Hamshahri corpus document

DOC ID : H-771026-43644S1

Date of Document: 1999-01-16

... شورانگيز و غمگنانه به مناسبت يكصدوسي امين سالروز درگذشت روسيني يك صدو سي امين سالمرگ جياچينوروسيني در حالي از راه مي رسد كه اپراهاي سلماني شهر سويل و حماسه ويليام تل همچنان مشتاقان و شيفتگان موسيقي را به تالارهاي اپرا مي كشاند. روسيني را مي توان از مردان شگفتي ساز موسيقي دانست. در ( 37 1829 سالگي ) در اوج شهرتش پس از موفقيت ويليام تل از اپرا و تقريبا به طور كامل از موسيقي كناره گيري كرد. به جز مجموعه قطعاتي براي پيانو و چندساز ديگرو تعدادي آثار مذهبي به جرات مي توان گفت كه در 39 سال پايان زندگي اش هيچ اثري خلق نكرد. گرچه حدس هاي بسياري زده مي شود ولي هيچكس به درستي نمي داند كه چرا يكي از بزرگترين مصنفين اپرا در اروپا از تئاتر دوري جست. شايد تصنيف 38 اپرا طي 19 سال او را خسته كرده است. شايد آينده اپرا را مغاير با راه و روش خود يافت و شايد هم خواست از ثروت و شهرتي كه موسيقي نصيبش كرده بود باقي عمر را با خيالي راحت بگذراند. روسيني در 29 فوريه 1792 در شهر پيزارو ايتاليا ديده به جهان گشود. والدينش نوازندگاني دوره گرد بودند. پدر ترومپت مي نواخت و مادر آواز مي خواند. او نيز از كودكي آواز مي خواند و همين تجارب كودكي زمينه اي براي اشراف او بر جزئيات تكنيكي آواز شد. علاوه برآواز نواختن هارپسيكورد ( ) 1 را نيز فرا گرفت و بدين ترتيب بود كه در سن 10 سالگي به يك موسيقيدان تمام عيار تبديل شد. پس از ورود به كنسرواتوار بولونيا و فراگيري مباني تئوريك موسيقي، نواختن هورن و ويلنل را نيز آموخت. سازهايي كه بعدا قطعات خوبي هم براي آنها ساخت. جايزه اي كه پس از نوشتن يك كانتات ( ) 2 نصيبش كرد استادش را برآن داشت تا به او بگويد كه دانستني هاي لازم براي نوشتن يك اپرا را فراگرفته است. استادش هرگز تصور نمي كرد كه همين توصيه باعث خواهد شد كه او كنسرواتور را ترك كند و به دنبال تنها هدفش يعني اپرا اولين برود اپرايش را در 18 سالگي تصنيف كرد. اين اثر گرچه فقط موفقيتي نسبي به دست آورد ولي سكوي پرواز بسيار خوبي بود. آهنگساز جوان در مدت 4 سال 15 اپرا تصنيف كرد. طبق قراردادي كه با يكي از گردانندگان تئاتر در ناپل امضا كرده بود در ازاي دواپرا در سال ماهيانه معادل 100 دلار دريافت كرد. روسيني نبوغ سرشاري داشت. او مي توانست وسط يك ميهماني ياهنگام ماهيگيري و حتي زماني كه در حال صحبت با شخص ديگري بود به آهنگسازي بپردازد. دشواري هاي كلامي متن هيچگاه سد راه او نبودند. از او نقل شده است كه روزي گفت: صورت رخت چرك هايتان را به من بدهيد تا براي آن آهنگي تنظيم كنم. بي ميلي او نسبت به خلق اورتورهاي ( ) 3 جديد كم كم اين عادت را در او تثبيت كرد كه براي چند اپرا از يك اورتور واحد سود جويد. (اورتوراپراي اليزابت همان است كه براي سلماني شهر سويل استفاده شده بود. ) جالب اينكه اورتورهايي كه او اين قدر به آنها كم بها مي داد، امروز جزو آثار ارزشمند موسيقي اركسترال محسوب مي شوند. الگوي بزرگ روسيني موتزارت بود و به جرات مي توان گفت كه همچون موتزارت، موسيقي او مشحون از لحظاتي گاه شورانگيز و گاه غمگنانه است. ملودي هاي درخشان واركستراسيون متنوع و رنگارنگ اين اورتورها از طريقي كه امروزه به نام كرشندوهاي روسيني (Crescendo Rissini) ناميده مي شوند به نقطه اوج مي رسند. در اين روش جملات موسيقي بارهاو بارها تكرار مي شوند و تا قبل از رسيدن به نقطه اوج مدام بر شدت صدا افزوده مي شود. ملودي هايي كه براي خوانندگان مي نوشت درخشندگي و كليه قابليت هاي احساسي صدايشان را باز مي تاباند. روش او در تصنيف قطعات مربوط به خوانندگان، آن چنان دقيق و موشكافانه بود كه راه هر گونه شاخ و برگ اضافي را بر خواننده مي بست. او معتقد بود كه تزئين ها و تحريرهاي غيرضروري و ناشيانه خواننده، ماهيت هنرمندانه قطعه را خدشه دار مي سازد. روسيني به راحتي از كمدي به تراژدي