Hamshahri corpus document

DOC ID : H-770224-41336S1

Date of Document: 1998-05-14

به بارش هاي زمستاني خوش بين ..امسال هم بايد در نباشيم: مصرف آب صرفه جويي كرد در حالي كه متوسط بارندگي در ايران كمتر از يك سوم بارش هاي كره زمين است در زمستان گذشته فقط 50 درصد بيشتر از متوسط معمول، در ايران باران باريد پيش درآمد: زمستان گذشته سرزمين ما يكي از پر باران ترين فصل هاي بارش خود در ده سال گذشته را تجديد كرد. در حالي كه سه سال كمبود بارش زمينه وقوع يك خشكسالي شديد را فراهم كرده بود، خوشبختانه حجم قابل توجه بارش هاي جوي موجب شد حوزه هاي آبخيز ما دست كم در بالا دست ها سيراب شوند و با تغذيه به نسبت مطلوب سفره هاي آب زيرزميني خطر خشكسالي واپس بنشيند. از همين رو دلنگراني براي كم آبي در ماه هاي اخير كاهش پيدا كرد. آنچنانكه بسياري گمان كردند ديگر دوره صرفه جويي براي مصرف آب تمام شده است و اكنون مي توان بي دريغ و به هر مقدار، آب مصرف كرد. اين در حالي است كه بارش هاي زمستان گذشته فقط 50 درصد از متوسط معمول بارش سالانه ايران افزون تر بود و در شرايطي كه سهم كشور ما از نزولات جوي كمتر از يك سوم متوسط بارش هاي كره زمين است، حتي دو برابر شدن بارندگي در ايران هم نمي تواند شرايطي فراهم كندكه ما ديگر نگران كم آبي نباشيم پس، ترديدي وجود ندارد كه با وجود بارش هاي زمستان، همچنان مي بايست صرفه جويي در مصرف آب، به دقت و به جد مورد توجه هم ميهنان گرامي قرار اما گيرد در گزارشي كه خواهيد خواند به يك روي ديگر سكه، اسراف در مصرف آب پرداخته شده است. اينكه با افزايش توليد فاضلاب، آب و خاك كشور ما بيشتر در معرض آلودگي قرار مي گيرد و از اين نظر حتي در بهترين شرايط برخورداري از منابع آب، بازهم صرفه جويي در مصرف آن بسيار ضروري است. ميزان فاضلاب شهري و صنعتي در ايران تا سال 1390 شمسي به 8 ميلياردمترمكعب مي رسد. باتوجه به محدوديت منابع آبي كشور، مديريت صحيح صنعت آبو فاضلاب اهميت بيشتري مي يابد. كارشناسان عقيده دارند كه محدوديت منابع آبي مناسب براي مصارف شهري صنعتي وروستايي، و كشاورزي در كشورهاي آسيايي از جمله ايران، متوسط پايين ريزش هاي جوي دراين مناطق، توان بالقوه بالاي تبخيرآبي، افزايش جمعيت و گسترش شهرنشيني همگام با توسعه اقتصادي، مديريت صحيحي را در صنعت آب و فاضلاب طلب مي كند. به گزارش خبرگزاري جمهوري اسلامي متوسط ريزش هاي جوي در ايران 260 ميليمتر درسال است و توزيع بسيارناهماهنگي دارد. متاسفانه حدود 70 درصد از 413 ميليارد مترمكعب نزولات جوي سالانه كشور تبخير مي شود و 123 ميليارد مترمكعبآب حاصل از بارندگي در خاك نفوذ مي كند و يا به رودخانه ها جاري مي شود. به اين ترتيب متوسط بارندگي موثر كشور حدود 70 ميليمتر در سال است. سالانه 12 ميليارد مترمكعبآب از مرزها وارد كشور مي شود و حجم آب قابل دسترس براي مصارف مختلف در كشور به 135 ميليارد متر مكعب مي رسد. با اين وصف منابع آب محدود است، اما تقاضا براي آن در حال افزايش مي باشد. طبق بررسي هاي انجام شده حدود 30 سال پيش 37 درصد جمعيت كشور شهرنشين بودند در حالي كه اين رقم در سال 1370 به 57 درصد رسيد و اكنون بيش ازدرصد 60 است. رشد جمعيت، توسعه شهرنشيني و صنعتي شدن كشور، افزايش مصرف آب و بالا رفتن سرانه توليد فاضلاب را به دنبال دارد. ( از كل آب مصرفي كشور هر روزحدود 80 درصدآن به فاضلاب تبديل مي شود ) بنابراين هرروز بر ضرورت اجراي طرح هاي فاضلاب در كشور افزوده مي شود. در حال حاضر در 130 شهر كشور طرح هاي شبكه جمع آوري و تصفيه فاضلاب شهري در دست اجراست. همچنين در 70 شهر اجراي اين گونه طرح ها در دست مطالعه است كه در صورت تامين اعتبار و تخصيص بودجه كافي و مناسب، قابل اجرا خواهندبود. اكنون حدود 96 درصد از جمعيت شهري كشور از نعمت آب بهداشتي برخوردار اين هستند رقم در روستاها به بيش از 86 درصد مي رسد. با اجراي طرح هاي فاضلاب مي توان از پسابهاي تصفيه شده براي آبياري زمين هاي كشاورزي، رفع برخي از نيازهاي آبي شهرها در بخش غيرشرب، آبياري فضاهاي سبز و... استفاده كرد و از بكارگيري آب تصفيه شده براي مصارف غيرشربجلوگيري كرد و از بحران كم آبي در كشور كاست. از سوي ديگر با پيشرفت دانش تصفيه فاضلاب، مي توان از پساب تصفيه شده فاضلاب در بخش صنعت نيز در آينده استفاده كرد. همچنين با اجراي طرح هاي فاضلاب ازآلوده شدن منابع آب زير زميني و سطحي كشور جلوگيري كرد. بديهي است كه به دليل رشد روزافزون جمعيت شهري، فعاليت هاي صنعتي توسعه، تاسيسات و شبكه هاي آب و فاضلاب، بازسازي و بهسازي تاسيسات يادشده ضروري است. از اين رو ارتقاي كيفيت روش هاي بهره برداري از تاسيسات وشبكه هاي آب و فاضلاب جهت تامين آب بهداشتي مورد نياز شهرها، مهار و تصفيه فاضلاب الزامي است. ليكن به دليل رشد ميزان تورم و سرمايه بربودن اينگونه تاسيسات، ايجاد ظرفيت هاي جديد، مخارج سنگيني دارد. بنابراين بايد ازظرفيت هاي فعلي به شكل بهينه و مطلوبي استفاده كرد. از سوي ديگر در بخش آب و فاضلاب توسعه ظرفيت هاي علمي و تحقيقاتي بايد جدي تلقي زيرا شود بدون توسعه اين بخش نمي توان گام هاي بلند و بنيادي برداشت. طبق بررسي هاي انجام شده ظرف 2 دهه اخير توجه به مسائل محيط زيست ومنابع آب از حالت فرعي به موضوعي واجد اهميت و محوري تبديل شده، زيرامنابع طبيعي از جمله آب محدود هستند و توليد مجدد منابع طبيعي بسيار گران و پرهزينه تر از محافظت از اين منابع است. با ايجاد شرايط منطقي و معقول مي توان از سرمايه گذاري بخش خصوصي اعم از داخلي و خارجي در صنعت فاضلاب بهره مند شد.