Hamshahri corpus document

DOC ID : H-770209-41178S8

Date of Document: 1998-04-29

ديدگاه هماهنگي در اشتغال و گزينش دانشجو همزمان با برپايي مرحله اول آزمون سراسري دانشگاههاو موسسات آموزش عالي در جوامع سنتي، شغل افراد از قبل تعيين شده و شغل فرزندان همان شغل پدران بود و يا هست. اما در جوامع صنعتي، رغبتها، توانائيها، استعدادها و نيازهاي شغلي جامعه، تعيين كننده شغل افراد خواهد بود. تحول جامعه از حالت سنتي به صنعتي، مسائل و مشكلات فراواني راخصوصا در زمينه اشتغال موجب مي شود. جامعه ما درجريان صنعتي شدن و رسيدن به خودكفائي، به نيروي متخصص و ماهر نياز مبرمي دارد. براي نيل به خودكفايي، تهيه و اجراي برنامه دقيق شغلي كه بر مطالعات اجتماعي اقتصادي، و فرهنگي جامعه ايراني مبتني باشد، ضرورت تام دارد. تقريبا خواست اكثر دانش آموزان دبيرستاني، راهيابي به دانشگاه است كه اين امر از لحاظ بالا رفتن سطح دانش و آگاهي جامعه قابل ستايش است، اما در حال حاضر در كشور ما، گزينش دانشجو تقريبا بدون در نظر گرفتن نيازهاي شغلي جامعه صورت مي گيرد و افراد پس از فارغ التحصيل شدن از دانشگاه با كمبود موقعيتهاي استخدامي مربوط به رشته تحصيلي خود مواجه در مي شوند نتيجه افراد بالاجبار به مشاغلي روي مي آورند كه با تخصص آنها همخواني ندارد، و بدين ترتيب سالهاي تحصيل، عملا براي آنان بي فايده مي شود و ممكن است جامعه با انبوهي از فارغ التحصيلان بيكار روبرو شود. مي دانيم اساس سازندگي يك كشور، نيروي انساني ماهرآن است و نيروي انساني متخصص، لايق و متعهد، ضامن پيشرفت كشور است. از اين رو گماردن افراد در مشاغل مناسب (همسو بودن تحصيلات با تقاضاي شغلي و هماهنگي با خصوصيات فرد و با امكانات و نيازهاي جامعه ) لازم و ضروري است. زيرا سپردن مشاغل به افرادي كه فاقد توانايي و استعداد لازم براي انجام آن هستند، موجب اتلاف سرمايه در جامعه مي شود. طبيعي است افراد بايد تلاش كنند شغلي را برگزينند كه علاوه بر تامين نيازهاي مادي، از نظر رواني هم آن ها را ارضاء كند و در اين صورت است كه زندگي لذت بخش خواهد بود. در پرتو گسترش علوم و تكنولوژي و توسعه رشته ها و گرايشهاي تحصيلي و نياز جامعه به افراد متخصص وكارامد، لزوم توجه به استعدادها و تفاوتهاي فردي افرادو همچنين دقت در گزينش، آموزش و اشتغال متقاضيان امري ضروري به نظر مي رسد. اشتغال مناسب، نيازمند برنامه اي مدون، دقيق، علمي و بلندمدت است. اين امر، تجديدنظر در نظام آموزش و پرورش كشور را ضروري مي سازد. دانش آموزان بايد با استفاده از راهنمايي تحصيلي و شغلي، با امكانات جامعه و خصوصيات خود آشنا شوند و براي يادگيري تخصصهايي كه نيازهاي جامعه را تامين مي كند، تشويق شوند. به ترتيبي كه فرد پس از اخذ ديپلم به راحتي شغل دلخواه و مناسب خود را انتخاب كند و وزارت فرهنگ و آموزش عالي در رشته هايي دانشجو بپذيرد كه نيازكشور به آنها مبرم بوده و دانشجويان پس از فارغ التحصيلي، از طريق وزارت كار و امور اجتماعي، دقيقا در جايگاه و موقعيت مناسب خود اشتغال ورزند، لذا در اين فرايند، نقش راهنمايي تحصيلي وشغلي كه بايد با تمام فعاليتهاي آموزشي همراه و همگام باشد، در گزينش و انتخاب رشته تحصيلي كه نهايتا به انتخاب شغل خواهد انجاميد، كاملا برجسته است و مي توان براي توسعه راهنمايي شغلي و حرفه اي ازطريق ايجاد مراكز كاريابي، گسترش مراكز آموزش فني وحرفه اي، توجه به راهنمايي شغلي در برنامه هاي آموزشي مدارس و ايجاد مراكز راهنمايي و مشاوره در كارگاهها جامه عمل پوشاند. سيمين دخت رضاخاني كارشناس ارشد راهنمايي و مشاوره