Hamshahri corpus document

DOC ID : H-771015-43540S3

Date of Document: 1999-01-05

هنر داستان سرايي از سنت هاي باستاني چين است واحد رسانه هاي خارجي همشهري: داستان سرايي هميشه بخشي مهم از انتقال سنت ها به نسلهاي جديد بوده است. در برخي فرهنگها هنر قصه گويي تبديل به شكلي جدي از هنر شده است. اين هنر تنها ويژه خردسالان و كودكان نبوده و شامل بزرگسالان هم مي شود. در برخي بخشهاي چين داستان سرايي هنري است كه مورد قبول عامه است، بسيار رواج دارد، و مردم وقت خود را با آن مي گذرانند. به گزارش تلويزيون بي. بي. سي، در چين قصه گويي شكل باستاني خود را داشته و به پين تن مشهور است. معناي آن صحبت كردن با همراهي موسيقي است. معمولا يك زن و يك مرد داستانهايي را تعريف مي كنند كه اغلب تاريخي است. اين دو بازيگر با نطق و بيان، آلات موسيقي و شعر قصه گويي را انجام مي دهند. پين تن ابتدا در شهر سي ساو حدود 100 كيلومتري جنوب شانگهاي آغاز شد. داستانها هنوز به لهجه ي سي ساو گفته مي شود. داستانها اغلب عاشقانه و تاريخي است. اين قصه ها به امپراتوران، ملكه ها، قهرمانان و ها گانگستر مربوط مي شود. يك كارشناس چيني مي گويد: داستانهاي ما اغلب مربوط به آدم هاي خوب و آدمهاي بد است. آنها هميشه نتيجه اخلاقي دارند. آدمهاي خوب كارهاي خوب و آدمهاي بد كارهاي بد انجام مي دهند. شايد راز پين تن در اين باشد كه مي خواهد مردم كارهاي خوب انجام دهند. زماني حدود 3 ماه طول مي كشيد تا داستاني تمام شود. يعني مثلا بايد دو ساعت در روز برنامه را ترتيب دهند. اما اكنون قصه ها كوتاه تر است و حدود دو هفته طول مي كشد تا داستاني پايان گيرد. بيشتر مشتريان آن بازنشستگان سالخورده اي هستند كه هر روز مي آيند و در آنجا چرتي يك مي زنند پيرمرد مي گويد: اغلب اين برنامه ها ما را مي خنداند كه براي سلامتي جسم و روح بسيار خوب است، و اگر شما داستان را نمي فهميد، جاي خوبي براي چرت زدن است. اما نسل جديد لهجه اين روايتها را خوب نمي فهمند و براي آنان بازي هاي ويدئويي و ديسكهاي فشرده ( CD) جالبتر است. برخي مي گويند براي حفظ اين سنت بايد نوآوري كرد تا در قرن بيست و يكم زنده بماند. اما سنت سنت است و به نظر نمي رسد اين برنامه ها به زودي تغيير يابد.