Hamshahri corpus document

DOC ID : H-771012-43506S2

Date of Document: 1999-01-02

سال نو مسيحي بار ديگر ترنم سرود صلح به مناسبت آغاز سال 1999 ميلادي عيد ميلاد مسيح (ع ) باشكوه و جلال فراوان هر سال در ميان مسيحيان جهان برگزار اين مي شود عيد يا ظهور الهي بزرگترين و عمومي ترين جشن مسيحيان است * ارمنيان شب ژانويه درخت كاجي را كه از قبل تهيه كرده اند تزيين مي كنند و از آنجاييكه تقديس درخت جزئي از علاقه به طبيعت است درخت برايشان مظهر زندگي و جنبش شناخته مي شود در انجيل يوحنا، باب چهارم داستاني است به نام زن سامري، عيسي (ع ) با اين زن سامري در بالاي چاه آب صحبت مي كند. گفتگو به پرستش و عبادت مي رسد زن به مسيح ( ع ) مي گويد: پدران ما در روي اين كوه عبادت مي كردند اما شما يهوديان مي گوئيد بايد خدا را در اورشليم عبادت كرد. عيسي ( ع ) گفت: اي زن، باور كن زماني خواهد آمد كه خداوند را نه بر روي اين كوه پرستش خواهيد كرد و نه در اورشليم. پرستندگان حقيقي، خداوند را با روح و راستي عبادت خواهند كرد. زيرا او طالب اين گونه پرستندگان مي باشد.. و آنگاه دعا كرد: اي خداوند كه در آسماني نام تو مقدس باد. ملكوت تو بيايد، اراده تو چنانكه در آسمان است بر زمين نيز كرده شود. نان كفاف ما را امروز به ما بده و قرضهاي ما را ببخش. چنانكه ما نيز قرضداران ( مقصرين ) خود را مي بخشيم. ما را در آزمايش مياور، بلكه از شرير ما را رهائي ده، زيرا ملكوت و قوت و جلال، تا ابد از آن توست. آمين. (متي ) 6913 زمستان كه از راه مي رسد، گويي آرامشي جاودانه را با خود به همراه مسيحيان مي آورد تمام نقاط جهان در آغاز اين ماه ( ژانويه ) شب عيد ميلاد مسيح (ع ) را جشن مي گيرند، در كليساها جمع مي شوند و با اجراي مراسم مذهبي و روحاني كه شامل دعاها و سرودهاي مناجات است و معمولا با نواي سحرآميز موسيقي مذهبي همراه است خداوند را ستايش و شكرگزاري كرده و از او يعني حقيقت مطلق درخواست بركت و بهروزي مي كنند، پس از اجراي اين مراسم اسقفان و كشيشان، بخشهايي از انجيل را موعظه مي كنند و ضمن دعوت حاضران به صلح و زندگي محبت آميز با يكديگر آنها را با دعاهاي خود بركت مي دهند. شب تولد عيسي مسيح (ع ) را شب كريسمس هم مي گويند، در زبان انگليسي Christ يعني مسيح و Mas يعني جشن مذهبي. جشن ميلاد مسيح تنها يك جشن نيست، اگر اينچنين مي بود بسيار پيش دستخوش حوادث روزگار شده و كم رنگ مي شد و تنها نامي از آن باقي مي ماند. حقيقت اين است كه در ژرفاي جان هر يك از مراسم مذهبي در شب ميلاد (مسيح ) رمز، و رازي نهفته است كه از ديدگاه رمزشناسي قابل بررسي است. ادوارد عيسي بيك، واعظ مسيحي معتقد است: ريشه اين نمادها و رمزها را بايد با ديدگاهي روحاني در كتاب مقدس مسيحيان دنبال كرد. * آمانور، عيد ميلاد مسيح نخستين روز سال نو، آمانور خوانده مي شود. آمانور معادل ارمني ناواسارد مي باشد كه يك اصطلاح زندي است. ناو معني نو را مي دهد و ساردوا همان