Hamshahri corpus document

DOC ID : H-770210-41191S1

Date of Document: 1998-04-30

راهپيمايان جهاني عليه كار كودكان شعار كافي است، عمل كنيد! اشاره: به منظور بسيج افكار عمومي و توجه دادن دولتها به مساله استفاده از كودكان در كارهاي سخت و زيانبار و سوء استفاده ازكودكان در تجارت براي مقاصد جنسي و قاچاق موادمخدر، راهپيمايي جهاني عليه كار كودك با همكاري و ائتلاف تعدادي از سازمانهاي غيردولتي از كشورهاي مختلف برپا شد. براي اين منظور چهار مسير راهپيمايي در سطح جهاني تعيين گرديد. مسيرهاي آسيايي، اروپايي، امريكايي و راهپيمايان آفريقايي مسير آسيايي كه حركت خود را از مانيل - پايتخت فيليپين - آغاز كرده بودند، پس از عبور از تعدادي كشورهاي آسياي جنوب شرقي در تاريخ سوم ارديبهشت امسال وارد خاك ايران شدند وپس از عبور از شهرهاي زاهدان، اصفهان، تهران و رشت و تبريز واردخاك تركيه شدند. تركيه آخرين مقصد راهپيمايان آسيايي خواهد بود. سازمان دفاع از قربانيان خشونت در ايران هماهنگ كننده ملي اين راهپيمايي است كه با همكاري تعدادي از موسسات خيريه و سازمانهاي غيردولتي و همچنين مساعدت وزارت كار و امور اجتماعي و سازمان بهزيستي برنامه هايي را در ايران به اجرا درآورد. به مناسبت ورود اين گروه از راهپيمايان به خاك ايران، درباره ضرورت برپايي اين راهپيمايي و همچنين عملكرد راهپيمايان در كشورهاي مختلف مقاله اي تهيه شده است كه با هم مي خوانيم. دوران كودكي زمان بازي، رشد يادگيري، و لذت بردن از خانواده دوستيها، و دنياي پيرامون است. اين دوران براي هر كودك زمان پرورش استعدادها و لذت بردن ازنقشه هايي است كه براي آينده اما خوددارد براي تعداد بي شماري از كودكان كودكي يك آرزوي گمشده است. براي 250 ميليون كودك كارگر در سراسر دنيا دوران كودكي جز كار پرمشقت و طاقت فرسا و خطرناكي كه حتي بزرگسالان از انجام آن عاجز و گريزانند، مفهومي ندارد. كودكاني كه از سپيده صبح تاسياهي شب براي به دست آوردن لقمه ناني، سخت كار مي كنند. كارهايي همچون شكستن سنگها، حمل بارهاي سنگين، حمل و قاچاق مواد مخدر، تقلاي بسيار براي فروش يك شاخه گل و... همه اين كودكان براي يك لقمه نان تن به انواع مرارتها مي دهند. برخي از آنان وقتي شبها خسته از كار برمي گردند، سرپناهي ندارند و سر بر سنگ فرش خيابان مي گذارند. عده ديگري مورد انواع سوء استفاده هاي جنسي قرار مي گيرند... در جهاني كه طي سالهاي اخيرچنين سريع پيشرفت كرده اين بسيار ناباورانه است كه ما هنوز نوجوانان و بچه ها يا به عبارتي آسيبپذيرترين قشر جامعه را مجبور كنيم تا آينده شان را رها كنند و براي بقاي خود كار كنند. تاسف بارتر اينكه عده اي با هدف كسب سود بيشتر زندگي كودكان را به بازي گرفته و آنان را در قبال مبلغ ناچيزي به كارهاي زشت و غيراخلاقي يا سخت واداشته يا آنكه در ازاي مبلغ ناچيزي آنان را مي فروشند. راهپيمايي عليه كار كودك نشانه اراده، خواست و وحدت عمومي ملتها و فرصتي براي ازبين بردن فاجعه جهاني كار كودك است. اين راهپيمايي فرياد اعتراضي است به آنان كه حقوق كودكان را ناديده مي گيرند و هر كس كه اعتقاد به يافتن راه حلي براي اين معضل دارد، بايد به راهپيمايان ملحق شود. راهي كه در پيش است، ايجاد فرصت برابر براي تحصيلات آزادانه و هدفمند براي تمامي كودكان است. اين