Hamshahri corpus document

DOC ID : H-770319-41583S2

Date of Document: 1998-06-09

آرزومند تجربه بي انتهايي موزيك كوتاه شبانه نقشي بااسفنج اثر ايوكلاين درباره ايو - كلاين هنرمند فرانسوي كلاين اثري مانند مناظر در نورمهتاب را ارائه كرد كه سطوح ناهموار و متفاوت ديد از دور ونزديك را هموار نموده و به بيننده احساس بي وزني نسبي مي بخشيد. در ماه آوريل 1961 كه يوري گاگارين اولين انسان كيهان نورداز سفر فضايي خويش به كره زمين بازگشت، به كساني كه به ديدارش آمده بودند، چنين گفت: رنگ زمين، آبي بسيار زيبايي دارد. در اين زمان ايو - كلاين نقاش فرانسوي تنها كسي بود كه بيش از همه از اين خبر شاد شد. وي مي گفت: گاگارين در آسمان از نمايشگاه من ديدن كرده است. وسعت افكاركلاين به واقع و فضايي، رنگ تمام آثارش آبي بود. ايوكلاين شاعر، مجسمه ساز و موسيقيدان، فرزند پدر و مادري نقاش بود. ولي هيچگاه تعليم نقاشي نديده بود. وي بيشتر به دليل داشتن كمربند سياه در ورزش جودو، آرزوي داشتن كلاس تعليم آن را در سر مي پروراند. دوران فعاليت هنري وي فقط هشت سال طول كشيد و در سن 34 سالگي به علت سكته قلبي در سال 1962 درگذشت. مرگ زودرس كلاين كه از پيشگامان هنر مدرن پس از جنگ جهاني دوم محسوب مي شود، علاوه بر اينكه به شهرتش افزود، باعث تاسف فراوان دوستداران هنر وي شد. ايوكلاين در كنار درياي مديترانه چشم به جهان گشود و در شهرنيس بزرگ شد. وي تحت تاثير رنگ آبي دريا و آسمان قرار داشت و آرزومند تجربه بي انتهايي و بي وزني اين موضوعات در هنر نقاشي بود. اين هنرمند نقاش در اوايل رنگ كار، آبي ويژه خود را كه آبي بين المللي كلاين مي ناميد و آن را به ثبت نيز رسانده بود، بوسيله رول به روي كاغذ مي ماليد و از روغن استفاده نمي كرد تا دانه هاي پيگمنت رنگي، آزادانه و يكنواخت به روي كاغذ پخش شوند و سطحي مخملي بوجود آيد. آثاري كه به اين صورت بوجود آورد، بيننده را جذب مي كرد، به درون مي كشيد و به وي احساس بي وزني مي بخشيد. وي براي پاك كردن مازاد رنگ از روي تصوير، از اسفنج استفاده كرد و متوجه شد كه به سرعت رنگ را به خود جذب مي كند و به شكل زيبايي درمي آيد. بنابراين به نصب آنها به روي يكي از آثارش با نام موسيقي كوتاه شبانه اقدام اين كرد اثر كه آن را در سال 1960 ارائه كرد، چنان حالت هيپنوتيزم دارد كه بيننده نگاه خود را در آن گم كرده و به پرواز درمي آيد. وي علاوه بر اسفنج، سنگ و شن رانيز به روي بعضي از تابلوهايش مي چسباند و آنها را با رنگ آبي معروفش رنگ مي زد. اين اشياء، سطح را مي شكست، به سوي بيننده مي آمد و احساس عمق به تصوير مي داد، مثل آسماني سنگي يا عمق دريا. ايو - كلاين كه از سال 1960 خود راايو - لو - مونوكروم (كسي كه از يك رنگ استفاده مي كند ) مي ناميد، در آثار اسفنجي و گچي اش از رنگ طلايي و صورتي نيز استفاده كرد. در نمايشگاهي كه مدت كوتاهي پس از ماجراي فضانوردي گاگارين با عنوان نقشهاي زميني برگزار كرد، فرمهايي قالبي و گچي و ژئوفيزيكي را به رنگهاي آبي و صورتي به نمايش گذاشت. به اين ترتيب، آنچه را كه اسفنجها گفته بودند، شفاف تر و روشن تر نمود. ايو - كلاين اثري مانند مناظر درنور مهتاب را ارائه كرد كه سطوح ناهموار و متفاوت ديد از دور و نزديك را هموار نموده و به بيننده احساس بي وزني نسبي مي بخشيد. در زماني كه جنگ مسابقاتي براي كسب تكنولوژي فضايي و خرج ارقام نجومي براي فرود اولين انسان به روي كره ماه، و دستيابي به دانش دستگاههاي كيهان پيما به شدت بين دو سيستم سياسي در جريان ايو بود-، كلاين و آثارش مدتها بود كه بر كره ماه نشسته بود و با وجود هياهو و جنجالي كه همراه آثار وي وجود داشت، مانند ماجراجوياني آرام، حق تقدم هنر را هميشه و هنوز نيز در همه جا دوباره تاييد مي كند. ترجمه: لادن گل - آراسته