Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761225-40886S2

Date of Document: 1998-03-16

ماه رمضان و احترام به بزرگترها ماه رمضان ماه بهار دلها و ماه قرآن است - احترام به بزرگترها از واجبات است. حتما مي پرسيداين دو جمله زيبا چه ربطي به هم دارند - خدمتتان عرض مي كنم. روز اول ماه رمضان بود و فارغ از يك روز روزه بعد از افطاري از محل كار به سمت منزل به راه افتادم. خيل عظيم مردم به سوي منزل روان گروهي دانشجو وگروهي كارمند. /7بعدازظهر 30ساعت بود همه خستگي ازنگاههايشان مي باريد. سوار اتوبوس شدم و دو صندلي خالي پيدا كردم و يكي را انتخاب كرده و نشستم. زن جواني با مانتو شلوار ولي محجبه سوار شد، از فرط خستگي خود را به صندلي كشاند، نشست و گفت: آخيش خوب شد جايي براي نشستن پيدا كردم. خيلي خسته بودم. چند ثانيه گذشت دختري كه ايستاده بود و به زن مسني كه كنارش بود مي گفت: مادر بيا اينجا بايست تا تسلط داشته باشي و زمين نخوري و زن جوان اولي كه بسيار خسته بود و به درگاه خدا شكر مي كرد كه جايي براي نشستن يافته است از جا برخاست يا بهتر بگويم از جا پريد و به آن خانم مسن گفت: بيا اينجا بنشين مادر و خانم مسن تعارفي كرد و نشست. از ديدن اين صحنه اشك در چشمانم جاري شد. در كنار خود جا باز كرديم و زن جوان خسته را كنار خود جاي داديم. با حالتي صميمي و دست بر دوش همديگر عشق را با يكديگر قسمت كرديم و احترام را به مردانگي يك زن مسلمان محجبه كه بعيد نيست در طي روز روزه نيز بوده آيا است چنين زني قابل تقدير نيست و آيا كار ما بجا؟ نبود اي كاش اين خاطره را كه خاطره اي بسيار شيرين براي من بود چاپ كنيد تا شايد آن زن بخواند و اين تشكري باشد به روح بزرگ و مردانگي او. يك زن ايراني مسلمان