Hamshahri corpus document

DOC ID : H-771023-43623S1

Date of Document: 1999-01-13

ورزش دختران، بيم ها و نگراني ها بررسي ورزش دختران در محيطهاي آموزشي و غيرآموزشي و تنگناها و نارسايي هاي موجود * استقامت قلبي تنفسي دختران دانش آموز رده سني 17 11 تا سال از استقامت قلبي تنفسي همجنسان خود در رده سني 9 و 10 سال ضعيف تر است دختران جوان براي ابراز وجود، آموختن مهارتها، افزون برحس اعتماد به نفس و توانمندي هنگام رويارويي با شكستهاي اجتماعي، نيازمند تحرك و ورزش هستند. كارشناسان معتقدند پي ريزي شالوده زندگي سالم و فعال در بزرگسالي، از طريق فعاليتهاي ورزشي براي دختران ميسر است. آمار نشان مي دهد، كشور ما داراي حدود هشت و نيم ميليون دانش آموز دختر است و با توجه به اين موضوع شناسايي، نيازهاي اساسي اين گروه و برنامه ريزي براي تامين سلامتي آنان در وزارت آموزش و پرورش مي تواند از، موءثرترين و پايدارترين شيوه هاي دستيابي به تندرستي و رشد شخصيت سالم انسانهاي فردا باشد. تحقيقات و مشاهدات علمي كارشناسان، بيانگر اين است كه دختران در آمادگي هاي جسماني، وضعيت قامت و موارد ديگر از سطح نامطلوبي برخوردار هستند و با توجه به حفظ ارزشهاي اسلامي و ملاحظات فرهنگي، محدوديت حركتي مضاعفي نيز در مقايسه با پسران دارند. براساس اين تحقيقات، استقامت قلبي تنفسي دختران دانش آموز رده سني 11 تا 17 سال از استقامت قلبي تنفسي همجنسان خود در رده سني 9 و 10 ساله ضعيف تر است. همچنين استقامت عضلات شكم دانش آموزان دختر از سن 9 تا 13 سالگي با افزايش سن آنها رشد داشته است. اين در حالي است كه استقامت عضلات شكم دانش آموزان دختر 14 تا 17 ساله نسبت به دانش آموزان دختر 9 و 10 ساله ضعيف تر است. بنابه عقيده كارشناسان، فقر حركتي در دختران باعث مي شود كه عضلات بدن آنها پرورش كافي نيابد و در صورتي كه اين كمبودها، از طريق ورزش جبران نشود، به تدريج از قابليت كششي و كنش عضلات آنها و همزمان از قدرت مقاومت جسمي آنان نيز كاسته مي شود، به طوري كه با انجام كمترين فعاليت، بدن آنها دچار خستگي و ناراحتي خواهد شد. اين در حالي است كه آمادگي جسماني بيشتر، از ميزان آسيبهاي جسماني ورزشي مي كاهد. بنابه نظر پزشكان متخصص زنان نيز، فقدان فعاليت بدني و ورزشي موجب رشد نيافتن و تضعيف كشش نظام عضلاني شكم مي شود كه خود عامل اصلي دردهاي پشت و كمر به دنبال بارداري است. از سوي ديگر، با توجه به تفاوتهاي زيستي و فيزيولوژي در دختران و زنان به خصوص پيش رسي رشد آنها در دوران كودكي نسبت به پسران، پيش رسي بلوغ، فرآيندهاي پيچيده بارداري، آسيبپذيري در مقابل برخي بيماريها و محدوديت هاي محيطي، تحرك و فعاليت براي آنها ضروري است. تحقيقات انجام شده در زمينه ناهنجاريهاي جسماني دانش آموزان دختر، بيانگر اين واقعيت است كه انحناهاي فيزيولوژيك ستون فقرات و وضعيت پاها در نتيجه ضعفهاي عضلاني و فقر حركتي به تدريج دستخوش تغييرات شده و در نهايت فرد را دچار اختلال ناهنجاريهاي اندام مي كند. تغيير شكل اندام در دختران علاوه بر آن كه سلامت و بهداشت فردي و اجتماعي آنان را در آينده به مخاطره مي اندازد، به دليل برهم زدن مكانيك صحيح بدني و تغييرات نامطلوب، خط ثقل كارآيي شخص را در عرصه