سال ما است كه بجاي سال نو بكار برده در مي شود اعصار كهن، ارمنيان مراسم ناواسارد را با شكوه هرچه تمامتر برگزار مي نمودند. آربي كشيش زاده، مسئول روابط عمومي خليفه گري ارامنه در مورد مراسم سال نو مسيحي و اينكه تاريخ دقيق برگزاري جشن ميلاد مسيح ( ع ) چه روزي است مي گويد: عيد ميلاد مسيح (ع ) باشكوه و جلال فراوان هر سال در ميان مسيحيان جهان برگزار اين مي شود عيد يا ظهور الهي بزرگترين و عمومي ترين جشن مسيحيان است. اما از آنجا كه تاريخ دقيق تولد حضرت عيسي مسيح روشن نيست و بر سر آن اختلافاتي وجود دارد در برخي مذاهب از جمله كليساي ارمني عيد ميلاد مسيح را با غسل تعميد حضرت مسيح بطور يكجا و همزمان جشن مي گيرند و برخي ديگر مراسم عيد ميلاد را شب تولد آن حضرت برگزار مي كنند. يعني بعضي 25 دسامبر روز تولد آن حضرت و بعضي ديگر ششم ژانويه تاريخ تعميد آن حضرت توسط يحيي پيامبر را ملاك مي دانند. اما آنچه مسلم است و در قانون هفتم از قوانين سي و چهارگانه كليساي ارمني نيز آمده اين است: مراسم جشن ميلاد حضرت مسيح، بايد در ششم ژانويه و بهمراه تشريفات ويژه و سرودن آوازهاي خاص مذهبي در تمام كليساهاي ارمني برگزار شود. وي در مورد مراسم و آداب و سنن خاص اين ايام به سوراخ كردن سيب اشاره مي كند و مي گويد: در قديم يك روز مانده به سال نو كيك بزرگي را به همراه هفت ظرف پر از ميوه تهيه مي كردند و نان ويژه اي هم كه روي آن نارنج گذاشته و با شاخه هاي زيتون تزئين كرده بودند بر سر سفره عيد مي گذاردند و بزرگ خانواده بعد از تقسيم سهم همه، به هر كدام از اعضاي خانواده يك سيب نيز مي داد كه البته يكي از سيبها را از قبل سوراخ كرده و سكه اي در آن قرار مي داد تا هر كدام كه صاحب آن سكه شد آنرا بعنوان يك يادگار گرانبها و سعادت آور در تمام سال پيش خود نگهدارد. رسم ديگري نيز كه بيشتر به دوشيزگان ارمني مربوط مي شدعبارت بود از فال تخم مرغ; كه دختران ارمني شب تحويل سال نو تخم مرغ را تميز مي شستند و در ظرفي كه پر از زغال و حنا بود جاي مي دادند و صبح هنگام اگر تخم مرغ سياه شده بود نشان سياهي بخت آنان و اگر سرخ گشته بود علامت نيك بختي و سعادت آنان محسوب مي شد. و از ديگر رسوم نيز آويختن جوراب و كيسه بر پشت بام منازل بود، به اين اميد كه جوراب و كيسه ها از گاقاندچك (هدايا ) پر شود و بخت دم بختان گشوده گردد. و در آخر اضافه مي كند، متاسفانه اكنون از آنهمه آداب و رسوم گذشتگان چيزي جز تزيين درخت كاج باقي نمانده است. * درخت كاج، درخت حيات و دانش آرداك مانوكيان، اسقف اعظم ارامنه مي گويد: ارمنيان شب ژانويه درخت كاجي را كه از قبل تهيه كرده اند تزيين مي كنند و از آنجاييكه تقديس درخت جزئي ازعلاقه به طبيعت است درخت برايشان مظهر زندگي و جنبش شناخته مي شود و در كتاب مقدس نيز از درخت حيات درخت، دانش و غيره بارها ياد شده است. اما اينكه درخت كاج بصورت فعلي از چه تاريخي رواج يافته اقوال فراوان است. به روايتي درخت