحت نمي شوم كه شما مرا يك فمينيست بدانيد، بلكه خيلي هم خوشحال مي شوم. احمد (آتيلا پسياني ) در اين فيلم يك تصوير عمومي از مرد ايراني من است بر اين باورم كه مردي كه مي تواند همسرش را مورد آزار قرار دهد، لزوما فرزندآزار هم نيست. خيلي از مردها با همسرشان بد هستند، ولي با بچه هايشان خوبند. در دو زن من نگاه بدبينانه اي به مردها ندارم. فقط تابلويي از زندگي را به تصوير كشيدم. ميل داشتم مردها بدانند كه اگر روزي نباشند، مثلا تصادف كنند يا فوت بشوند و اگر قرار بود فرزندانشان را به دست همسرانشان بسپارند، آيا آن وقت زنهايشان قابليت نگهداري از بچه ها را؟ دارند o چرا شخصيت هاي منفي پررنگ تر از شخصيت هاي مثبت فيلم به نظر؟ مي رسند ببينيد من درس سينما نخوانده ام. بيان سينمايي ام نيز تابع حس من است. بنابراين وقتي فيلمي مي سازم، تابع بيان حسي خود هستم. شما در دو زن با شخصيت روءيا و فرشته آشنا مي شويد. روءيا يك زن آرماني است و فرشته، حقيقت يك زن حتي است عنوان فيلم نيز، مفهومي دوپهلو دارد، راجع به هويت يك زن است. هويتي كه عوامل متعددي براي معرفي آن در كنار هم قرار گرفته شده است. آدم هاي فيلم نمادي از يك قشر يا طبقه نيستند. بلكه تماما سمبليك هستند. احمد، حسن، پدر فرشته همه سمبلي از چنين مردهايي هستند. مرداني كه مثلا خوب هستند، براي زنها و بچه هايشان لباس و غذا مي خرند، خانه هم تهيه مي كنند، اهل كارهاي بد هم نيستند، اما مي خواهند هويت زنشان را تغيير دهند. دو زن براي پرداختن به اين هويت از دست رفته و رسيدن به اين هدف، ناگزير از پرداخت و تصوير چنين شخصيت هايي است مي دانيد، حسن، احمد، پدر فرشته، همه و همه يك جريان فكري هستند. حتي حسن (محمدرضا فروتن ) كه خودش را عاشق فرشته نشان مي دهد، موجود مزاحمي است كه سعي در تحميل حضورش به زندگي فرشته دارد. o خانم كريمي نظرتان راجع به نقش فرشته؟ چيست راستش من هميشه سعي كرده ام خيلي حسي كار كنم. وقتي فيلمنامه را براي اولين بار خواندم، گريه كردم. شايد نخستين فيلمنامه اي بود كه نقش شخصيت اصلي آن را تا اين اندازه حس مي كردم. البته هيچ وقت در هيچ كدام از فيلم هايم سعي نكرده ام ادا دربياورم. فقط خواستم كه نقش را نشان دهم، فرشته از آن نقش هايي بود كه باورش كردم. فرشته را مي شناختم، مي دانستم چه مي خواهدفرشته در من حسي ايجاد مي كرد كه در تمام وجودم جريان مي گرفت. اما اينطور هم نيست كه مثلا براي اين فيلم و اين نقش انرژي كمتر يا بيشتري گذاشته باشم، چون هميشه در همه فيلم هايم سعي كرده ام، بهترين كار ممكن را انجام دهم. o خانم ميلاني نظرتان راجع به هيات داوران؟ چيست اين منصفانه ترين تركيب ممكن بود. چون هر پنج نفر را مي شناسم و با كارهايشان آشنا هستم. o خانم ميلاني به نظر مي رسد فيلمسازان نسل ميانه، امسال بهترين كارهاي خود را ارايه كرده اند! اگر جو موجود و فضاي باز سياسي كه به وجود آمده، ادامه پيدا كند، در سالهاي آتي شاهد فيلم هاي بهتري هم خواهيم بود. بايد از اين خودسانسوري شديدي كه پيدا كرده ايم، فاصل بگيريم و به آزادي عادت كنيم. o خانم ميلاني فيلم خوبي ولي ساخته ايد اي كاش صحنه چاقوكشي را از آن حذف مي كرديد. آدم را به ياد فيلمفارسي مي انداخت. چرا به ياد فيلمفارسي! خورشيد وسط آسمان و آنوقت روز; من اين صحنه ها را دقيقا از ماجراي نيمروز برداشت كرده بودم.