Hamshahri corpus document

DOC ID : H-770125-41023S4

Date of Document: 1998-04-14

جانماز و جان نماز ياددهي - يادگيري در آثار كهن ايراني بدان كه نماز را جاني است تن وتني، نماز اين عمل ظاهراست، و از اركان و هيات محسوس، وجان نماز، حضور وخشوع و است همچنان كه كالبد، بي جان اعتباري ندارد، نماز بي حضور و بي خشوع نيز اقبالي ندارد. نمازي كه با حضور و خشوع بوده، ثمره آن فلاح چنانكه است قرآن مي گويد: قدافلح المومنون الذين هم في صلاتهم خاشعون و نمازي كه با غفلت و بي حضور و جمعيت بود، ثمره آن ويل است. چنانكه وحي الهي بيان مي كند: فويل للمصلين الذين هم عن صلاتهم ساهون و مصطفي - صلوات الله عليه - مي فرمايد كه: هر نمازي كه دل در آن حاضر نبود. حق - تعالي - درآن نماز ننگرد. ( ) 1 و اما بعد... بازهم ازجان نماز مي گوئيم، اما همچنان جاي نماز تبليغ و ترويج بازهم مي شود ازجريان نماز ياد مي كنيم. اما غالبامجاري نماز گسترش مي يابد. بازهم ازحضور نماز دل مي گوئيم، اما به شيوع نمازتن دلخوش كرده ايم. بازهم ازمسالك نماز مي گوييم، اما به مناسك نماز بسنده چه مي شود خوب وشايسته است كه اين همه، با هم تبليغ و ترويج گردند. جان نمازبه همراه جاي نماز گسترش يابد. جريان نماز با مجاري مناسك نماز، نماز با مسالك نماز، آنگاه تماشاگر جلوه هاي ويژه از قيام كنندگان به نماز خواهيم بود كه روح و قالب، ظرف و مظروف، شكل و محتوي همه و همه تسبيح گر خداوند يگانه خواهدبود. و هر لحظه اين گونه نمازها جاني تازه به آدمي مي بخشد جاني ازجنس جان جانان. دكتر عبدالعظيم كريمي - 1 مناهج السيفيه ابوالحقايق محمدبن احمد جويني به اهتمام; نجيب مايل هروي صفحه 71