فعاليتهاي روزمره زندگي نيز كاهش مي دهد. براين اساس، برخي از ناهنجاريها و ضعف هاي عضلاني در بين دختران رقم بالايي، را به خود اختصاص داده است، به طوري كه افتادگي /56 25شانه درصد انحناي /37 5كمر درصد و انحراف جانبي /31 25سر درصد است كه اين ناهنجاريها به دليل عدم فعاليت بدني مناسب و تاحدي عادات رفتاري غلط است و اين عارضه، شيوع افسردگي بين دانش آموزان دختر در سنين دبيرستان را تشديد مي كند. بديهي است نوجواناني كه داراي بدن متناسب هستند، معمولا شخصيت متعادلي دارند، اما افرادي كه از لحاظ بدني متناسب نيستند، براي جبران نقايص بدني خود به بعضي رفتارهاي ناپسند متوسل مي شوند كه آنها را از سازگاري اجتماعي بازمي دارد. از سوي ديگر، با توجه به اصل مازاد انرژي در جوانان و نوجوانان، هدايت صحيح اين انرژي سبب مي شود كه روان و روح آنها جنبه تخريبي به خود نگرفته و بسياري از مشكلات آنها نيز بهبود به يابد اعتقاد كارشناسان سرشت بيكاري براي هركسي فسادآور است، بنابراين باداشتن نوجواناني پرانرژي، اما بيكار، بايد منتظر اتفاقات سوء باشيم. كمبود نيروي انساني متخصص و آگاه به دانش نوين، نگرش نادرست خانواده ها و مسئولان مدارس به جايگاه واقعي ورزش در مدارس، عدم تخصيص بودجه مناسب به ورزش دختران و پراكندگي و گستردگي مراكز تصميم گيري در زمينه ورزش از مهمترين موانع و مشكلات ورزش دانش آموزان دختر است. از طرفي كمبود فضاهاي ورزشي و عدم استفاده بهينه از امكانات و فضاي موجود و فقدان برنامه اي منظم، اصولي و علمي برحسب مقاطع مختلف تحصيلي نيز از جمله موانع رشد و گسترش ورزش دختران دانش آموز است. تعداد كل كانونهاي ورزشي براي دختران در سراسر كشور در ده رشته 3423 و براي پسران در 20 رشته هفت هزار و ششصد و نودوسه كانون است. همچنين شش دبيرستان تربيت بدني در سطح كشور با 783 دانش آموز براي دختران و هيجده دبيرستان تربيت بدني با 2061 نفر براي پسران وجود دارد. معلمان ورزش زن در سه رده تحصيلي 9187 نفر هستند كه فقط 991 نفر از آنان در مقطع ابتدايي فعاليت مي كنند. اما تعداد معلمان ورزش مرد 10541 نفر است. از سوي ديگر تعداد انجمنهاي ورزشي كشور براي دختران دانش آموز 11 رشته و براي پسران 21 رشته است. با توجه به اين آمار و اعتبار و سرانه ورزشي براي دانش آموزان دختر در مقاطع مختلف تحصيلي، تجهيز مدارس كشور با امكانات ويژه مطابق با سطح نيازهاي سني دختران از جمله مهمترين راهكارهايي است كه كارشناسان براي بهبود روند ورزش دختران، مي توانند ارائه كنند. اين مسئله را از ديد تعدادي از دست اندركاران ورزش مدارس و چند تن از دانش آموزان مورد بررسي قرار داده ايم كه برخي از آنها را در پي آورده ايم. زهرا نجفي دبير ورزش معتقد است دختران دانش آموز به علت محدوديت در استفاده از فضاي باز ورزشي با مشكل مواجه هستند و حياط مدرسه نيز به علت تعداد زياد دانش آموزان، مكان مناسبي را جهت استفاده بهينه به وجود نمي آورد. رضا مجيدي يكي ديگر از دبيران ورزش نيز، علت دورماندن تعداد زيادي از دانش آموزان از ورزش را كمبود فضاي ورزشي مناسب مي داند و مي گويد: به نظر من ورزش يكي از مهمترين دروس در مدارس مي تواند باشد كه استفاده صحيح آن، موجب تقويت روح و جسم دانش آموزان مي شود، ولي