Hamshahri corpus document

DOC ID : H-771027-43659S3

Date of Document: 1999-01-17

سرمايه گذاري خارجي در طرحهاي ايراني نفت و گاز با تاخير طرف روبه روست واحد رسانه هاي خارجي همشهري: مديران شركتهاي نفتي غربي معتقدند تلاش ايران براي دستيابي به سرمايه گذاري خارجي در بخش نفت و گاز در دام اصلاحات گسترده اي گرفتار آمده است كه ممكن است اجراي طرحهاي بزرگ را ماهها يا حتي سالها به تاخير بياندازد. خبرگزاري رويتر در گزارشي در اين باره از لندن مي افزايد: مجريان بزرگترين مناقصه نفت و گاز ايران پس از انقلاب دستخوش آثار نوساني تغييرات اقتصادي هستند كه نيروهاي سياسي متغير عامل آن است. در نتيجه ممكن است اعطاي يك يا دو طرح اساسي تا پايان سال جاري ايراني كه براي تقويت روحيه لازم است، با شكست روبرو شود. كارشناسان شركت ملي نفت ايران مي كوشند تا زمان ياد شده دست كم يك طرح را منعقد كنند تا به تلاشهاي خود براي انعقاد حدود 40 طرح از اين دست شتاب بخشند. برخي تحليلگران معتقدند معضلات ناشي از اصلاحات ساختاري اساسي كه همزمان تقريبا تمام بخشهاي صنعت نفت و گاز ايران را دربرگرفته است، تحقق انعقاد دست كم يك قرارداد را تا پايان سال جاري امكان ناپذير كند. استيولودن مدير امور بين الملل شركت پري ميراويل انگليس خاطر نشان كرد: به نظر من اگر به شركت ملي نفت ايران استقلال بيشتري داده مي شد، دستاورد بيشتري نصيب آنها مي شد. به نوشته نشريه ايران فوكس در حالي كه تصميمهاي فني روزانه شركت ملي نفت ايران تابع نيروهاي داخل صنعت نفت است، مسائل بزرگتر و به خصوص آنهايي كه ماهيت سياسي و حقوقي دارد، در دست رهبري عالي است. يك مانع عمده برنامه تمركززدايي شركت ملي نفت ايران و ايجاد يك رشته شركتهاي نيمه خصوصي وابسته براي مشاركت با شركتهاي خارجي است كه قراردادهاي نفت و گاز را امضاء مي كنند. نويسندگان نشريه ايران فوكس معتقدند اين شركت عظيم و بسيار تمركز يافته بايد براي انجام اين وظايف جديد تجديد ساختار يابد و اين طبعا فرايندي دشوار است كه نشيب و فراز، بازنده و برنده و تنشهاي بعدي دارد. آنان خاطر نشان مي كنند تقسيم شركت ملي نفت ايران به پنج شركت جدا و نيز تجديد ساختار عمليات پالايش مي تواند در ماههاي آينده باعث ايجاد مشكلات و ابهامات زيادي شود. هدف از به مناقصه گذاشتن بيش از 40 طرح به ارزش 8 ميليارد دلار دستيابي به دانش فني غربي به منظور تقويت كاوش، برداشت و تجديد حيات چاههاي قديمي است. هدف گسترده تر افزايش نقش گاز در پاسخگويي به نياز فزاينده داخلي، ايجاد ظرفيت آزاد نفت براي صادرات و افزايش توليد گاز براي تزريق به حوزه هاي نفتي، صادرات و استفاده در صنعت پتروشيمي است. افزون بر اين، شركت ملي نفت ايران درصدد ساخت خط لوله هاي تازه اي است تا موقعيت ايران را به عنوان مسيري براي صدور گاز درياي خزر بهبود بخشد. اين شركت همچنين در نظر دارد در چارچوب آزادسازي اقتصادي، پالايشگاههاي نفت و تاسيسات گاز را خصوصي كند. تمام اين كارها در زماني صورت مي گيرد كه بهاي نفت افت كرده است، بازارهاي اصلي ايران در آسيا دچار ركود است، محافظه كاران داخلي به شدت با حضور خارجيها در عرصه اقتصادي مخالفند و رشد فزاينده جمعيت، تقاضا براي فراورده هاي پالايش شده را به شدت افزايش مي دهد و اين در حالي است كه تحريم امريكا و كمبود نيروي كار متخصص نيز فشار مضاعفي وارد مي كند. در اين حال قرار است دو طرح عمده به زودي تصويب شود. نخستين مورد طرح حوزه نفتي دورود است كه قرار است نصيب شركتهاي الف اكتين از فرانسه و اني از ايتاليا شود. ديگري طرح حوزه نفتي دريايي بلال است كه به شركتهاي بوولي از كانادا و پري ميراويل از انگليس تعلق هر مي گيرد دو طرح چهار سال پيش به مناقصه گذاشته شد، اما مدتي كه طول كشيد اين طرحها جامه عمل به خود بپوشند، نشانه اي تيره و تار از تاخيرهاي اجراي اين طرحهاست. منابع نزديك به شركت ملي نفت ايران مي گويند به زودي وضعيت طرح حوزه نفتي اهواز بنگستان كه شركتهاي الف و توتال از فرانسه، اني از ايتاليا، رويال داچ شل، لاسمو و آركو از امريكا براي آن تقاضا داده اند، روشن مي شود. طرح ديگري كه وضعيت آن به زودي روشن مي شود، حوزه نفتي دارخوين است كه شركتهاي لاسمو، آركو، بي جي، اني و پتروناس از مالزي براي آن پيشنهاد داده اند.