Hamshahri corpus document

DOC ID : H-770318-41577S1

Date of Document: 1998-06-08

جام شانزدهم در دستان پائولومالديني آرام ؟ مي گيرد مرد سرنوشت ساز لاجوردي پوشان در جام جهاني فرانسه باشگاه: ميلان كشور: ايتاليا تاريخ تولد/6/1968 26درميلان اولين بازي ملي مقابل 1988 يوگسلاوي تعداد بازي ملي بازي 88 و 9 گل افتخارات: قهرمان 1993 1994 1988 1992 ليگ ايتاليا 1995 قهرمان باشگاههاي 1990 1994 اروپا1989 قهرمان سوپر جام قهرمان 1995 اروپا1989 1990 جام بين قاره اي 1989 1990 .سرويس ورزشي: زندگي پائولو مالديني مانند ساير بازيكنان تيم ملي فوتبال ايتاليا پس از بازي پاياني رقابتهاي جام جهاني امريكا دگرگون شد. در آن روبرتو زمان، باجو ضربه پنالتي خود را به بالاي دروازه برزيل زد تاايتاليا دو دستي جام قهرماني راتقديم برزيلي ها كند. مالديني مي گويد: هيچكس روبرتورا سرزنش نكرد و نمي كند چون براي نواختن ضربات پنالتي به بخت و اقبال نياز است. همچنين در طول بازي پاياني شانس گل صددر صد نداشتيم و نمي توانستيم ادعا كنيم كه تيم برتر ميدان هستيم. شكست در بازي پاياني تاثيرعجيبي بر روحيه بازيكنان ايتاليايي گذاشت كه هنوز هم آن ناكامي را به فراموشي نسپرده اند. مالديني 29 ساله مي گويد: اگر در وقت قانوني و اضافه مغلوب برزيل مي شديم احساس افسردگي مي كرديم اما شكست در ضربات پنالتي ما را افسرده و دلزده كرد. تمام بازيكناني كه در جام جهاني حضور داشتند پس از پايان رقابت ها به سفر رفتند وخاطرات جام را به فراموشي سپردند اما بازيكنان ايتاليا ازنظر روحي خسته و فرسوده بودند وهرگز نتوانستند به شرايط آرماني بازگردند. پس از پايان رقابتهاي جام جهاني امريكا، بازيكنان بزرگي چون مالديني، كاستاكورتا، آلبرتيني، دونادوني، ماسارو، تاسوتي و باره سي به بازيكناني معمولي تبديل شدند كه همين افت كيفي باعث سقوط آ. ث. ميلان به رده هاي پايين جدول شد. سه هفته قبل از آغاز رقابتهاي جام جهاني امريكا، تيم آ. ث. ميلان در فينال جام قهرماني باشگاههاي اروپا با 4 گل بارسلونا را در هم كوبيداما يكسال بعد، آ. ث. ميلان با همان بازيكنان در بازي پاياني مغلوبتيم جوان و بي تجربه آژاكس شد. درحقيقت، خستگي بازيكنان ملي پوش ميلان باعث شد تا اين تيم قهرماني در ليگ كالچو را از دست بدهد و فابيو كاپلو سن سيرو را به مقصدرئال مادريد ترك كند. از باره سي سوي ديگر، هم كه توان برابري با مهاجمان حريف را نداشت ازفوتبال كناره گيري كرد. مالديني مي گويد: من از ده سال قبل يعني قبل از ورود ريكارد، گوليت و فان باستن براي ميلان بازي مي كردم وهر سال مقام هاي بسياري را كسبمي كرديم اما ناگهان به بن بست رسيديم و متوجه شديم كه آ. ميلان غرق ث در بحران است. بسياري ازكارشناسان، علت اصلي سقوطآ. ث. ميلان را ناكامي تيم ملي فوتبال ايتاليا در رقابتهاي جام جهاني امريكا عنوان مي كنند. آنهامعتقدند كه شكست اين تيم در فينال جام جهاني، اعتماد به نفس بازيكنان ملي پوش را از بين برد وآنها نتوانستند به شرايط ايده آل گذشته بازگردند. با اين حال، مالديني با جديت هر چه تمام تر به تمرينات خود ادامه داد و مكانش را در تركيب اصلي تيم ملي حفظ كرد. مالديني روز 26 ژوئن سه روز پس از آخرين بازي تيم ايتاليا در مرحله مقدماتي جام جهاني سي امين، سالگرد تولدش را جشن خواهد گرفت. البته اگر ايتاليا به دور دوم رقابتها راه نيابد، مالديني