Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761226-40891S8

Date of Document: 1998-03-17

اندر آداب اتوبوس سواري در يكي دو روز آينده سفرهاي نوروزي آغاز مي شود كه خود داستاني خواهد داشت. سفر با اتوبوس آدابي دارد كه بايد مراعات كرد. نخست اين كه ممكن است ناگزير به تحمل يكي، دو ساعت تاخير شويد كه ناشي از بي توجهي به زمان حركت اتوبوسهاست، حركت كنيد عصباني نشويد، چون اين گونه تاخيرهاعادي است. ممكن است نيمي از راه را كه طي كرديد، راننده شما اتوبوس، را به راننده ديگري واتوبوس ديگري بسپارد، چون راهش به راه شما نمي خورد و معمولا جايي هم براي نشستن ندارد، بگذريم از آن كه تا شمابه مقصد برسيد، اين راننده دوم بايد دخلش جور شود، پس هر جامسافري دست بلند كند، مي ايستد و مسافر را سوار مي كند. غالب رانندگان شاگرداني دارند كه معمولا گواهينامه هم ندارند. ممكن است راننده فرمان اتوبوس را به دست شاگردش بسپارد. ممكن است راننده و شاگرد، هر دو سيگاري باشند، پس دود سيگار آنها را هم بايد ناديده گرفت، حتي دود سيگار مسافران سيگاري را كه روي صندلي نشسته اند و در فضاي بسته اتوبوس، يكي، يكي و دو تا دوتا دود مي كنند. اگر تا اين لحظه بر اعصاب خودمسلط هستيد، زياد اميدوارنباشيد، چون با يك اعتراض كوچك، راننده اتوبوس رابه نزديك پياده رو هدايت مي كند و مي ايستد تا اعتراضها با تهديد و ارعاب خاموش شود. پرسش اين است كه آيا مسئولان و مديران پايانه ها به رانندگان و شاگردان آنها آموزش مي دهندكه بايد به مسافران احترام بگزارند، رفاه آنها را در طول سفر تامين كنند و از همه مهمتر اين كه حافظ جان سرنشينان اتوبوس؟ باشند تجربه يك مسافر هميشه در سفر