Hamshahri corpus document

DOC ID : H-770313-41539S2

Date of Document: 1998-06-03

عكاسي و اشاعه فرهنگ كتابخواني عكسها از: مهران مهاجر گزارشي از برگزاري چهارمين نمايشگاه عكس كتاب از نگاه عكاسان تعداد عكاسان حرفه اي كه در نمايشگاه شركت كرده بودند كم بود. چهارمين نمايشگاه عكس كتاب از نگاه عكاسان همزمان با يازدهمين نمايشگاه بين المللي كتاب به منظور ارتقاء سطح فرهنگ بصري و كتاب و كتابخواني در سه بخش مسابقه، جنبي و ويژه از 29 ارديبهشت تا 8 خرداد در محل دائمي نمايشگاه ها برگزار شد. در اين نمايشگاه كه داوري آن توسط اسماعيل عباسي، محمد غفوري، محسن راستاني، مهران صادق زاده و عليرضا كريمي صارمي انجام شد از ميان 522 قطعه عكس رسيده از 176 عكاس قطعه 49 به بخش مسابقه راه يافت. بخش ويژه نمايشگاه نيز شامل عكس هاي عكاسان حرفه اي مانند فخرالدين فخرالديني، محمدرضا بهارناز، كورش امام و... بود. عكس هاي اين بخش نيز همگي در ارتباط با كتاب بودند و در انتها در بخش ويژه 25 قطعه از پرتره هاي نويسندگان معاصر كه توسط مريم زندي گرفته شده بودند به نمايش درآمد. اغلب عكس هاي به نمايش درآمده دربخش مسابقه به غير از چند عكس تكراري خاص، و يكنواخت بودند كه البته شايداز دلايل آن محدودبودن موضوع نمايشگاه وكمبود وقت جهت اطلاع رساني بوده است. عكس نفر اول پس از انتخاب و راي قطعي داوران توسط ستاد برگزاري نمايشگاه كتاب حذف شد. به گفته اميرعلي جواديان دبير بخش عكس نمايشگاه، ستاد برگزاري به لحاظ اينكه آن را با شرايط و ضوابط نمايشگاه همخوان نديد تصميم به حذف آن گرفت. زيرا اشاعه فرهنگ كتابخواني كه از اهداف مهم برگزاري نمايشگاه است در اين عكس ديده نشده است. داوري نيز كه از مسائل بحث انگيز اغلبنمايشگاه ها است، در اين نمايشگاه موردانتقاد عده اي از عكاسان واقع شد. حسن سربخشيان كه با 3 عكس در بخش جنبي نمايشگاه شركت كرده است، اعمال نظر در مورد انتخاب داوران را معضلي بزرگ در كشورمان مي داند. به گمان او تا وقتي اين معضل حل نشود عكاسي ما رشد نخواهد كرد. او معيار ارسال عكس توسط عكاسان را شناخت داوران مي داند و معتقد است زماني كه عكاسي داور را نمي شناسد و بطوركلي جمع داوران مورد قبولش نيستند، ترجيح مي دهد عكسش در آن نمايشگاه نباشد. مثلا ما در مسابقات ديگر مثل نمايشگاه دوسالانه عكاسي همين مشكل را داريم. اصلا ما يك انحصارطلبي در انتخاب داوران وبرگزاركنندگان نمايشگاه ها داريم كه متاسفانه از ميان حدود 3 2 تا هزار عكاس فقط همين 2 يا 3 نفر هميشه مسئول چنين كاري هستند. مهرداد اسكويي نيز كه با 4 عكس قابل تامل در نمايشگاه شركت كرده بطوركلي به داوري عكس ها انتقاد دارد و مي گويد: انتظارم از سطح كيفي نمايشگاه بيشتر بود و با ديدن اين عكس ها برآورده نشد، همينطور نحوه ارائه عكس ها مي توانست خيلي بهتر باشد. جواديان درباره اين موضوع مي گويد: سعي كرديم در سطح داوري تنوع داشته باشيم. من سعي كردم از عكاسان، تئوريسين ها و حتي مدرسين اين رشته كمك بگيرم و البته چون نيروهاي انجمن سينماي جوان ما را در امر اطلاع رساني خيلي كمك كردند از آنها نيز در امر قضاوت كمك گرفته ايم. در مجموع داوري خوب بود و هيچكس اعمال نظر خاصي نكرد. علي حجتي قمي نفر دوم بخش مسابقه براي اولين بار است كه بطور جدي عكاسي مي كند و بعد از مطلع شدن از موضوع نمايشگاه، عكس خود را صرفا به همين منظور گرفته است. وي مي گويد: پشت هر كدام از عكس هاي نمايشگاه تفكري وجود و دارد به نظر من بعضي از عكس ها قابليت تعبير و تفسير را دارند و بعضي از عكس ها نيز مانند عكس مهران مهاجر آنقدر مبهم هستند كه فقط خود عكاس از آن مي تواند استفاده كند. (!) مهران مهاجر نفر سوم بخش مسابقه با يك مجموعه 6 قطعه اي در نمايشگاه شركت كرده كه البته 3 قطعه از عكس هايش به مسابقه راه يافته اند. جواديان درباره اين نمايشگاه گفته است: چهارمين نمايشگاه كتاب از نگاه عكاسان به لحاظ محدوديت زماني كه وجود داشت، مسلما داراي كيفيتي كه من انتظار داشتم نبود، چرا كه برگزاري چنين نمايشگاهي حداقل 6 ماه وقت مي خواهد درحاليكه ما فقط يك ماه وقت داشتيم. سربخشيان نيز معتقد است نمايشگاه امسال نسبت به سال هاي قبل از نظر كمي و كيفي رشد محسوسي داشته است. وي اضافه مي كند: به جهت اينكه ما در نمايشگاه هاي كل كشور مانند جشنواره هاي منطقه اي و غيره سياست هاي خاص و برنامه ريزي طولاني مدت نداريم، عكاسي ما با يك بلاتكليفي مواجه است. براي مثال دو سال پيش در همين نمايشگاه، كتاب نمايشگاه چاپ شد ولي به دلايلي به دست عكاسان نرسيد، خوب استقبال عكاسان هم به همين دلايل هر سال كمتر مي شود. اگرچه در آمار و ارقام تعداد عكاسان زياد است ولي تعداد عكاسان حرفه اي كه در نمايشگاه شركت كرده اند بسيار كم است. به نظر من اگر قرار است اين نمايشگاه ها ادامه داشته باشند، مسئولان بايد تمهيداتي را براي عكاسان درنظر بگيرند و با برنامه ريزي بلندمدت كار كنند. اسكويي نيز گفته است: برگزاري چنين نمايشگاهي بالقوه مثبت است. چرا كه باعث مي شود عكاسان حساس تر و دقيق تر به موضوعاتي كه پيرامونشان اتفاق مي افتد نگاه كنند. وي همچنين ارائه بن كتاب به شركت كنندگان را حركتي مثبت مي داند و مي گويد: اي كاش برگزاركنندگان به جاي اهداي جوايز آنها را صرف ارائه بهتر كيفي نمايشگاه مي كردند.