Hamshahri corpus document

DOC ID : H-770203-41117S2

Date of Document: 1998-04-23

زباله هاي با دوام خاك حاصلخيز را عقيم مي كنند براي پايداري زندگي با طبيعت همراه باشيم (بخش پاياني ) تنها در فصل تابستان، ميليون ها كيسه پلاستيكي توسط مسافران در كناره جاده ها و مزارع رها مي شود و علاوه بر هدر رفتن يك ثروت قابل بازيافت، خاك به شدت آلوده و غيرقابل استفاده مي گردد در ماههاي پاياني فصل بهار و همچنين سراسر فصل تابستان، در مزارع و كشتزارهاي جاده هاي منتهي به مناطق ييلاقي و روستاها، به ظاهر گياهان شگفت انگيزي مي رويند. بوته هايي كه محصول آنها كيسه هاي پلاستيكي است. با آمدن پاييز و زمستان اين منظره شگفت انگيز زير برف پنهان مي شود و سال بعد، دوباره همين صحنه ها رهگذران را دچار حيرت مي كند. راستي اين همه كيسه پلاستيكي (اعم از كيسه فريزر وغيره... ) كه بر اثر بي مبادلاتي گروهي از گردشگران و مسافران، در دشت و صحرا پراكنده شده و بر بوته هاي گياهان و يا شاخه هاي درختان مي نشينند به كجا؟ مي روند بادآنها را ؟ مي برد به؟ كجا!... واقعيت اين است كه اين كيسه ها سرانجام در زمين و در لابلاي خاك حاصلخيز جاي مي گيرند و دستكم 400 الي 600 سال در خاك مي مانند و بخش قابل توجهي از خاك حاصلخيز را عقيم مي كنند. مهندس فرهودي كارشناس كشاورزي مي گويد: براساس قانونمندي طبيعت، كرم هاي خاكي نقش ويژه اي در هدايت آب به بخش هاي گوناگون مزارع كشاورزي دارند، متاسفانه با افزايش آلودگي محيطزيست، نسل اين جانور مفيد كه نقش مهمي در چرخه زيست دارد، روبه نابودي گذاشته است. اكنون حتي در بسياري از زمين هاي كشاورزي، ماهيگيران نيز نمي توانند به تعداد مورد نياز كرم خاكي كه به عنوان طعمه در ماهيگيري به كار مي رود، پيدا كنند. امااخيرا كارشناسان متوجه شده اند كه به دليل قرار گرفتن انبوه زباله هاي بادوام مثل كيسه هاي پلاستيكي در خاك و به ويژه در مزارع كشاورزي، امكان زندگي براي حشرات مفيد واز جمله كرم خاكي محدودتر شده است و با توجه به اين واقعيت كه كرم خاكي در زنده نگاهداشتن خاك نقشي حاصلخيز، اساسي و تعيين كننده دارد، زباله هاي پايدار با ازبين بردن نسل اين جانور مفيد خاك حاصلخيز را عقيم مي كنند و به اين ترتيب خسارت سنگين و غيرقابل جبراني به بخش توليدات مواد غذايي در جهان وارد مي شود. در مسير آزاد راه كرج، با خانواده اي كه در پايان روز تعطيلي جمعه، پس از صرف ناهار، براي رفتن به خانه آماده مي شوند، وارد گفت و گو مي شويم. آنها مقدار قابل توجهي زباله را در كنار يك نهر آب و گياهان نورسته رها كرده اند. از پدر خانواده كه مرد ميانسالي است، مي پرسم كه چرا، تعدادي كيسه پلاستيكي و زباله ها را به جا او گذاشته اند با حيرت مي گويد كه كار ديگري نمي تواند انجام بدهد! وقتي زيان هاي ناشي از باقي ماندن زباله هاي با دوام در خاك را براي او بازگو مي كنيم. با ناباوري، اعضاي خانواده اش را به جمع آوري زباله هاي بادوام، دعوت مي كند. هنگام حركت اتومبيل سواري كه اعضاي اين خانواده در آن جاي گرفته اند، مادر بچه ها، شيشه خودرو را پايين مي كشد و مي گويد: - اما با يك گل بهار نمي شود! صداي اتومبيل مانع از آن است كه پاسخ ما را پس بشنود از رفتن آنها اين پرسش به ذهنم مي رسد كه براستي، چرا هر كدام از ما همين ضربالمثل را تكرار مي كنيم. اگر همه ماوقتي به يك گردشگاه مي رويم هنگام عزيمت به خانه، زباله را نيز با خود جمع كنيم و شب هنگام به ماشين ويژه حمل زباله تحويل بدهيم، چه كمك شاياني به تداوم زندگي طبيعت و در واقع زندگي خودمان كرده ايم. نزديك ميدان آزادي تهران، به راننده يك خودرو كه كيسه نايلوني را از پنجره خودرو به بيرون پرت مي كند نزديك مي شويم. و از راننده مي پرسم كه چرا، چنين كاري؟ مي كند با تعجب مي گويد: اي آقا، مردم دارند از گراني به ستوه مي آيند، آن وقت شما اينجور حرفها را مطرح مي كنيد. بگذاريد الو مسئله گراني حل شود، نوبت به بقيه چيزها هم مي رسد!