Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761220-40846S2

Date of Document: 1998-03-11

تاملي بر حادثه اي ناگوار پيشگيري از تكرار اينگونه حوادث رانندگي، همت همه دست اندركاران را مي طلبد تصادفات رانندگي براي بشر امروز يكي از مهمترين عوامل مرگهاي غيرطبيعي به شمار مي آيد، به طوري كه اگر ميزان تلفات ناشي از تصادفات رانندگي رادر طول يكسال بررسي كنيم، آن گاه در مي يابيم ميزان حادثه ديدگان به مراتببيش از افراد زيان ديده از جرم و جنايت است. اما جاي تعجب است كه انسان هاعلي رغم داشتن بينش، گزينش و چاره جويي مناسب هنوز به حل اين معضل توفيق نيافته اند. بر اساس خبر روزنامه ها تصادفي بين كاميون تك چراغ حامل اسيد سولفوريك با اتوبوس مسافربري در تاريكي شب در كيلومتر 10 جاده همدان - كرمانشاه آن هم در شب مبارك عيد فطر به صورت برخورد رخ به رخ اتفاق افتاده است. در اثر اين برخورد بيش از 33 نفر از سرنشينان اتوبوس پس از مواجه شدن به صدمات جسمي در آتش چندين هزار ليتر اسيد سولفوريك باريده شده ازمخزن تانكر سوختند و جان باختند و مابقي نيز با احوالي وخيم روانه بيمارستان شدند. متاسفانه اين اولين يا آخرين حادثه از اين نوع نيست، كما اينكه چندي قبل تصادفي را بررسي مي كردم كه در اتوبان قزوين رخ داده بود. در آن حادثه نيز 3 دستگاه تريلر كه يكي از آنها تريلي تانكر حامل بيست و چهارهزار ليتر تينر بود با هم برخورد كردند كه در اثر آن هر 3 وسيله نقليه و بار و رانندگان آنها در آتش جهنمي كه از حجم بالايي از تينر بوجود آمده بود سوختند و از بين رفتند و علاوه بر جان باختن چند انسان فعال و نان آور دهها بلكه صدها ميليون تومان خسارت به بار آمد. از آن جا كه براي رسيدگي و تجزيه و تحليل يك تصادف اطلاعات اعلامي آن هم به صورت اخبار جرايد كافي نيست لذا بدون اينكه قصد بررسي علت و علل تصادف جاده همدان را داشته باشم به مواردي مي پردازم كه ناشي از قصور يا بي مبالاتي و تخطي از مقررات از سوي راننده و يا رانندگان، مسئولين حمل و نقل، صاحبان كالا و يا توليدكنندگان مواد قابل اشتعال و انفجار و سازندگان وسايل حمل اينگونه مواد است. گرچه آئين نامه راهنمايي و رانندگي كه ناظر بر حمل و نقل و عبور و مرور است حدود 30 سال قبل تدوين و تصويب شده و در اين فاصله زماني نيز اصلاحات مختصري در آن صورت گرفته است، اما همين آئين نامه قديمي موادي دارد كه اگر رعايت مي شد حادثه فوق يا اتفاق نمي افتاد و اگر هم رخ مي داد هرگز عمق فاجعه چنين نبود. در اينجا لازم است به موادي از آيين نامه كه ناظر بر حادثه ياد شده است، اشاره كنم. بند يك ماده 47 اشاره دارد كه كليه اتومبيل ها و يدك كش ها بايد داراي دوچراغ بزرگ با استپ نور سفيد در طرفين جلو باشد. ماده 66 مي گويد وسايل نقليه اي كه مواد خطرناك حمل مي كنند بايد 3 چراغ قرمز الكترونيكي همراه داشته باشند. به علاوه بايد داراي دستگاه پمپ آتش نشاني آماده به كار نيز باشند. ماده - 75 حمل مواد خطرناك فقط با وسايل نقليه مخصوص مجاز است. ماده - 99 رانندگان وسايل نقليه اي كه مواد خطرناك حمل مي كنند بايد در طرفين و عقب وسيله نقليه تابلويي كه روي آن كلمه خطر با حروف درشت و به رنگ قرمز نوشته شده باشد، نصب كنند. ماده 100 و 103 نيز در رابطه با وظايف رانندگان كه مواد خطرناك حمل مي كنند در مواقع خرابي وسايل نقليه آنها در راهها اشاراتي دارد. پرسش اين است كه آيا به راستي وزارت خانه ها، سازمانها، ارگانها و رانندگان و غيره كه به نوعي در ارتباط با حمل و نقل و ترافيك مسئوليت دارند به وظايف خودآشنا هستند و به آنها عمل؟ مي كنند تا از وقوع چنين تصادفاتي پيشگيري؟ كنند از اينرو اگر بخواهيم، خيلي از تصادفات قابل كنترل هستند، كما اينكه دركشورهاي توسعه يافته تا حدود زيادي به اين توفيق نيز رسيده اند و به نسبت آمار وسايل نقليه موجود در آنها تصادفات بوقوع پيوسته 10 برابر ويا بلكه 20 برابر كمتر از تصادفات رانندگي در كشور ما مي باشد و يا حداقل اين كه چنين تصادفاتي آن هم با ابزار حمل و نقل غير استاندارد و بدون تجهيزات لازم و با ضايعاتي فراوان ندارند. بنابراين براي پيشگيري و جلوگيري از تكرار اينگونه حوادث رانندگي همت همه دست اندركاران و حتي همگاني را مي طلبد كه با بهينه كردن قوانين ومقررات موجود و با نظارت و كنترلي همه جانبه و مستمر به رفع اين معضل توفيق يابند. امرالله شهروي كارشناس دادگستري در تصادفات رانندگي