مجبوراست، جشن تولدش را در خانه برپاكند كه چنين جشني لذت بخش نخواهدبود. در حال حاضرفاكتي با 94 بازي ملي ودينوزوف با 112 بازي ملي در فوتبال ايتاليا ركورد دار هستند اما مالديني مي تواند ركورد اين دو بازيكن را بشكند. مالديني مي گويد: هرگز در مورد ركورد شكني فكر نمي كنم چون مهمترين بازي ملي من بازي مقابل يوگسلاوي در سال 1988 بود و از آن به بعد سعي كرده ام كه حداكثر توان خود را درداخل ميدان خرج كنم. هم اكنون، سزار مالديني (پدرپائولو ) هدايت تيم ايتاليا رابرعهده دارد با اين حال پدر و پسررابطه اي بسيار رسمي با يكديگردارند. البته قبل از پيوستن سزاربه تيم ملي، مالديني جوان كاپيتان اين تيم بود به همين دليل نمي توان پدر را متهم به حمايت و جانبداري از پسر كرد. همچنين هنگامي كه پائولو در جريان بازي با انگليس آسيب ديد، پدر بلافاصله، بازيكن ديگري را جايگزين وي كرد و حتي يك لحظه هم دچار شك و ترديد نشد. پائولو در سال 1985 هنگامي كه 16 سال سن داشت اولين بازي خود را براي آ. ميلان ث انجام داد ودر سال به 1988 اردوي تيم ملي راه يافت. در همان سال، مالديني به ستاره تيم ايتاليا در رقابتهاي جام ملتهاي اروپا تبديل شد. ايتاليا در مرحله نيمه نهايي مغلوب شوروي شد امامشخص بود كه لاجوردي پوشان صاحبيك مدافع چپ پاي كلاسيك كامل شده اند. پائولو مي گويد: من موفقيت خودرا مديون پدرم هستم. هنگامي كه عكس وي را در حال حمل كردن جام قهرماني باشگاههاي اروپا مشاهده كردم، تصميم گرفتم كه به يك بازيكن بزرگ تبديل شوم. زماني كه پدرم مربي تيم جوانان ميلان بود بامن شديدتر از سايربازيكنان برخورد مي كرد تا اينكه متهم به جانبداري از من به همين نشود دليل مجبور بودم، سخت تر وبهتر از ساير هم تيمي هاي خود تمرين كنم. در سال 1994 مالديني از سوي مجله ورلد ساكر به عنوان بهترين بازيكن جهان انتخاب شد. مالديني مي گويد: در گذشته همواره گلزنان به عنوان بهترين بازيكنان فوتبال جهان معرفي مي شدند اما انتخاب من باعث شد تا مدافعان نيز به آينده خوداميدوار باشند. سال 1994 سال پرباري براي مالديني بود. وي در اين سال قهرمان جام باشگاههاي اروپا و نايب قهرمان جام جهاني شد و همگان وي را به عنوان بهترين مدافع چپ فوتبال جهان معرفي كرده اند. مالديني در جام فرانسه 1998جهاني علاوه بر كارهاي تدافعي قصد مشاركت فعال دركارهاي تهاجمي را وي دارد در يكي از بازيهاي دوستانه تيم ايتاليا كه مقابل تيم پاراگوئه برگزار شد با حضور در محوطه جريمه حريف، يك گل بسيار زيبا به ثمر رساند. پس از اين گل يكي از مدافعان تيم پاراگوئه با آرنج به صورت مالديني كوبيد كه پس از اين حادثه سزار مالديني به كنار زمين آمد و نسبت به اين حركت ناجوانمردانه معترض شد. سزار پس از پايان بازي گفت من به دليل اينكه پسرم در آن حادثه صدمه ديد به كنار زمين نيامدم چون در نزد من، پائولو و ساير بازيكنان تيم ايتاليا يكسان هستند و تفاوتي ميان آنها قائل نيستم. اينگونه به نظر مي رسد كه تيم ملي فوتبال ايتاليا پس از سالها، قدرت تهاجمي خود را بازيافته كه اين خبري ناخوشايند براي ساير تيم هاي فوتبال جهان است. مالديني هم پس از سپري كردن چهار سال پرهياهو، نكات بسياري آموخته و با آمادگي كامل در رقابتهاي جام جهاني فرانسه حضور مي يابد. فرانسه آخرين جام جهاني پائولو است، او اين فرصت طلايي را به راحتي از دست نخواهد داد. امير بهادري نژاد