كاج را نخستين بار به سال 1605 ميلادي در آلمان به صورت امروزي تزيين مي كردند و گفته مي شود مارتين لوتر پدر پروتستانيسم عادت داشت كه در شب تولد حضرت مسيح شاخه هاي درختان كاج را به خانه مي برد و براي شادماني كودكان آن را تزئين مي كرد و همين عادت بعدها به يك رسم و آيين عمومي تبديل يافت و در 1840 ميلادي مراسم آرايش درخت كاج به انگلستان و امريكا راه يافت. * پاپانوئل، همان حاجي فيروز است از رسوم ديگر سال نو مسيحي بابا گاقاند بابا، زمستان سانتا، كلوز يا همان بابا نوئل معروف است. در پيدايش بابانوئل نيز آرائي قاطع وجود ندارد و هركدام از محققين نظريه خاصي درباره آن اظهار مي دارند اما از همه معروف تر داستان سانتا كلوز است كه شهرت فراوان دارد. آربي كشيش زاده داستان را اينگونه تعريف مي كند: سانتا كلوز جواني بوده كه در قرن چهارم ميلادي مي زيسته، در آن روزگاران دوشيزگان تنگدست به سبب نداشتن جهيزيه، از رفتن به خانه بخت محروم مي ماندند. شبي از شبها سانتا كلوز كيسه هايي از زر پركرده پنهاني از سوراخ بخاري به خانه دختركان دم بخت مي ريزد و آنان هم با استفاده از آن طلاهاي بادآورده جهاز تهيه كرده به خانه شوهر مي روند. از اينجاست كه سانتا كلوز يا بابانوئل (پدر يا مرد نيكوكار ) مظهر هدايايي مي شود كه به طور پنهان و ناگهان آماده مي شود. هنوز هم در ميان مسيحيان جهان و ارمنيان ايران اين رسم وجود دارد و مردان خيري هستند كه به طور ناشناس به در خانه هاي مردم تهيدست مي روند تا شاديشان را با آنها تقسيم كنند و اضافه مي كند، سانتا كلوز قديم و بابا نوئل جديد همان حاجي فيروز ايرانيان است كه تشابه فراواني با يكديگر دارند. البته اختلافاتي هم ميان آنان هست كه زائيده شرايط زماني و مكاني عصرهاي متفاوت مي باشد. * ناقوس ها به صدا درمي آيند سال نو مسيحي با به صدا درآمدن ناقوس ها آغاز مي شود. در ساعت 12 شب ناقوس ها آغاز سال نو مسيحي را در سراسر جهان اعلام يعني مي كنند اينكه يك سال ديگر گذشت و سال جديد آغاز مي شود سال 1999 ميلادي.... صورت اجراي مراسم مذهبي در شب ميلاد مسيح و جشن هاي آييني در شب سال نودر اقليت هاي مذهبي با اندكي تفاوت به يكديگر نزديك است. شروين اميريان 27 ساله پروتستان مي گويد: وقتي هوا آرام آرام تاريك مي شود و غروب از راه مي رسد همه در كليسا جمع مي شويم. در آنجا با يكديگر گفت وگو مي كنيم و شيريني و شام مي خوريم. در ساعت 12 شب چراغ هاي كليسا خاموش مي شود و ناقوس ها به صدا درمي آيد و پس از آنكه زنگ ساعت 12 بار به گوش رسيد چراغ ها روشن مي شود و اين آغاز سال نو مسيحي است. و چقدر خوب مي شود اگر در اين شب آسمان تهران كاملا سفيدپوش شود چون براي ما برف نشانه پاكي و عدالت است هرچند كه عيسي (ع ) در ناصره و در منطقه اي گرمسير بدنيا آمد. در حالي كه شروين دوست دارد شب سال نو همراه با بارش برف باشد تا از پشت پنجره هاي كليسا منظره شهر ديدني تر شود ژنيك آوانسيان يكي از ارامنه مي