Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761213-40703S1

Date of Document: 1998-03-04

يادداشت روز زنگ خطر احضار خبرنگار روزنامه سلام به دادگاه كه پريروز رسما و كتبا صورت گرفت، احتمالا از صبح پيروزي انقلاباسلامي تاكنون در ايران سابقه نداشته است. اين عمل، البته از زواياي گوناگوني قابل بررسي است. اما اين واقعيت كه براي نخستين بار درحيات جمهوري اسلامي در ايران برگ احضاريه نه به مديران مسئول كه به خبرنگار ابلاغ مي شود، در حكم زنگ خطري است براي نه فقطمطبوعات و آزادي و رعايت حقوق مردم، بلكه براي كيان انقلاب اسلامي نيز بدعتي ناساز وناخوشايند و خطرآفرين به شمار مي آيد. يك واقعيت تلخ يا شيرين - بسته به موقعيت وزاويه نگرش - در نظام مطبوعاتي ايران آن است كه مديران مسئول اكثريت قريببه اتفاق روزنامه هاي صبح و عصر تهران شخصيتهاي سياسي متكي به دست كم يك جناح نيرومندبوده اند. اين واقعيت، با هر ميزان زيان وكاستي، حداقل اين برتري را داشت كه خبرنگاران را در پناه قانون مطبوعات و در پشت مديران مسئول نيرومند نگاه داشته و از تهاجمات احتمالي حفظمي كرد. در هنگامه اي كه روزنامه نويسان غالبا حتي به نان شب نيز اين محتاجند، خود گشايشي اساسي در راه حفظ حرمت قلم و آزادي نسبي بيان بود و البته - با كمال خوشبختي - همچنان نيز هست و روز به روز ژرفاي بيشتري مي يابد. اما به نظر مي رسد كه رياست محترم قوه قضائيه، اين بار هنوز از - به گفته خودشان - عصبانيت روز جمعه گذشته بيرون نيامده و در ادامه اظهارات نماز جمعه گذشته تهران، نه تنها براي مطبوعات و روزنامه نگاران جايگاهي قائل نيستند، بلكه قانون مطبوعات را نيز ناديده انگاشته و به جاي مخاطب قراردادن مديرمسئول محترم روزنامه سلام، خبرنگار اين روزنامه را به دادگاه احضار كرده اند تابراي پرسش خود ادله و شواهد مورد نياز رافراهم و ارائه كند. و جالب اينكه يافتن ادله و شواهد شكنجه و آزار جسمي و روحي متهمان شهرداري تهران، خود موضوع پرسش اين خبرنگار بوده، نه مدعاي وي. به عبارت ديگر، قوه قضائيه از خبرنگار سلام موضوعي راطلبيده كه شخص خبرنگار سلام خود خواستارروشن شدن آن توسط قوه قضائيه بوده است. متاسفانه چنين مي نمايد كه در جنجال رياست اخير، محترم قوه قضائيه به جاي پرداختن به ماهيت و ريشه مساله كه درنيمه تاريك وغيرقابل دسترس قرار دارد، به حل صورت مساله و نه اصل مساله اقدام فرموده اند. در حالي كه پرسش مطرح شده از سوي خبرنگارروزنامه سلام از سوي بسياري ازجناحهاي سياسي، مردم و حتي روزنامه هاي منتسب به جناح راست نيز فعالانه مطرح مي شود، تحت پيگرد قراردادن پرسش كننده چه دردي را از مساله و چه گرهي از كار بازخواهد؟ كرد البته بنا به شهادت تاريخ، مقوله نسق كشي در تاريخ ايران ديرينه اي طولاني دارد وانصافا در برخي موارد جواب نيز؟ داده است اما كاربرد اين فن مجرب 20 سال پس از پيروزي انقلاب اسلامي و با وجود تحولات توفنده اي كه جهان و از جمله كشور ما رادرمي نوردد، انصافا تازگي دارد و از ميزان شناخت بنيانهاي اجتماعي - فرهنگي ايران خبر مي دهد. اين درست است كه احضار خبرنگار روزنامه سلام بسيار ساده تر از دست كم احضار مدير مسئول اين روزنامه يا اقدام در جهت روشن شدن محتواي پرسش موردنظر است، اماالزاما در اينجا نيز دنبال كردن ساده ترين راه به منزله حل قطعي مساله نيست. از سوي ديگر، ديروز در خبرها آمده بود كه وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي به درستي خواستار اقدام قانوني عليه عاملان ضرب و شتم خبرنگاران ايراني مقيم پاريس شده بودند. پرسش ما اينجاست كه آيا چنين حمايتي از خبرنگاران مقيم تهران نيز قابل درخواست مي تواند باشد يا نه!؟ اگر آري، اين حمايت اكنون؟ كجاست