Hamshahri corpus document

DOC ID : H-770201-41085S1

Date of Document: 1998-04-21

آيا به سينما وفادار خواهند ؟ ماند پانزدهمين جشنواره سراسري و سومين جشنواره بين المللي سينماي جوان از 24 فروردين 28تا ماه با همكاري شهرداري تهران در فرهنگسراي بهمن برگزار شد. جشنواره سينماي جوان در ميان جشنواره هاي متعددي كه در طول سال برگزار مي شود از اعتبار و جايگاه ويژه اي در ميان فيلمسازان آماتور و نيمه حرفه اي برخوردار هدف است اصلي جشنواره سينماي جوان كمك به ارتقاي كمي و كيفي فيلم سينماي كوتاه، آماتور و نيمه حرفه اي وپرورش سينماگران جوان است. امادر جشنواره هاي ديگر (كه اغلب باكمك ارگان ها و نهادهاي مختلف برگزار مي شود ) بيشتر برحسب موضوع و مناسبت به فيلم كوتاه نگريسته مي شود و سينماگر مجبور به انتخابموضوع متناسب با اهداف خاص آن جشنواره هاست. ديگر اينكه تنهاجايي كه در كشور به شكلي وسيع وگسترده به آموزش مقدماتي فيلم سازي، عكاسي و فيلم نامه نويسي مي پردازد سينماي جوان است و در اغلب شهرستان ها هم پايگاهي دارد. چنين است كه سينماگران جوان انجمن را خانه خود مي پندارند و روي آن حساسيت دارند. با تغييرات به وجود آمده در سطح مديريت انجمن سينماي جوان انتظار بر اين بود سياست هاي پيشين دچار تحول با شود وجود آنكه هنوز به طور رسمي سياست هاي اين بخش معاونت سينمايي اعلام نشده اما ازلابه لاي گفت وگوهاي مسئولان و آنچه در جشنواره امسال ديديم نماي كلي اين خط مشي ها را مي توان دريافت. امسال ديديم با وجود فضاي بازتر وشرايط سهل تر براي ساخت فيلم، هنوزبسياري از جوانان سينماگر ما تفاوت هاي سينماي متعارف و غيرمتعارف را درنيافته اند. سينماي غيرحرفه اي در تمام دنيا پيشرو وسنت شكن است اما در چند دوره اخيرجشنواره هاي سينماي جوان با آثاري روبه رو شده ايم كه نه تنها ساختار وشكل جديدي ندارند بلكه اغلب كپي ودست چندمي از فيلم هاي حرفه اي به شمار مي روند. سينماگر غيرحرفه اي ماهنوز جسارت پرداختن به موضوعات اجتماعي را نيافته است و جاي تاسف است كه حتي نتوانسته است قالبهاي تازه تر و فرم هاي نوين تري را بيازمايد شايد علت آن را درسياست هاي غلط پيشين بتوان يافت كه به سينماي جوان به مثابه زيربناي سينماي حرفه اي نگاه مي شد. خارج شدن فضاي هنري از سيستم اداري ساعت 10 شب سه شنبه 23 فروردين جشنواره در فضاي باز و غيررسمي چهارباغ فرهنگسراي بهمن افتتاح شد. در اين مراسم كوتاه بر خلاف معمول چنين جشنواره هايي دو سخنراني كوتاه بيشتر انجام نگرفت تماشاگران روي صندلي خشك نشدند و عرق نريختند. فضاي شاد و دلپذيري كه توسط خودهنرجويان ترتيب يافته بود اين حقيقت را يادآور شد كه روح هنر باشكل اداري و رسمي مغايرت دارد. گمان نمي كنم اين جشن كوچك و صميمانه كسي را آزرده باشد كه حداقل اين از معدوددفعاتي بود كه به تماشاگران يك مراسم احترام گذاشته شد و مهمتر از آن به يكي از شعارهايي كه هميشه براي جوانان تجويز مي شود عمل شد چنين جشني دو شب بعد هم تكرارشد و گمان مي كنم تاثير روحي آن بر سينماگران جوان ازتماشاي فيلم بيشتر بود. صرفه جويي و كمبودهاي مالي امسال در