مساله نه يك امتياز كه حق هر كودكي است و براي تحقق اين امر منابع بسياري در دنيا وجود دارد. با توجه به موارد فوق، گروهي ازسازمانهاي بزرگ اجتماعي گردهم آمدند تا يك راهپيمايي جهاني عليه كار كودكان را برنامه ريزي آنها كنند تصميم گرفتند كه سوءاستفاده از بچه ها را متوقف كنند. براي اين منظور لازم بود تا يك راهپيمايي جهاني براي جلب توجه جهانيان به اين مساله و درخواست از دولتها براي مقابله با اين معضل سازمان دهند. اين جنبش طي شش ماه رشدكرد و بيش از 350 سازمان در82 كشور را دربرگرفت ونماينده بيش از 200 ميليون نفرشد. گروه راهپيمايان از كشورهاي مختلفي مي گذرند و كودكان و علاقه مندان به كودك از اين راهپيمايي هنگامي كه به كشورها مي رسد، استقبال مي كنند. اين راهپيمايي در ژوئن (1377 1998 خرداد) همزمان با كنفرانس بين المللي كار درژنو به پايان خواهد رسيد. راهپيمايي از حدود نود كشور دنيا مي گذرد و ميليونها نفر شاهد اين حركت هستند. حمايتهاي مردمي موجب مي شود تا راهپيمايي عليه كار كودك به بزرگترين اعتراض عليه استثمار اقتصادي كودكان تبديل گردد. راهپيمايان در طول مسيرراهپيمايي در هر كشوري حضور ملي سازمانهاي تجاري - بازرگاني و اداره هاي وابسته را به نمايش مي گذارند و براي آنان بازگو مي كنند كه اين راهپيمايي بايد چه تاثيراتي بر اعمال آنها داشته باشد. آنان براي آنكه پيام خود را به شكل گسترده اي به همه مردم دنيا برسانند، راه خود را به كنفرانس ژنو ادامه خواهند داد. (مهمترين موضوع مورد بحث در كنفرانس بين المللي كار در ژنو، پيمان جديدي درخصوص كار كودك است. ) قوانين بين المللي و پيمانهاي ممنوعيت كار كودك بسيار زياد است و اينها تنها زماني موثر خواهد بود كه عموم مردم آنها را بدانند و به كار گيرند. اين راهپيمايي فرصتي استثنايي است براي آگاهي مردم كشورها از تعهدات بين المللي كشورها در كنفرانس هاي بين المللي درآمستردام واسلو در سال 1997 در مورد كودك. راهپيمايي در چهار قاره جهان - راهپيمايي آسيايي 17ژانويه 1998 از ( دي 27 سال گذشته ) ازمانيل پايتخت فيليپين آغاز شد. راهپيمايان تاكنون از كشورهاي تايلند، فيليپين، سنگاپور، كامبوج، ويتنام، مالزي، نپال، بنگلادش، هندوستان، پاكستان و ايران گذشته اند و وارد تركيه شدند. - در امريكاي لاتين راهپيمايي 1998 25 فوريه ( اسفند ) 6 از برزيل آغاز شد و سپس به سمت جنوب آرژانتين ادامه يافت و تمام مناطق شمالي و ساحلي اين قاره را درنورديد. - در آفريقا اين راهپيمايي مارس 21 (اول فروردين ماه امسال ) روز ] حقوق درجنوبي ترين [بشر نقطه اين قاره آغاز شد و سپس به سمت نايروبي ادامه يافت. - راهپيمايي اروپايي در روزاول ژوئن ( خرداد ) 11 پيش از امضاي پيش نويس كنوانسيون جديد سازمان جهاني كار در ژنو برگزار مي گردد. راهپيمايان چه؟ مي خواهند راهپيمايان در مسير خود اين پيام را اعلام خواهند كرد كه اكنون زمان آن فرا رسيده كه دوران كودكي تمام بچه ها تضمين گردد. دوراني كه هيچ بچه اي نبايد فرصت خود را براي يادگيري و توسعه و پيشرفت از طريق اجبار به كار ازدست دهد. اهداف كلي راهپيمايان عبارت است از: - افزايش آگاهي عمومي درباره كار كودكان. - درخواست از دولتها براي تصويب و اجراي قوانيني كه از كودكان حمايت مي كند و آموزش و تحصيلات را براي آنان فراهم مي كند. - بسيج