Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761216-40810S1

Date of Document: 1998-03-07

حسين عليزاده، گروه هم آوايان و طرحي نو حسين عليزاده، موسيقيدان شناخته شده ايراني پس ازبازگشت از سفر يكساله خود به خارج از كشور برنامه اي را به اتفاق گروه هم آوايان به مدت سه شب در تالار وحدت از تاريخ 17 لغايت 19 اسفند ماه اجرا خواهد كرد. وي در گفت و گويي با خبرنگار ما درباره خصوصيات اين برنامه گفت: زندگي اجتماعي در زمره نيازهاي اساسي بشر است، نيايش جمعي، مبارزه، جشن و سوگواري سرور، و كار، بازتاب اين نياز اساسي است كه به صورت قدرت جمعي، پناه بردن به ديگران و همدلي تبلور مي يابد. در موسيقي، اجراي آوازهاي گروهي ابراز پاسخ دادن به اين نياز اساسي است; كه در فرهنگ هاي گوناگون بنابه شرايط تاريخي، اقليمي و مذهبي به صورت هاي مختلف شكل مي گيرد. وي در توضيح اين موضوع افزود: در ايران آوازهاي گروهي به دوگونه رواج دارد- 1 آوازهاي گروهي كه از درون فرهنگ كهن سنت ها و آيين هاي اين سرزمين شكل گرفته اند، مانند سرودهاي مذهبي، نوحه خواني، آوازهاي جمعي تعزيه و يا آهنگ هاي مخصوص كار، سرود، جشن، سوگواري و- 2000 نوع چهارصدايي كه از فرهنگ كليسايي غرب تاثير گرفته است. آوازهاي جمعي ايراني در شكل اصيل خود (استفاده ازفواصل و ريتم هاي مخصوص ) نوعي تركيب ديگر را طلبمي كند كه با شكل غربي آن متفاوت است. در موسيقي ايراني اندازه فواصل و تداخل آن ها به صورت عمودي و افقي نيازمند قاعده اي است كه در واقع در بطن اين موسيقي وجود دارد، به همان گونه كه در موسيقي غرب نيز اين قاعده از جوهر اصلي ملوديهاي آن به وجود آمده است. آواز در موسيقي سنتي ايران معمولا به صورت تك خواني اجرا مي شود اما نوعي از همخواني و يا همخواني تك خوان ها در تعزيه ديده مي شود كه از دوران صفويه به بعد متداول شده است. آواز جمعي در اين برنامه با الهام از شيوه هاي تعزيه، زورخانه، آواز سنتي و خانقاهي به شكل بديعي تركيب شده است. البته اين برنامه را بايد ديد و شنيد و قضاوت آن به عهده مخاطبان خواهد بود. عليزاده در خصوص اهداف ديگر برنامه خود گفت: عدم تقسيم بندي ميان زن و مرد در همخوانيهاي موسيقي ايراني كه تبلور آن را در مراسم مختلف مذهبي و اجتماعي شاهد هستيم از ديگر اهداف من دراين برنامه بوده است. همچنين قصد دارم نشان دهم كه در همخواني موسيقي ايراني برخلاف نمونه غربي آن تحريرها و تزئينات رديفي هم قابل اجراست آن هم مبتني بر فرهنگ ايراني و تاكيد بر معنويت و خالص بودن اين نوع موسيقي دارم. به نظر من تركيب چند صدايي اين نوع موسيقي به نوعي تداخل ملوديها و تركيب اصوات با استفاده از گوشه ها، تحريرها و موتيف هاي كل رديف مي باشد. خلاصه هدف ارائه يك الگوي ايراني برمبناي تئوري موسيقي ايراني براي همخواني است، البته مبناي كار همان تك خواني موسيقي ايراني با رعايت و اجراي تمام پيچيدگي ها و ظرايف آواز ايراني خواهد بود. وي همچنين در مورد جزئيات اجراها و قطعات اين برنامه گفت: در اين برنامه كه دو بخش خواهد داشت ابتدامقام داد و بيداد كه مقامي است ابداعي كه از دو گوشه داد در دستگاه ماهور و گوشه بيداداز دستگاه همايون گرفته شده است، به صورت هم آوايي و تك خواني به همراه تصنيف فلك باسازهاي تار، تنبك و دمام اجرا مي شود. سپس در قسمت دوم آواز ابوعطا با سازهاي تنبك تنبور، و دمام به صورت هم آوايي و بداهه نوازي اجرامي شود. همراهان عليزاده در اين برنامه داريوش زرگري ( تنبك ) علي، صمدپور (همخوان و دمام ) محسن كرامتي، افسانه رثايي و هما نيك نام (گروه هم آوايان ) خواهند بود. گفتني است گروه هم آوايان در سال 1368 توسط حسين عليزاده تشكيل شد و شيوه نويني از آواز جمعي ايراني را پايه ريزي كرد. اين گروه طي ساليان گذشته در اجراي نوارهاي نوبانگ كهن، موسيقي فيلم دل شدگان، آواي مهر و موسيقي فيلم گبه شركت داشته است كه بخشي از اين گروه در اين برنامه خواهند بود.