Hamshahri corpus document

DOC ID : H-770131-41076S10

Date of Document: 1998-04-20

ديدگاه همايش يا گردايش! ديدگاهي كه در پي مي آيد نظر يك دبير ادبيات فارسي درباره واژه همايش و غلط بودن كاربرد آن درفرهنگ و ادبيات فارسي است. بدون هيچگونه داوري درباره اين ديدگاه، از فرهنگستان ادب فارسي وگروههاي واژه گزيني، درخواست مي كنيم در مورد اين واژه و يا جايگزين پيشنهادي آن، نظريات خود را اعلام كنند. يكي از كلمات غلطي كه در دو سال اخير، شيوع عام و رواج گسترده اي يافته، اسم مصدر همايش است. مي دانيم كه اسم مصدر شيني، از بن مضارع ساخته مي شود و بن مضارع از روي مصدر گرفته مي شود. لازمه اين كه همايش، اسم مصدر صحيحي باشد، اين است كه از مصدرهم آمدن گرفته شده باشد و معني هر دونيز يكي باشد. دكتر معين، در لغتنامه خود مي گويد: هم آمدن، يعني بسته شدن و مسدود گشتن. سپس مي افزايد: اين، مصدري عاميانه است. همايش به معني تجمع، سمينار و كنفرانس است. پس ارتباط معنايي ميان اين اسم مصدر و آن مصدر وجود ندارد. مصدرهم آمدن، معني تجمع و اجتماع و دور هم جمع شدن نمي دهد، بلكه به معني بسته شدن است. هيچ گاه نمي گوييم: دانشمندان براي بحث درباره فلان هم آمدند موضوع!، تا بعد بتوانيم از روي آن، اسم مصدر همايش رابسازيم. در كلام محاوره اي مي گوييم: سر زخم هم آمد، يا دهانه چاه بر اثر زلزله هم آمد، يعني بسته شد. چون مصدرهم آمدن به معني دور هم جمع شدن و كنگره وجود ندارد، استعمال همايش نيز، خلاف اصول دستوري ونگارش فارسي و غلط است. به جاي همايش، لغت گردايش پيشنهاد مي گردد كه بن مضارع از مصدر گرد آمدن به علاوه شين اسم مصدري است. محمدرضا زرسنج، سرگروه آموزش ادبيات فارسي آموزش و پرورش استان فارس