Hamshahri corpus document

DOC ID : H-770307-41482S4

Date of Document: 1998-05-28

كارشناسان و پزشكان داروساز مشكل در گفت و گو با همشهري: دارويي كشور كمبود ارز نيست سرويس شهري: به رغم آشنايي اندك مردم با مسائل دارويي، نداشتن فرهنگ استفاده صحيح از دارو و از ميان رفتن هويت داروخانه ها و داروسازان، متاسفانه مشكلات دارويي كشور به زعم عده اي تنها كمبود ارزدانسته شده ونقش مهم مردم در رفع يا دستكم كاهش اين مشكل جدي گرفته نشده است. به گزارش خبرنگار ما و به استناد نظريات كارشناسان دارويي كشور، بسياري از مشكلات كنوني دارو و درمان، با فرهنگ سازي، نهادينه كردن مشاركت مردم، بهره مندي از اهرم هاي كنترل و نظارت و برخورداري داروخانه ها از پزشك داروساز مي تواند از جامعه رخت بر بندد وآسايش و آرامش را نسبت به دارو و درمان جايگزين دغدغه واضطراب شهروندان كند. يكي از كارشناسان دارويي كشور پيرامون معضل خود درماني به خبرنگار ما گفت: با شايع شدن اين عادت درميان مردم متاسفانه بخش عمده اي از داروها به جاي آنكه درداروخانه ها باشد و در موقع ضرورت مورد استفاده نيازمندان واقعي قرار گيرد سر از خانه هادرمي آورد و پس از مدتي به علت گذشت زمان ازگردونه مصرف خارج شده ودر عمل سرمايه ملي به هدرمي رود. وي نظارت و در دسترس قرارنگرفتن دارو بدون تجويز پزشك را راه حل پيشگيري از اين معضل اعلام كرد و گفت: در مرحله نخست داروخانه ها نبايد هيچ دارويي را بدون نسخه پزشك در اختيار متقاضي قرار دهند و ديگر اينكه شهروندان متقاضي دارو به خاطر حفظ سلامت و بهداشت خود و خانواده نبايد بدون نسخه پزشك دارو مصرف كنند زيرا بروز يك عارضه در ابتدا ممكن است با مصرف يك دارو از ميان برود اما در درازمدت عارضه هاي بس بزرگ تري را نصيب بيمار كند كه علاج آن هزينه هاي بسيار گزافي را به بيمار و جامعه تحميل خواهدكرد. كارشناس ديگر امور دارويي وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشكي به خبرنگار ما گفت: مصرف دارو بايدقانونمند و مبتني بر نظر پزشك معالج باشد، در غيراين صورت داروهاي موجود در داروخانه ها به جاي آنكه بيمار را مداوا كند و در راه صحيح مورد استفاده قرارگيرد از شبكه قاچاق دارو و يا از منازل سردرمي آورد و درنهايت ممكن است در يك مقطع خاص نتواند تقاضاي بيماررا پاسخگو باشد. وي اضافه كرد: اينكه يك دارو از شبكه قاچاق سردرمي آورد و مانند نقل و نبات در منازل افراد به وفور يافت مي شود حكايت از واقعيتي دارد كه يكي از آنها ارزان بودن بيش از حد دارو در كشور است. عامل ديگر به فرهنگ استفاده از دارو بازمي گردد كه متاسفانه اغلب بيماران به هنگام مراجعه به پزشك اين قضاوت نادرست را دارند كه پزشك حاذق كسي ا ست كه فهرستي از دارو را براي بيمار خود رديف كند و داروي بيشتري را در اختيار وي قرار دهد. اگر پزشكي به بيمار خود بگويد كه نيازي به مصرف دارو ندارد، بيمار پزشك را ناتوان در درمان خود مي داند و شايد رغبتي براي مراجعه دوباره به او نداشته باشد ومتاسفانه اندك پزشكان بي تعهد براي آنكه بيمار خودرا راضي نگهدارند، رضايت بيمار را بر قوانين و قاعده هاي پزشكي ترجيح مي دهند و در مواردي كه نيازي به تجويز دارو به بيمار وجود ندارد با فهرستي ازداروها به ظاهر تخصص وتوانايي خود را به رخ بيمار كشيده و او را راضي و خشنودروانه داروخانه و منزل مي كنند! اين كارشناس افزود: براي آنكه مشكلات يادشده دامن جامعه پزشكان را نگيرد و ويروس كسب سود و منفعت به دايره اخلاق پزشكي سرايت نكند و از آن سو مردم نيز دامنه انتظارها و توقع هاي خود را منطقي و آگاهانه كنند بايد مطبوعات، راديو و تلويزيون به صحنه آمده وفرهنگ استفاه از دارو را با مراجعه به نظريات متخصصان، كارشناسان و پزشكان در جامعه و در ميان شهروندان اشاعه در دهند غيراين صورت، هر روز بيش ازگذشته سرمايه ملي هدر خواهد رفت و واقعيت هاي دارو ودرمان كشور در پس غبار منفعت طلبي، مسئوليت نشناسي وفاصله از اخلاق پزشكي مجهول مي ماند و حركتي مفيد براي ازميان برداشتن مشكلات دارو و درمان صورت نمي گيرد.