به رغم نقش مهم ورزش در نشاط و شادابي دانش آموزان، متاسفانه به دليل كمبودهاي موجود، در مدارس اهميت چنداني به اين امر داده نمي شود. عبدالله رستمي معلم ورزش يكي از دبستانهاي كرج، توجه به ورزش در مقطع ابتدايي، بخصوص در سالهاي اخير را خيلي كم مي داند و مي گويد: همين امر سبب ركودكاري و تحليل قواي فكري دانش آموزان شده است. بايد توجه داشت آشنا ساختن كودك با ورزش علاوه بر سلامت جسم، مي تواند تاثير بسزايي در رشد شخصيت آينده وي داشته باشد. مرضيه نوراني نژاد، معاون يكي از دبيرستانهاي كرج نيز، ميزان واحد درس ورزش در مدارس نظام جديد را ناكافي مي داند و مي گويد: نيم واحد يعني كمتر از دو ساعت در هفته ورزش، بسيار كم است كه با انجام برنامه ريزي دقيق و افزايش واحد درس ورزش و تامين بخشي از امكانات و تجهيزات، مي توان زمينه توجه بيشتر دانش آموزان به ورزش را فراهم ساخت. مريم حسين پور دانش آموز مقطع راهنمايي مي گويد: من و بسياري از دوستانم به دليل كمبود فضاي مناسب ورزشي در مدارس، از آثار مثبت ورزش كردن محروم هستيم. از طرفي به دليل رعايت بعضي مسايل، امكان ورزش در كوچه و خيابان هم برايمان مقدور نيست و در منزل هم جايي براي پرداختن به اين امر نداريم. راضيه جمالي دانش آموز دبيرستاني گفت: به دليل محدوديت هاي خاصي كه براي دختران وجود دارد، بايد فضاي ورزشي در مدارس دخترانه بيشتر از مدارس پسرانه باشد. احمد مظفري كارشناس روابط عمومي آموزش و پرورش استان مازندران، ضمن تائيد كمبود فضاي ورزشي در سطح مدارس اين استان مي گويد: براساس بررسي هاي به عمل آمده در حال حاضر براي هر دانش آموز مازندراني تنها 2 سانتي متر فضاي ورزشي سرپوشيده وجود دارد. ولي ميزان فضاي ورزشي براي هر دانش آموز بايد شش متر مربع باشد. وي افزود: آموزش و پرورش استان مازندران فاقد استخر شنا و فضاي مناسب ورزشي، بويژه براي دختران است و با توجه به كسب رتبه هاي بالاي ورزشي توسط دانش آموزان مازندراني در مسابقات كشور ما حداقل به 15 سالن ورزشي ديگر نيازمنديم. از سوي ديگر آخوندي معاون پرورشي آموزش و پرورش ناحيه چهار كرج نيز در اين زمينه گفت: شخصيت هر فرد در دوران كودكي شكل مي گيرد و ورزش در اين راستا، نقش اساسي دارد. وي افزود: به منظور ارتقاي سطح يادگيري دانش آموزان و ايجاد علاقه به محيط مدرسه و بالا بردن ضريب هوشي آنان، ورزش را بايد در تمام مقاطع تحصيلي توسعه داد. وي اضافه كرد: استفاده از معلمان علوم تربيتي و ورزشي براي دانش آموزان مقطع ابتدايي و همچنين تجهيز مدارس به امكانات ورزشي، بايد در دستور كار آموزش و پرورش قرار دارد. *** احداث سالنهاي چند منظوره در مدارس، استفاده از فضاهايي مانند نمازخانه ها و سالنهاي امتحانات، احداث فضاهاي ورزشي مشترك براي مدارس همجوار، پذيرش فعاليت هاي ورزشي از سوي مسئولان مربوطه به عنوان يكي از راههاي موءثر در حل مشكلات، مي تواند از راهكارهاي مناسب اجرايي در اين زمينه باشد. از طرفي، تفويض اختيارات لازم به زنان مسئول متناسب با نيازها و شرايط هر استان حمايت از معلمان ورزش زن و ايجاد تشكيلات مناسب براي هدايت، برنامه ريزي، نظارت و اجراي برنامه هاي ورزشي دختران نيز مي تواند در بهبود روند ورزش دختران دانش آموز موءثر باشد.