بزرگتر سرمايه هاي ملي و بين المللي براي حمايت از تحصيلات تمامي بچه ها. - بسيج افكار عمومي و اقدام عليه بي عدالتي بزرگتر كه در مورد كار كودكان ادامه مي يابد. - درخواست براي حذف فوري اشكال استثماري كار كودكان. - تقويت اقدامات مثبت توسطكارفرمايان و مصرف كنندگان. - تضمين نوسازي مناسب كاركودكان. راهپيمايان آسيايي راهپيمايان عليرغم مشكلات فراوان وارد كشورهاي مختلف مي شدند و در بسياري از موارد بامخالفت دولت مركزي آن كشورروبه رو مي گرديدند. در برخي ازكشورها با وجود تلاش راهپيمايان فراوان، اصلي موفق به ديداربا روسا و مسئولان كشورها نمي شدند و در مواردي توسط نيروهاي امنيتي پليس سركوب مي گرديدند. اما آنان نااميد نشده و همچنان با ابتكار و نو آوري در جلب توجه افكار عمومي كوشيدند و با پيوستن مردم به گروه آنان اين راهپيمايي در هر كشور شكل خاصي پيدا كرد. - فيليپين: فيليپين اولين كشور آسيايي ونقطه شروع راهپيمايي آسيايي بود كه حدود 15 هزار نفر ازاين راهپيمايي استقبال كردند. دولت فيليپين نيز استقبال خوبي از اين راهپيمايي كرد. رييس جمهور سابق فيليپين خانم كرازينو آكينو از اين راهپيمايي ديدن نمود. - ويتنام: ادامه راهپيمايي جهاني درويتنام بسيار جالب و غيرمعمول بود. راهپيمايان اصلي، هنگامي كه راه خود را به سمت ويتنام درپيش گرفتند با مشكلات زيادي روبه رو شدند. در ويتنام تظاهرات وراهپيمايي تنها با اجازه دولت مجاز است، اما راهپيمايان اصلي بدون رضايت دولت يا داشتن مدارك مناسب مبني بر ورود به اين كشور وارد ويتنام شدند و به تظاهرات عليه استثمار وبهره كشي از كودكان پرداختند. دولت ويتنام از برگزاري راهپيمايي جهاني در اين كشور حمايت كامل نكرد. بنابراين سازماندهان راهپيمايي از ملاقات با راهپيمايان اصلي محروم شدند. با اين حال راهپيمايان اصلي تصميم گرفتند كه مانع از محدوديتهاي انتشار پيام راهپيمايي شوند. زمان راهپيمايي 26 25 و ژانويه ( 6 5 و بهمن ) بود كه با آغاز سال نو ويتنام همزمان شد. راهپيمايان اصلي از فضاي جشن و شادماني مردم به نفع خود بهره آنان جستند دست به ابتكاري جالب زدند و با تهيه پيراهنهايي كه با زبان محلي روي آنها نوشته شده بود: اين سال نو بايد سال نويي فارغ از كار كودكان باشد به طور آشكار خواسته هايشان را در معرض ديد مردم قرار دادند. راهپيمايان در خيابانها، بازارها و هركجا كه مي رفتند، نگاههاي كنجكاو مردم را به سوي خود جلب مي نمودند، اين گروه مبتكر تنها به اين امر اكتفا نكردند. آنان براين باور بودند كه مي توانند براي انتشار پيام راهپيمايي خود از شيوه هاي موثرتري بهره گيرند. پس با در دست داشتن شمع در خيابانها، به راهپيمايي پرداختند و شعارهاي خود را به زبان ويتنامي اعلام كردند. اين گروه همچنين در محلهاي تجمع مردم شروع به جلب توجه مردم آن محل كردند. مردم محلي نيز به تدريج به گروه آنان پيوستند. ناگهان پليس وارد صحنه شد. وضعيتي كه پيامد آن به طور طبيعي خشونت و درگيري است. اما خوشبختانه اين صحنه به يك تساهل بي سابقه مبدل گرديد. - كامبوج: كاربچه ها را تعطيل برويد، كنيد، برويد به راهپيمايي جهاني اينها برخي از شعارهايي بود كه همزمان با حركت هزاران كودك و بزرگ طي راهپيمايي جهاني در خيابانهاي تنگ، خاكي و گلي يك شهرك بسيار فقير شهرنياك لويونگ كامبوج به