Hamshahri corpus document

DOC ID : H-771118-43875S1

Date of Document: 1999-02-07

چرا طبيعت بكر و پاكيزه كوهستان را آلوده؟ مي كنيم! ديرگاهي است كه شمال تهران، آرام و سرافراز تيرگي هاي شهرمان را به نظاره نشسته هر است سال چندين مرتبه ميهمان توچال هستيم تا مرهمي باشد بر خستگي روحمان. چند روز از اين پيشتر نيز چنين بود تا با تلاشي ديگر بر پيشاني اش بوسه زنيم. هنوز از فراواني زباله در دامانش شكوه ننموده بوديم كه چشمانمان بر زخم هايي افتاد كه به تازگي بر سيماي شاداب و صبورش نقش بسته است. جاده اي كه با پيچ و خم هاي ناموزونش نابودي هر چه بيشتر اين بلند قامت استوار را در ذهنمان تصوير كرد. سال هاست كه گروهي فرصت طلب دامان پاك طبيعت و بالاخص كوهستان را در تصرف گام هاي بي رحمي خود گرفته و هر روز بيش از پيش آن را به سوي قهقرا و ويراني سوق مي دهند. استفاده از ابزارهاي تكنولوژيك و پيشرفته جهت راهيابي هر چه بيشتر به كوهستان در سال هاي اخير شتابي دوچندان يافته است، اجراي بي رويه طرح هاي عمراني و راهسازي، سير تخريب اكوسيستم كوهستاني و طبيعت بكر و پاكيزه را افزون نموده و دستيابي بيشتر به مناطق دست نخورده ارمغاني جز آلودگي محيط و نابودي زيستگاه ها و گونه هاي مختلف گياهي و جانوري نداشته است. ارتفاعات شمال تهران به دليل موقعيت خاص و افزايش روزافزون مراجعان، بيش از نقاط ديگر نيشتر تخريب و آلودگي را بر پيكره خويش احساس مي كند. ايجاد پناهگاه ها و اماكن اقامتي، مراكز فروش مواد غذايي، تله كابين، جاده ها و... هيبت كوه ها را بي حرمت نموده و آنها را به گذرگاه ها و گردشگاه هايي عمومي بدل ساخته است. با اقدامات اخير و احداث جاده از دره غربي يال اصلي قله توچال تا پناهگاه سنگ سياه (اميري ) و نزديك قله توچال، بيم آن مي رود كه با گسترش مراكز رفاهي، آسيبپذيري و آلودگي بيش از پيش به صورت جبران ناپذير، دامنگير ارتفاعات فوقاني اين كوهستان زيبا گردد. باتوجه به تلاش هايي كه براي پاكسازي كوهستان در روزهاي مختلف سال انجام مي گيرد و روند رو به رشد ايجاد جمعيت هاي زيست محيطي آيا وقت آن نرسيده است كه از هرگونه عمليات ساختماني و بهره برداري غير اصولي كه به تخريب جبران ناپذير اكوسيستم مناطق كوهستاني منجر مي شود، جلوگيري؟ كرد كه اين مهم تنها با همكاري فراگير تشكل ها و سازمان هاي دولتي و غير دولتي و كوهنوردان و حاميان واقعي محيط زيست امكان پذير خواهد بود. با نگاهي واقع بينانه بايد در نظر داشت، طبيعت ميراثي است كه بايد پس از استفاده مطلوب با رعايت امانت به نسل هاي آينده تحويل گردد. اميد كه آيندگان اين مرز و بوم را از ديدار مواهب طبيعي محروم نسازيم. چون نيك نظر كرد پرخويش در آن ديد گفتا ز كه ناليم كه از ماست كه برماست وحيد آقاياني - گروه كوهنوردي دانشگاه صنعتي شريف