Hamshahri corpus document

DOC ID : H-770213-41219S1

Date of Document: 1998-05-03

آنچه بود، آنچه نبود! عكس از حسين غفاري - ياسوج نگاهي به بخش عكس دو جشنواره انجمن سينماي جوان و دانشجويان كشور نمايشگاه امسال نسبت به سال گذشته دچارافت كمي و كيفي قابل توجهي بود كه دليل عمده آن شايد نداشتن تعريف مشخصي براي برگزاري جشنواره از سوي برگزاركنندگان آن است. در اولين ماه سال 1377 شاهد برپايي دونمايشگاه عكس در تهران بوديم، كه هر يك به دلايلي در خور توجه و بررسي يكي نمايشگاه بودند عكس سينماي جوان بود كه از 24 تا فروردين 28در فرهنگسراي بهمن برگزار شد و ديگري نمايشگاه عكس اولين جشنواره سراسري دانشجويان كشور كه از فروردين 29 تا 2 ارديبهشت در نگارخانه تهران برپا شد. در بخش عكس پانزدهمين جشنواره سراسري سينماي جوان شاهد همان موضوعات ثابت هميشگي از قبيل آيين هاي ما، محيط زيست و... بوديم. داوران اين نمايشگاه عبارت بودند از: مجتبي آقايي، جهانگير چراغي، مسعود زنده روح كرماني، محمد غفوري و احمد ناطقي. از ميان 3 هزار و 927 اثر ارسالي 52 قطعه عكس به نمايشگاه راه يافتند و اين در حالي است كه سال قبل از ميان 3 هزار و 530 اثر ارسالي 128 قطعه عكس در معرض نمايش گذاشته شده بود. آمار فوق نشان دهنده افت كمي و به تبع آن افت كيفي نمايشگاه است. اكبر شهبازي كه موفق به كسب رتبه دوم عكاسان هنرجو در بخش آزاد شده است، در تاييد مطلب فوق مي گويد: نمايشگاه امسال نسبت به سال قبل هم از نظر كيفي و هم كمي افت داشته فكر است مي كنم دليلش اين بوده كه امسال عكاسان غافلگير شده اند چرا كه مدت كمي به جشنواره مانده ما را مطلع كردند و به همين دليل فرصت براي انتخاب و چاپ عكس هانداشتيم. بطور كلي امسال عكس خوب كمترديديم. شايد به همين دليل در بيشتر بخش هاداوران انتخاب اول نداشتند. حسن غفاري نيز كه با 2 عكس در نمايشگاه حضور دارد يكي ديگر از دلايل افت كيفي نمايشگاه را داوري او مي داند در اين مورد مي گويد: آمار ارائه شده از طريق برگزاركنندگان جشنواره يعني ارسال حدود 4000 عكس نشان مي دهد كه استقبال خوبي شده اما است متاسفانه بزرگترين مشكل نه عدم استقبال، بلكه قضاوت است كه مي توان با ديدن عكس هاي حاضر در جشنواره به آن پي برد. او همچنين نداشتن تعريف از موضوعات و نداشتن تعريف مشخصي براي برگزاري جشنواره از طرف هيئت برگزاري را دليلي مي داند كه باعث شده عكس ها به نحو احسن انتخاب نشوند و عكس هايي كه شايستگي لازم را ندارند روي ديوار بروند. بخش عكس جشنواره امسال در هيچكدام ازبخش هاي چهارگانه بجز بخش آزاد رتبه اول ويا حتي دوم و يا سوم نداشت كه اين خودگواهي است روشن بر نزول كيفي و كمي جشنواره اي كه مدعي كشف استعدادهاي جوان است. در نگاهي كلي و البته دقيق به جشنواره بخصوص بخش آزاد در طي سالهايي كه جشنواره برگزار شده، دچار اين ترديد مي شويم كه اين نمايشگاه به تدريج از حالتي تجربي با هدف كشف و نمايش استعدادهاي جديد و البته جوان به صورت عرصه اي انحصاري براي چند عكاس درآمده كه ديگر به شكل حرفه اي كار مي كنند، يكي از دلايل اين امر شايد به اشكال داوري در جشنواره كه عموما از پيش مشخص و سليقه اي است برمي گردد. علي ملك پور از انجمن سينماي جوان اردبيل نيز كه مدت 10 سال است فعاليت عكاسي و فيلمسازي دارد معتقد است، نمايشگاه امسال نسبت به سال قبل از نظر كميت و كيفيت افت داشته و مي گويد: بيشتر عكس هايي كه ديدم يا پشت صحنه فيلم بود يا به خاطر تركيب و تنوع رنگشان انتخاب شده بودند و هيچ نوع فرم و گرايش خاصي در عكس هاي اين دوره ديده نمي شود. حسن غفاري با اشاره به اين كمبود مي گويد: امسال فقط يك نشست در