فضا برمي خاست. روز اول فوريه 1998 ( بهمن 12 سال گذشته ) اين شهرك با پرچمهاي ملي كامبوج و پرچمهاي راهپيمايي جهاني و طاق نصرتهاي رنگي تزيين شده بود. اين امر آمادگي مردم را براي مشاركت در اين رويداد تاريخي نشان مي داد. مشاركت گسترده مردم محلي در اين راهپيمايي ديدني بود. مردم از همه گروههاي سني از گوشه و كنار اين شهرك كوچك، عازم شركت در راهپيمايي بودند. يك زن روستايي مي گفت: تا امروز هرگز نمي دانستم كه كار كودك تا اين اندازه جدي وي است افزود: اكنون من بايد كاري براي بچه هايمان انجام دهم. يك مسوول محلي در ارتباط با كار كودكان گفت: مطمئن هستم، كاركودكان يك مساله مهم سياسي در انتخابات آينده ما خواهد بود و آگاهي عمومي كه توسط اين راهپيمايي ايجاد شد، به طور مسلم به حذف كلي كار كودكان كمك خواهد كرد. - تايلند: هفته بين 8 تا 15 فوريه 1998 ( 26 19 تا بهمن سال گذشته ) براي كودكان تايلندي به ويژه براي حدود 30 تا 40 هزار كودكي كه مورد سوء استفاده جنسي قرار مي گيرند، از اهميت زيادي برخوردار بود. راهپيمايي جهاني كه از مدتها قبل انتظار آن مي رفت سرانجام در 8 فوريه ( بهمن ) 19 به استان ترات تايلند رسيد و مبارزه براي حقوق كودكان كارگر به مدت يك هفته در اين منطقه ادامه داشت. براي اينكه بتوان به اهميت اين راهپيمايي در تايلند پي برد، بايداز تاريخ اين كشور مطلع تايلند شد به عنوان يكي از بزرگترين مراكز جهان تجارت و توريسم جنسي كودكان معروف است. بزرگترين راهپيمايي دربانكوك صورت گرفت كه در حدود 5 هزارنفر از گروههاي سني مختلف مسافتي 5 كيلومتري را پيمودند. راهپيمايان از دولت و جامعه تايلند خواستند تا تمامي تلاش خود رابراي پايان دادن به استثمار تجاري از كودكان انجام دهند. راهپيمايان توسط وزير كار و امور اجتماعي دولت سلطنتي تايلندحمايت شدند. - سنگاپور: به دليل ممانعت دولت سنگاپور راهپيمايان موفق به راهپيمايي دراين كشور نشدند. - اندونزي: راهپيمايان در كشور اندونزي با مشكل روبرو شدند. آنان سعي كردندتا گفت وگويي را با وزير كار انجام دهند كه موفق نشدند و حتي راهپيمايي اي كه به وسيله هماهنگ كننده ملي اندونزي ترتيب داده شده بود، توسط پليس سركوب شد و سران آن يك شب در بازداشت به سر بردند. - بنگلادش: در اين كشور استقبال خوبي از اين راهپيمايي شد و كودكان زيادي در اين راهپيمايي شركت كردند. مسوولان و وزير رفاه و اموراجتماعي بنگلادش نيز از اين راهپيمايي استقبال كردند. - نپال: كشور نپال از نظر استقبال مقامات دولتي يكي از كشورهاي نمونه بود. حتي نخست وزير نپال براي اين راهپيمايي پيام فرستاد. وزيركار نيز از اين راهپيمايي بازديد كرد. استقبال مردم نيز خوب بودو برنامه هاي متنوعي براي راهپيمايي ترتيب داده شد. در بين راه هر 5 تا 10 كيلومتر گروهي از مردم يا سازمانها به استقبال راهپيمايان مي آمدند. - مالزي: در اين كشور راهپيمايان صبح 17 فوريه ( بهمن ) 28 راهپيمايي ولي كردند، بعد از ظهر آن روز دولت اجازه راهپيمايي را به آنان نداد. استدلال آنان اين بود كه راهپيمايان بايستي از وزارت كشور مجوز مي گرفتند. با وجود محدوديتهاي اعمال شده اين راهپيمايي يك راهپيمايي موفق طي 30 سال گذشته به شمار مي رفت. - هند: در هند استقبال بسيار خوبي از راهپيمايان به عمل آمد. در هر استان استانداران يا معاونان