Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761214-40743S1

Date of Document: 1998-03-05

مانوس با واقعيت به مناسبت برپايي نمايشگاه آثار ودود موذن در گالري كمال الملك نمايشگاهي ازآثار نقاشي ودود موذن از 10 تااسفند 15 در گالري كمال الملك برپا شده است. در اين نمايشگاه تعداد 40 اثر از اين نقاش ارائه شده اند كه در مجموع، برداشتهاي مختلف و بيشتر واقع گرايانه از طبيعت و زندگي روستايي را نشان مي دهند. علاوه بر فرمها و تركيببنديهاي مختلف شفافيت رنگها و نورپردازيهاي نسبتا شديد در آثار خودنمايي در مي كند روند كارها، يك بازبيني گذرا از كلاسيك تا رئاليسم موجود است. موذن معتقد است هنر نقاشي در كشور ما بايد از ديدگاه سبك شناسي از يكديگر مجزا باشد تا هر اثري بر اساس معيارهاي موجود در آن سبك ارزيابي شود. به اعتقاد اين هنرمند، پيش از برگزاري بي ينال نقاشي نبايد به تعيين خط وموضوع براي هنرمند پرداخت. وي مي گويد: بايد دانست هنر، مقوله اي روحي است و نمي توان هنر و هنرمند را در يك چارچوب نشانيد و حبس كرد. به عنوان مثال: چنانچه اثري، اندازه اش، چند سانتي متر بزرگتر يا كوچكتر از اندازه هاي پيشنهادي باشد ديگر حق راه يافتن به نمايشگاه دو سالانه را نخواهد داشت. چطور مي شود هنرمندي در بينال گذشته تنديس قلم موي طلايي بگيرد و در بينال امسال حتي نمي تواند به نمايشگاه راه يابد. جامعه ما با واقعيتها مانوس است و حقيقت هنر را به خوبي درك پس مي كند نبايد خواستها و سليقه هاي مردم را ناديده گرفت. كدام هنر است كه بدون ايجاد رابطه با مخاطب ادعاي خود، هنر بودن؟ كند ودود موذن همچنين مي گويد: اگر تابلويي در نمايشگاهي به قيمت بالا فروش مي رود، نشانگر اين است كه كار هنري هم مي تواند در جامعه ما با ارزش شود و متاسفانه اين را نيز به حساب اشرافي گرايي مي گذارند و اگر اثري با ارزش ارائه شود، محكوم است. هنرمند زمان بايد پيشاپيش جامعه و به دنبال هنرپويا و آرماني گام بردارد ولي نبايد از مردم هم به راحتي فاصله گرفت. وجود اين فاصله يعني قطع ارتباط با مخاطب و در نتيجه انزواي هنري.