روزبراي بخش عكس در نظر گرفته شده بود ولي مشخص نبود همان يك نشست مربوط به عكاسي است و قرار است در مورد چه موضوعي صحبت شود. حتي جلسه راس ساعت مقرر هم برگزار وقتي نمي شد هم برگزار مي شد مشكل پرده نمايش، نبودن دستگاه اسلايد يا خرابي دستگاه را به همراه داشت و به نظر من هيچگونه آمادگي و هماهنگي قبلي براي برگزاري اين نشستها انجام نشده بود. يكي ديگر از مسائلي كه درجشنواره امسال مطرح بود جوان گرايي در جشنواره وانجام كارها توسط خود جوانان و شركت كنندگان بود. غفاري دراين باره مي گويد: امسال شعار خوبي داشتيم و آن برگزاري جشنواره توسط خود جوانان هنرجوي انجمن بود، اما چون دير برنامه ريزي شده بود فقط در حد شعار باقي ماند، و آن طور كه بايد لااقل در بخش عكس عملي نشد. اميدوارم كه براي سال هاي آينده با برنامه ريزي دقيقتر و با توجه به بلوغ و 15 سالگي برگزاري اين جشنواره شاهد عملي شدن شعار جوان گرايي جشنواره باشيم. پانزده سال از برگزاري جشنواره انجمن سينماي جوان مي گذرد وخطاها و اشكالات ناشي ازبي تجربگي و خامي ديگر قابل اغماض و مورد قبول نيست. چرا كه هر سال كه بر تجربه برگزاركنندگان افزوده مي شود انتظار پيشرفت مي رود نه تنزل. آنچنان كه در بخشي از بيانيه هيات داوران بخش عكس آمده است: پانزده سالگي يعني گذر ازمرحله كودكي و خامي و ورود به عرصه نوجواني و جواني و نيز پاگذاشتن به سرآغاز مسير بلند شكوفايي و تكامل به بيشتر تبع اين معني، انتظارات در سطح بالاتري شكل مي گيرند. اما متاسفانه چون در كشورمان هم عرض مسابقات و جشنواره ها، محمل هاي هدايت، حمايت، تشويق و كاربردي كردن هنر و به ويژه هنر غني و فراگير عكاسي در سطح عمومي بسيار ضعيف است، استعدادها و علايق جوانان به ناچار خود را در چهارچوب تنگ جشنواره ها و مسابقات اسير مي كنند تا مگر از اين كورسو دريچه اي براي ادامه ارائه ذوق و استعداد خود بيابند. با اين رويكرد غمبار، دور از ذهن نيست كه بگوييم جشنواره ها براي جشنواره ها شكل مي گيرند و بعد و قبلش؟ چه جاي سئوالي است مهم! پس بنا به گفته هيات داوران اگر در كشورمان هم عرض مسابقات و جشنواره ها محمل هاي هدايت، حمايت، تشويق در سطح عمومي ضعيف است پس وظيفه انجمن سينماي جوان كه با ايجاد شعب مختلف در شهرهاي كوچك و بزرگ كلاس هاي آموزش عكاسي داير كرده است؟ چيست آيا آموزش ضعيف؟ است حمايت و تشويق توسط چه كساني از هنرجويان بايد انجام؟ شود وظيفه خود انجمن در قبال خيل علاقه مند به اين هنر؟ چيست چرا اين جشنواره كه هر سال بر تجربه اش افزوده مي شود سير نزولي؟ مي پيمايد شايد هم در بخش تبليغات ضعيف است و نتوانسته مخاطب شركت كننده جذب ؟ كند و اما نمايشگاه عكس جشنواره دانشجويان سراسر كشور كه از فروردين 29تا 9 ارديبهشت درنگارخانه تهران برپا بود ازميان حدود 1400 عكس ارسالي 115 قطعه عكس به نمايشگاه راه داوران يافتند اين بخش عبارت بودند از: مهرداد نجم آبادي، مهران مهاجر، محمدرضا شريفي، شهابالدين عادل، اميرعلي جواديان، محسن راستاني و يحيي دهقانپور. اين نمايشگاه در دو بخش مستنداجتماعي و آزاد برگزار شد كه برگزيدگان آن عبارت بودند از: بخش آزاد: علي مشعوف، حسن امجدي و كورش محمدخاني و بخش مستند اجتماعي: فرزانه خادميان، سيما تاجيك و رمضانپور مفرد. يكي از كارهاي جالب در اين نمايشگاه وجود بخش عكس هاي اساتيد در كنار كارهاي دانشجويان بود كه اگرچه بيشتر كارها تكراري بودند ولي حضور عكسهايي مانند پرتره هاي استاد فخرالدين با آن قطع بزرگ و زيبا باز هم ديدني بود. اشكال در چگونگي برگزاري نمايشگاه نيز مسئله اي بود كه باعث ايجاد درگيري بين مدعوين مشتاق و انتظامات نمايشگاه شد. زهره سليماني