Hamshahri corpus document

DOC ID : H-770123-40997S1

Date of Document: 1998-04-12

بالاخره توسط اخترشناسان كشف ... و ستارگان اين گونه شد; مي ميرند اخترشناسان براي دهه هاي چندي، از اين نكته آگاه بودند كه ستارگان بسيار سترگ در پي انفجارهاي مهيبي كه چه بسا كهكشاني را غرق در نور سازند، به پايان زندگي خود مي رسند. به همين ترتيب، گمان مي رفت كه ستارگان خورشيد وار، با آرامش بسي بيشتر جان به مي بازند عبارتي، باور عمومي بر آن بود كه ستارگاني چون خورشيد منظومه ما در آخرين گام ها به سوي سرنوشت محتوم خويش، آرام آرام برمي تابند، سيارگان گرداگرد خود را ذره ذره سرخ مي كنند و سرانجام با برون دميدن لايه هاي خارجي خود به دل فضا در قالب ابرهاي عظيم گاز، جان مي دهند. ودر پايان، آنچه از اين اختران زماني فروزان باز مي ماند، نيم سفرهاي اما درخشنده، كم سويي است كه در پي واپسين نفس هاي ستاره در فضاي بيكرانه سوسو مي زنند. در يك كلام پاياني خاموش. اما اكنون، تلسكوپ فضايي هابل، چشم نيرومند وتيزبين بشر خاكي در آسمان، تصاويري در اختيار پژوهشگران قرار داده كه روشن مي سازند بر خلاف آن باورهاي فراگير و ديرپا، فرايند مرگ ستارگان، بسيارپيچيده تر و پرآشوبتر از آني است كه هر كسي تاكنون مي انديشيده است: جريان هاي توفنده از جت هاي فراصوتي ذرات و ابرهاي چگال غبار، گاز فروزنده و تابان رادر قالب اشكالي گيرا وچشم نواز برون مي تابند، اشكالي كه حتي دانشمندان واخترشناسان نيز نمي توانند در برابر وسوسه نامگذاري آنها، پايداري كنند; والبته خورشيد تابنده منظومه ما نيز روزي بدين سرنوشت محتوم گرفتار خواهد آمد -اما نه زودتر از 5 ميليارد سال ديگر. حال يك ميليارد سال اين سو يا آن پس سوتر، هراسي به دل راه ندهيد! منبع: Time دسامبر 1997 - ژوئن 1998 ترجمه. ا. ح. اردكاني