Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761217-40823S2

Date of Document: 1998-03-08

در سمينار بررسي وضع تخت هاي بيمارستاني زيان 150 ميليارد توماني كشور از مطرح شد تصميم گيري هاي نادرست در زمينه احداث تخت هاي بيمارستاني . سرويس اقتصادي: تصميم گيري هاي غلط و بدون مطالعه در بخش بيمارستاني، سالانه 150 ميليارد تومان از منابع و امكانات محدودكشور را هدر مي دهد. محمود عسگري آزاد معاون اموراجتماعي سازمان برنامه و بودجه در سميناريك روزه بررسي وضعيت تخت هاي بيمارستاني ضمن اعلام اين مطلب گفت: در بازنگري برخي از تصميم گيري ها، به اين نتيجه رسيده ايم كه با اتخاذ سياست هاي كارشناسانه و مطالعه دقيق تر ازآنچه كه صورت گرفته است، به نتايج مطلوبتر و بهتري مي رسيديم. در اين گردهمايي كه تعدادي ازنمايندگان مجلس، روساي دانشگاه هاي علوم پزشكي و روساي سازمان برنامه و بودجه استانهاحضور داشتند، عسگري آزاد تاكيدكرد كه بايد اين جلسات درسال هاي قبل برگزار مي شد تا ازبه هدر رفتن نيروها و امكانات موجود كشور جلوگيري مي شد. بااستفاده از نيروهاي علمي دانشگاهي مي توان به دست آوردهاي بهتر و جديدتري رسيد و كارآيي بيشتري داشت. وقتي كه منابع محدود است هيچ راهي به جز فكر كردن وجود ندارد. وي افزود: براساس برآورده هاي صورت گرفته هزينه ساخت يك تخت بيمارستاني 20 ميليون تومان است حال اگر هزينه يك تخت را صرف چنين مطالعات و جلساتي كنيم، سبب جلوگيري از ساخت ده ها هزار تخت بيمارستاني بي موردي مي شود كه در اداره ساخت، و مديريت آنها دچار مشكل هستيم. در ادامه اين گردهمايي دكترامين لو مدير كل دفتر امور بهداشت و درمان سازمان برنامه و بودجه آخرين دستاوردها و نتايج تحقيقات خود و همكارانش را درمورد برنامه ها، اهداف، وضعيت موجود و آينده تخت هاي بيمارستاني كشور ارائه داد. وي گفت: بطور متوسط براي هر تخت بيمارستاني در كشور نياز به 126 مترمربع فضاي درماني است. يك پروژه درماني هر مترمربع 120 هزار تومان و يك پروژه آموزشي درماني 140 هزار تومان به ازاي هر مترمربع هزينه دارد. با توجه به اين ارقام و عنايت به اين مساله كه تعداد 31 هزار و 435 تخت بيمارستاني در كشور در حال اجرا و ساخت است جامعه هزينه بسيار زيادي را بايد متحمل شود. دكتر امين لودر ادامه گفت: با توجه به اين مسائل ضروري است كه برنامه ريزي ها به گونه اي باشدكه ضمن ارائه خدمات مطلوب وشايسته به مردم از هدر رفتن وبيهوده هزينه كردن سرمايه هاي كشور جلوگيري شود. كشور در حال حاضر به علت تصميم گيري هاي نادرستي كه در بخش تخت هاي بيمارستاني داشته است، سالانه ميليارد 150 تومان از منابع محدود و كمياب خود را تلف مي كند. اگر هيچ گونه تغيير و تحولي در ساختار تصميم گيري اين بخش صورت نگيرد و مديريت آن همچنان به روال گذشته باشد تاواني كه كشور از اين رهگذر خواهد پرداخت در سال 1383 بالغ بر 350 ميليارد تومان خواهد بود. در حال حاضر هر ايراني سالانه يك هزار و پانصد تومان بابت اتلاف سرمايه ها پرداخت مي كند. و درعين حال هر ايراني در سال يك هزار و صدتومان كمتر از پولي كه پرداخت مي كند خدمات دريافت مي كند. وي با اشاره به آمار و اطلاعات موجود تصميم گيري هاي انجام شده را بسيار نادرست عنوان كرد و گفت: در حال حاضر 104 هزار و 106 تخت بيمارستاني در كشور وجود دارد كه 22 هزار و 704 تخت بيش از ظرفيت موجود است. در عين حال تعداد 11 هزار تخت 580و كمبود در سطح كشور وجودداردكه با وجود به بهره برداري رسيدن هزار 31 و 425 تخت در حال احداث به علت مكان يابي نادرست پروژه هاي ساختماني همچنان تعداد2 هزار و 495 تخت كمبود وجودخواهد داشت. اين گردهمايي يكي از معدودگردهمايي هايي بود كه در آن به طور شفاف، چگونگي تصميم گيري در يكي از بخش هاي اقتصادي، اجتماعي كشور را بازگو كرد مسئولين تصميم گير، دست اندركاران ونمايندگان محترم مجلس بدون توجه به ظرفيت ها و امكانات موجودكشور و بدون استفاده از نيروهاي كارشناس و متخصص، اصرار بر اين داشته و دارند كه اين منابع رادر مكان ها و مناطقي از كشور هزينه كنند كه هيچ گونه مناسبتي با آن هزينه ها ندارد. در چند روزگذشته نيز متاسفانه شاهد ادامه وپيگيري همان شيوه غلط بوديم. يكي از نمايندگان مجلس بدون توجه به ابعاد، حجم و هزينه هايي كه يك واحد درماني سي تي اسكن در بردارد و بدون توجه به اين كه جمعيت حوزه انتخابي ايشان به اندازه اي نيست كه اين همه سرمايه گذاري در آنجا توجيه پذيرباشد، وزير بهداشت و درمان رامورد پرسش قرار داده است اين در حالي است كه بسياري ازشهرهاي كشور كه جمعيت بيشتري ازآن حوزه انتخابي دارند اين امكانات را در اختيار ندارند. در اين سمينار فقط عواقبتصميم گيري هاي نادرست وغيرمسئولانه در بخش تاسيس تخت هاي بيمارستاني مورد ارزيابي و بررسي قرار گرفته است. اگر در زمينه هاي ديگر نيز چنين آمار و ارقامي وجود داشته باشد و ارائه شود، وضعيت بسيار نگران كننده آيا است زمان آن فرا نرسيده است كه از امكانات محدود كشور به نحو مناسبتري با استفاده از مشاركت عمومي و همكاري متخصصان بهره گيري؟ كنيم اميدواريم اين سمينار آغاز اين حركت پرثمر باشد.