آنان از راهپيمايي استقبال هند مي كردند از جمله كشورهايي بود كه راهپيمايي وسيعي در آن صورت گرفت. - پاكستان: راهپيمايي در سيال شهرهاي لاهور، فيشل آباد، كت، كراچي مولتان، وكويته در جلب افكار عموي موثر بود و وزير كار پاكستان درلاهور از اين راهپيمايي استقبال كرد. استقبال در شهرهاي لاهور وكراچي چشمگيرتر از ديگر شهرهاي پاكستان بود. - ايران: گروه راهپيمايي شنبه 5روز سوم ارديبهشت امسال از طريق مرز ميرجاوه وارد زاهدان شدند. اين گروه در مدت 5 روز اقامت درايران برنامه هاي خاصي را براي افزايش آگاهي مردم نسبت به كارسخت و زيانبار كودكان پيش بردند. مراسم استقبال از اين گروه در يكي از سالنهاي سازمان بهزيستي در شهر زاهدان برگزار شد. يكي از مسوولان سازمان دفاع از قربانيان خشونت و هماهنگ كننده ملي اين راهپيمايي سخناني در باره برنامه راهپيمايي ايراد نمود. مدير كل اداره كار و امور اجتماعي استان سيستان و بلوچستان نيز سخناني در مورد كار كودك و قوانين ايران در مورد كار كودكان ايراد وي كرد در سخنراني خود گفت: پديده زشت كار كودك به سبب فقر فرهنگي و مادي ايجاد مي شود. همچنين طارق دنيال نماينده راهپيمايان در ارتباط با اهداف اين راهپيمايي به سخنراني پرداخت و بر مساله اجباري بودن آموزش ابتدايي براي كودكان تاكيد كرد. پس از اين مراسم گروه راهپيمايان در شهر زاهدان راهپيمايي كردندو شعارهايي عليه كار كودكان سر دادند. راهپيمايان سپس وارد اصفهان شدند و پس از راهپيمايي در اين شهرعازم تهران شدند. در تهران نيز مورد استقبال رئيس سازمان بهزيستي و وزير كار قرار گرفتند سپس مسير خود را به سمت تركيه ادامه دادند. راهپيمايان آفريقايي راهپيمايي جهاني در آفريقا در تاريخ 21 مارس ( فروردين 1 امسال )دركيپ تاون غربي آغاز شد و 10 هزار نفر از اقشار مختلف در آن شركت كردند. بسياري از شركت كنندگان را دانش آموزان مدرسه تشكيل مي دادند. يك گروه دونده در سه روز راهپيمايي با مشعلي كه نشان دهنده آغاز راهپيمايي بود، از جزيره روبن حركت كردند. اين مشعل سپس به راهپيمايان اصلي واگذار شد و ساير مردم به همراه اعضاي اصلي راهپيمايان در اين تظاهرات شركت كردند. راهپيمايان امريكايي راهپيمايي جهاني در امريكاي لاتين روز 25 فوريه ( اسفند ) 6 از شهرسائوپولو برزيل آغاز شد. حدود 4 هزار نفر براي كمك به 522 هزار كودك كارگر اين كشور در مراسم آغاز راهپيمايي حضور داشتند. اين راهپيمايي با مراسم سالانه برادري كه امسال توجه خود را بر آموزش معطوف كرده است، همزمان شد. نماينده كليساي كاتوليك طي سخناني از راهپيمايان تجليل كرد وتوضيح داد كه چگونه كار مانع آموزش كودكان مي شود. راهپيمايي امريكاي لاتين در كاستاريكا، كشورهاي پاناما، نيكاراگوا وگواتمالا و برزيل ادامه يافت. راهپيمايي عليه كار كودك گامي است به سوي اتحاد بين المللي ميان كساني كه هنوز كودكان را دوست دارند و آنها رافراموش نكرده اند. هدف اين راهپيمايي بسيج تلاشهاي مردم در سراسر دنيا براي ايجاد و ترويج حقوق كودكان خصوصا آزادي و برابري براي برخورداري از محيط تحصيلي آرام و تامين مادي و معنوي همه كودكان است. همچنين ممانعت از انجام هرگونه كاري كه وضعيت جسمي، روحي، فكري، اخلاقي و رشد اجتماعي كودك را به خطر مي اندازد. تهيه و تنظيم: بنفشه پورناجي عكسها از: راهب هماوندي