Hamshahri corpus document

DOC ID : H-771013-43519S2

Date of Document: 1999-01-03

خاطره يلتسين در ذهن مردم روسيه آغاز خوش، فرجام بد طراحان سياست خارجي آمريكا بر اين باورند كه تاريخ از بوريس يلتسين رئيس جمهوري روسيه به نيكي ياد خواهد كرد. يلتسيني كه آنها مي بينند همان رهبري است كه در سال 1991 بر روي تانك ايستاد سپس در سال 1996 در يك انتخابات آزاد و دمكراتيك در روسيه پيروز شد. به عقيده آنها آنچه كه او اكنون براي كامل كردن ميراث خود بايد انجام دهد، نظارت بر انتخابات رياست جمهوري سال است 2000 و سپس ترك قدرت آنطور كه شايسته اوست. تمامي مشكلات دوران تصدي يلتسين از فساد مالي و اقتصاد بيمار روسيه گرفته تا تلاش هاي بي نتيجه براي بهبودي رئيس جمهور بيمار با گذشت زمان محو مي شود. البته برخي سياستمداران بزرگ منش آمريكايي از مصيبت هايي كه گريبان گير مردم روسيه است سخن مي رانند و ابراز نگراني مي كنند! اما مردم روسيه چنين باوري ندارند. محبوبيت بوريس نيكولايويچ يلتسين، در سطح بسيار پاييني است. به راحتي مي توان فهميد چرا مردم روسيه رئيس جمهورشان را دوست ندارند. پول رايج و نظام بانكي سقوط كرده است، دولت قادر نيست بدهي هاي داخلي و خارجي خود را بپردازد و نرخ تورم به سرعت روبه افزايش است. در اين ميان، يلتسين، ضامن دمكراسي در روسيه به علت بيماري مداوم هرگز نمي تواند بيش از سه هفته به طور مستمر در كرملين حضور داشته باشد. زماني هم كه به كرملين مي رود اطرافيان او آرزو مي كنند كه اي كاش نمي آمد. براي مثال در 14 اوت ( مرداد ) 23 يلتسين تاكيد كرد: ارزش روبل به هيچ وجه كاهش نمي يابد. اما در آن زمان همه مي دانستند كه كاهش ارزش روبل اتفاق خواهد افتاد. در حقيقت، عصر همان روز سرگئي كرنيكو نخست وزير جواني كه يلتسين در ماه آوريل او را منصوب و در ماه اوت بركنارش كرد، در يك نشست اضطراري با حضور مشاوران اقتصاديش مشغول بررسي كاهش ارزش روبل بود. چند روز بعد وقتي از كرنيكو در مورد اظهارات يلتسين مبني بر عدم كاهش ارزش روبل سئوال شد، گفت: من گيج شده بودم. و اين آغاز سقوط بود. هرج و مرج و بي قانوني كه از ويژگيهاي روسيه بعد از انحلال شوروي است در 20 نوامبر ( آبان ) 29 به اوج خود رسيد. گالينا استراويتوا از نمايندگان دمكرات دوماي روسيه در سنت پيترزبورگ به قتل رسيد. همه دمكراتهاي برجسته روسيه كه بيشتر وقت خود را به جنگ و درگيري با يكديگر پرداخته اند تا با دشمنان خود، در مراسم تدفين او شركت كردند. همه به غير از رئيس او جمهور، به سختي بيمار بود و نمي توانست در اين مراسم شركت كند. تحليلگران خوش بين اين حقيقت را كه قتل استراويتوا واكنش سياسي كمرنگي به دنبال داشت به فال نيك گرفته و آن را مايه اميدواري دانستند. دو هفته قبل از قتل استراويتوا در انتخابات محلي سنت پيترزبورگ، احزاب دمكراتيك كه او نيز عضوي از آنها بود نتيجه اي بهتر از آنچه كه انتظار مي رفت به دست آوردند. افراد خوش بين ممكن است بگويند روسيه آنطور كه بسياري از خارجي ها مي گويند و در اين مورد ابراز نگراني مي كنند به سوي هرج و مرج، شورش و اقتدارگرايي پيش نمي رود. اما حقيقت اين است كه كشوري كه بوريس يلتسين بر آن حكومت مي كند از همه نظر يك ويرانه است. در كشورهاي ديگر در چنين شرايطي، رئيس جمهوري يا از كشور مي گريزد و يا او را از يك تير چراغ برق دار مي زنند. اما در روسيه هيچ كدام از اين دو راه حل ممكن نيست. اكثريت قريب به اتفاق مردم روسيه خسته و فقيرند. مردم تنها مي خواهند از اين زمستان جان سالم به در ببرند. هفت دهه زندگي در يك كشور كمونيستي حقيقتا روحيه انتقام جويي و مبارزه طلبي و مخالفت تمامي جريان هاي سياسي سازمان يافته را از آنها گرفته است و بوريس يلتسين بايد به اين دليل خدا را شكر كند. نيوزويك