روي آورد. به سال 21 1813 در سالگي مستخدمه اپرابوفاي ايتاليائي درالجزيره و همچنين اپراي دراماتيك عظيم تانكرد (Tancredi) را تصنيف كرد و استادي خويش را در عرصه اپرا به اثبات رساند. دو اثر از بهترين آثار او، سلماني شهر سويل واتللو در سال 1816 نگاشته شدند. روسيني كه ديگر از جامعه ايتاليا خسته شده بود در سال 31سالگي 1823 در به انگلستان سپس به پاريس كه درآن زمان مهد اپرا محسوب مي شد رفت و به سمت رهبري اركستر اولين اجراي اپرائي از ميربير ( Meyerbeer)را رهبري كرد. دولت فرانسه براي ترغيب او به ماندن درآن كشور، حقوق سالانه و عناوين متعددي آهنگساز همچون سلطنتي (Royal Composer) و ناظر كل امور آواز ( of General Inspector Singing) را به او اعطا كرد. دولت همچنين تعهد نمود در ازاي تصنيف يك اپرا در هر دو سال، مبلغي را به او بپردازد. به همين منظور روسيني طرحي از پنج اپرا در ذهن داشت كه يكي از آنها را به نام ويليام تل 1829 در به رشته تحرير درآورد. موسيقي قهرمانانه، شورانگيز و تكان دهنده اپراي ويليام تل روسيني را به اوج شهرت رساند. روسيني در اين اپرا براي به دست آوردن فضائي دراماتيك، سازهاي معدودي آن را همراهي مي كنند ) را كنار گذاشت و در عوض ملودي هاي دراماتيك كه همواره از همراهي خيره كننده اركستر بهره مند بودند را جايگزين نمود. ويليام تل اپرائي است بلند و مشكل، هم به لحاظ صحنه آرائي و هم از جهت سرايش; ولي، تا زماني كه موسيقي هست به عنوان يكي از شاهكارهاي عرصه اپرا باقي خواهد ماند. انقلابي كه به سال 1830 در فرانسه رخ داد موجب گرديد كه مستمري روسيني قطع شود. او قريب پنج سال در دادگاه هاي مختلف به دنبال حق خود بود و بالاخره پيروز هم شد. در همين مدت آخرين اثر صحنه اي عظيم خود: Mater Stabat( ) 6 را تصنيف كرد. در بازگشت به ايتاليا به عنوان رهبر افتخاري اركستر كنسرواتوار بولونيا مشغول به كار شد و در جهت ارتقاء سطح خوانندگي زحمات بسيار كشيد. اما در 1855 ( سالگي ) 63 براي هميشه به پاريس نقل مكان كرد و در آنجا بودكه مهماني هاي بسياري ترتيب مي داد و از آهنگسازان جواني همچون سن سانس و واگنر پذيرائي مي كرد. بعدها واگنر قطعه اي در مدح و ستايش روسيني نوشت و اورا اولين بزرگمردي دانست كه در عالم هنر ديده است. در سال هاي پاياني زندگيش هرازگاهي قطعاتي مي ساخت كه اسم آنها را معاصي دوران كهنسالي of Sins) (old my age نهاده بود. بسياري از همين قطعات بعدا توسط آهنگسازان بزرگي همچون رسپيگي ( Respighi) براي اركستر تنظيم شدند. آخرين سال زندگي روسيني مصادف شد با پانصدمين اجراي ويليام تل. گروه نوازندگان، گروه همسرا و تكسرايان، سرناري ( ) 7 را براي او اجرا نمودند كه با شوخ طبعي كه هميشه از او انتظار مي رفت پاسخ داده شد. موسيقي روسيني پس از مرگ او فراز و نشيبهاي بسياري را پيموده ولي هميشه بر روي صحنه مانده است. امروزه اپراهاي ويليام تل سيندرلا،، سلماني شهر سويل اتللو، از جمله برنامه هاي دائمي تالارهاي اپرا محسوب مي شوند. اورتورهاي خوش آهنگ او كه بسيار مورد توجه رهبر فقيد ايتاليائي: آرتورتوسكانيني بودند، بارها و بارها اجرا شده اند. روسيني در 13 نوامبر 1869 ( سالگي ) 76 براثر ابتلاء به سرطان چشم از، جهان فرو بست. در تشييع پيكر او تا قبرستان پرلاشز چهارهزار نفر حضور داشتند و به تجليل او پرداختند. پويا مهين پور پي نوشت ها: ( ) 1 نوعي ساز شبيه پيانو ( ) 2 نوعي تصنيف آوازي ( ) 3 قطعه اي كه به عنوان مقدمه نواخته مي شود. ( ) 4 آهسته آهسته قوي تر كردن صدا ( ) 5 رسيتاتيو: قسمتي از يك تصنيف آوازي كه به لحاظ تكنيكي مابين آواز و سخن گفتن معمولي است. ( ) 6 سرودي كه در قرن سيزدهم ميلادي در سوگ مصلوب شدن حضرت عيسي ( ع ) سروده شده. روسيني نام اين سرود را بر اپراي خود گذاشته است. ( ) 7 قطعه اي در ستايش معشوق منابع: Dent 1993, Rossini:R. Osborne( 1 Oxford, Music of Dictionary Oxford:M. Kennedy( 2 , press 1996 University