Hamshahri corpus document

DOC ID : H-770222-41311S9

Date of Document: 1998-05-12

ديدگاه ضرورت برنامه ريزي براي اوقات فراغت تابستاني حدود 15 ميليون جوان و نوجوان ايراني با آغاز فصل تابستان براي مدت زماني نه چندان كوتاه از فعاليت هاي آموزشي فارغ مي شوند وگذران اوقات فراغت براي آنان و خانواده هايشان در اين مدت به يك مشكل روزمره تبديل شواهد مي شود موجود نشان مي دهد اگر چه كمبودامكانات تفريحي و آموزشي در بسياري مناطق به ويژه شهرهاي كوچك يك مشكل عمده است، اما از امكانات موجود نيز بهره وري مناسبي به عمل نمي آيد و حتي در مناطقي همچون بخش هايي از تهران كه تلاش هاي فراواني براي گسترش مراكز گذران اوقات فراغت صورت گرفته است، خانواده ها برنامه ريزي مناسبي براي استفاده كودكان خود از اين مراكز ندارند. درباره سامان دهي مسئله گذران اوقات فراغت تابستاني، راهكارهاي گوناگوني قابل بررسي است، اما به نظر مي رسد براي آن دسته از مناطقي كه با كمبود امكانات روبه رو هستند، ادامه فعاليت مراكز آموزش دولتي در فصل تابستان و بهره برداري مناسب از نيروي انساني و تاسيسات اين مراكز بتواند يكي از راه حل هاي كوتاه مدت و مناسب باشد. آموزگاران، استادان و فعالان امور فرهنگي در هر استان مي توانند تحت مديريت يكي از ادارات مسئول در فصل تابستان برنامه هاي متنوعي براي پربار تركردن اوقات فراغت جوانان و نوجوانان تهيه و اجرا كنند. اين برنامه ها با هزينه اندك و در مراكز آموزشي كه در طول تابستان فعال نيست ضمن كمك به بهره برداري بهينه از امكانات موجود و بالابردن بهره وري نيروي انساني به باروري نيروهاي جوان و پرتوان كشوركمك مي كند. متاسفانه بي برنامه بودن برخي ادارات و نهادها در فصل تابستان همه ساله زيان هاي جبران ناپذيري به توان بالقوه انساني كشور وارد كرده است. جا دارد كه شوراي عالي جوانان كشور در اين زمينه فعال تر برخوردكند و با تدوين برنامه هاي عملي و اجرائي در اين زمينه در شهرستان هافعاليت خود را گسترش دهد. در آستانه قرن بيست ويكم ديگر يك جامعه نمي تواند با اتكا به نخبگان و نيروهايي كه به صورت خودساخته و با بخت و اقبال استعدادهاي خود را بروز مي دهند دست آوردي براي آيندگان داشته باشد. نهادهاي حكومتي با امكاناتي كه در اختيار دارند بايد به پرورش استعدادها و ايجاد زمينه رشد و شكوفايي جوانان و نوجوانان كمك كنند و نگذارند استعدادها يك به يك پژمرده شود و يا به بيراهه و يا مسيرهايي كه منافع اكثريت جامعه را فراهم نمي كند كشيده شوند. بهره گيري از صدا و سيما به عنوان يك وسيله ارتباطي فراگير مي تواند در اين زمينه كارآمد باشد اما نه با نمايش برنامه هاي تخدير كننده كه بيننده را به عنوان يك مخاطب بي اراده در نظرگرفته و از او عنصري منفعل مي سازد. بخش عمده برنامه هاي ويژه جوانان و نوجوانان به ويژه در فصل تابستان بايدبه نحوي تهيه شود كه مخاطب را در اجراي برنامه وبخش هاي مختلف آن مشاركت دهد و در دورترين نقاط كشور موجب تحرك و تفكر جوانان و نوجوانان و برانگيختن آنان به سوي فراگيري بيشتر فنون و علوم مختلف شود. جذب و به كارگيري كارشناسان علوم انساني و دانش آموختگان اين رشته ها كه همه ساله به خيل بيكاران مي پيوندند و اختصاص بخشي ازبودجه تهاجم فرهنگي صدا و سيما به اين منظور به طور قطع در درازمدت كارساز است. م. توحيد