مقايسه با چند سال گذشته سينماي جوان با بحران مالي مواجه بود. ميهمانان اندكي (حدود 200 نفر )به جشنواره دعوت شدند، تعداد فيلم هاي بخش مسابقه هم كاهش يافته بود و بخش هاي اضافي و غيرضروري (كه خصوصا در يكي دو سال اخير بخش هاي اصلي جشنواره را تحت الشعاع خود قرارداده بود ) حذف شد. اما شايد بتوان گفت اين بحران به نوعي باعث صرفه جويي هاي صحيح شد. براي ثابت كردن اين حرف كافي است نگاهي به مراسم اختتاميه جشنواره سال قبل درتالار وحدت و تشريفات زائد و بيش از اندازه آن با اختتاميه ساده ولي آبرومند امسال بياندازيم. با اين وجود تبليغات مناسب جشنواره امسال اغلب نقاط تهران را پوشش داده و باوجود فضاي خاص سياسي بازتابمطبوعاتي آن هم كارآمد بود. فيلم; اصلي ترين بخش جشنواره از ميان 750 فيلمي كه امسال به دبيرخانه جشنواره رسيد 81 8 16 عنوان و 35 ميلي متر و ويديويي براي شركت در جشنواره انتخاب شدند. نگاهي گذرا به فيلم هاي امسال نشان مي دهد اغلب فيلم ها با وجود ضعف هاي ساختاري (شايد از دلايل آن عدم آموزش هاي پيشرفته باشد ) از نگاهي جديدتر سود مي برند. قابليت سينماي كوتاه در بيان هر آنچه فيلمساز مي خواهد بگويد و آزادي و گستردگي بي پاياني است كه در كمتر رشته هنري قابل تعميم است. فيلم هاي امسال رانمي توان جدا از فضاي كلي چند ساله گذشته حاكم بر سينماي غيرحرفه اي بررسي و تحليل كرد. به هر شكل هنوزآثار منفي سياست هاي گذشته در آثاربه چشم مي خورد. از ميان فيلم هاي خوب امسال مي توان به ايل بايرامي (ساخته مهرداد اسكويي )تلفن (اميرشهاب، رضوانيان )شب (مسعود، اميني ) كلو، كار احمد كاوند اشاره كرد. در بخش بين الملل امسال با حضور آثاري از سيزده كشور جهان چهره بهتري به خود گرفت با اينكه سه دوره بيشتر از حضور فيلم هاي خارجي در جشنواره نمي گذرد اما اين بخش به عنوان يك كلاس آموزش قوي جايگاه خود را يافته است. امسال 16 فيلم از لهستان 11 فيلم از فنلاند 15 فيلم از كانادا فيلم 17و از سوئيس، آرژانتين، اسپانيا، كرواسي، آلمان، بلژيك، جمهوري آمريكا، چك، هلند و انگليس در جشنواره حضور داشتند. كه از آن ميان مي توان به فيلم چگونه نامه هاي عاشقانه ؟ بنويسيم (ساخته ليكان تروپ ) ازاسپانيا اشاره كرد كه خيلي دقيق بابياني متناسب و بديع بود. امسال همچنين از ده ميهمان خارجي كه اغلبجزو متخصصان و مديران جشنواره هاي فيلم كوتاه بودند دعوت شده بود، كه از آن ميان مي توان به ماكس هانسلي (مدير اتحاديه يونيكا ) و، خانم آنجلاهارت (مدير قبلي جشنواره اوبرهاوزن آلمان ) اشاره كرد. توليد، توليد، توليد درباره بخش توليد كه به تازگي در انجمن تاسيس شد، هنوز زود است تحليلي ارائه شود. تعدادي از آثارتوليد شده اين بخش در جشنواره انصافا قابل تامل بود. آنچه مشخص است اينكه ساعت ها كار فيلمبرداري، بي وقفه، تدوين، صداگذاري، بازيگري، دوبله و... پايان يافت وهمه خداحافظي مي كنند تا چند ماه بعد و چها روز ديگر. تنها دو پرسش باقي مانده است سينما آنقدر بي رحم هست كه آنها را بشود گفت. از ميان اين 200 نفر چند نفر به سينما وفادارخواهند بود. از آن ميان چند نفر ؟ به خودشان شهرام شريف