گويد گرچه تحويل سال نو در شب اول ژانويه است اما ما ارامنه علاوه بر آن صبح روز ششم ژانويه نيز در كليسا جمع مي شويم و به عبادت مي پردازيم. اول به محض ورود به كليسا بر صورت خويش علامت صليب مي كشيم و سپس نماز و دعاي صبح برگزار مي شود و در اواخر مراسم عشاي رباني مراسم توبه بجا آورده مي شود. و بعد از آن كشيش كبوتر روغن ريز را كه روغن مقدس را در خود جاي دارد از بالاي محراب برمي دارد و از سمت چپ به سوي سمت راست محراب در حاليكه محراب را طواف مي كند قدم برمي دارد و آنگاه از صحن كليسا پايين مي آيد و وارد جايگاه مقدس مي شود و به ميراث خانه مي رود و پس از پشت سر گذاشتن طول صحن كليسا دوباره از طرف چپ به بالاي صحن مي رود و كبوتر روغن ريز را به اسقف اعظم تبديل مي كند. * مراسم تبرك آب و نان مقدس كشيش زاده اين مراسم را با اشاره به ظرف آبي كه در صحن كليسا قرار داده شده تشريح مي كند و مي گويد: در اين مراسم ظرف بزرگي به روي صحن كليسا گذاشته شده كه حاوي آب است و كودكي كه لباس مخصوص بر تن دارد و نمادي از يحيي است كنار ظرف مي ايستد و آنگاه آب را با صليب و كتاب مقدس تبرك مي دهند و آياتي از انجيل خوانده مي شود كه مربوط به غسل تعميدمسيح است. بعد از آن صليب را در آب مي اندازند و با سرود كبوتر مرسل (يعني سرود روح القدس ) روغن مقدس سه بار در آب چكانده مي شود كه باز نماد غسل تعميد مسيح و نزول حضرت روح القدس است. همچنين سرودهاي خاصي در آن هنگام خوانده مي شود كه مربوط به آن روز و برگرفته از انجيل مسيح است. وي در مورد نان مقدس مي گويد: نان مقدس ناني است بدون خميرمايه و فقط از آرد و آب تشكيل شده است. نداشتن خمير مايه به اين معنا است كه مسيح از پدري جسماني متولد نشده و تبرك نان كه در آن روز توسط كشيش تكه تكه در دهان مسيحيان گذاشته مي شود نماد مسيح را در خود گرفتن و با جان ودل پذيرفتن است. چرا كه خود آن حضرت فرمود: من نان حيات هستم. كسي كه نزد من مي آيد هرگز گرسنه نشود و هركس كه به من ايمان آورد هرگز تشنه نگردد. (يوحنا) 6135 * مراسم شمع فروزان ژاكلين سركيسيان كه به همراه مادرش براي افروختن شمع خود به جايگاه مخصوص آمده، اين مراسم را نماد ظهور ميلاد عيسي مسيح به عنوان نور عالم مي داند و مي گويد: قبل از آنكه از نظر تاريخي ميلاد مسيح را جشن بگيرند، شمع فروزان در ميان مسيحيان نشانه اي از عيسي مسيح بود. وي اضافه مي كند: در عالم معنويت و روحانيت جهت ديدن نور الهي نياز به چراغ هدايت داريم و انجيل مي فرمايد عيسي مسيح آن نور بود. پس از پايان مراسم اسقف اعظم ضمن تبريك سال نو مسيحي و با اشاره به مصلوب شدن حضرت عيسي (ع ) تكه هاي بريده شده نان را در ميان آنان تقسيم مي كند. وي مي گويد: خود عيسي مسيح نيز بارها به موضوع مصلوب شدن خود اشاره فرمود و آنرا پيشگويي كرد. عيسي ( ع ) گفت: پسر انسان بدست مردم تسليم كرده خواهد شد و او را خواهند كشت و در روز سوم خواهد برخاست. (متي ) 722 محسن احمدي